სამცხის დიდგვაროვან ფეოდალთა, ბოცოსძეთა, პირველი თაობის წარმომადგენლები; ლაშა გიორგის ლაშქრობაში განძაზე (დაახლ. 1213 – 1214 წწ.) ბოცოსძე, სხვა მესხებთან ერთად, მეთაურობდა წინამბრძოლთა გუნდს და თავი გამოიჩინა სიმამაცით. 1226 წ., ჯალალედინის შემოსევის დროს, რუსუდან მეფემ ძმებს (ბოცოსა და მემნას // მემნონს) დაავალა თბილისის დაცვა. სპარსელთა შინაღალატის შედეგად მტერი ქალაქში შეიჭრა. თბილისის დამცველები ბოცო ბოცოსძის მეთაურობით ისანში გამაგრდნენ. მხოლოდ რუსუდანის დაჟინებული მოთხოვნის შემდეგ შეწყვიტა წინააღმდეგობა ბოცომ და ჯარი სიმაგრიდან გაიყვანა.
წყარო: ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.)) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- 20,5 სმ .- ბიბლიოგრფ. 341-343. - ISBN 978-9941-8-5870-3 : [ფ.ა.]