ელვის კრთობა

იგი მით აკრთობს ელვასა, მზისაცა უთამამოსა 673,3;

აკრთობს ელვთა არეთა მთენი, ცისკრის კრებული აბდ., 68,3;

მისთა ელვათა მაკრთობდეს, არ მცხინვარე ყოს, ნელია ჩ., 550,3;

ელვის კრთომა – მას რომე ელვა ჰკრთებოდა, ფერნიმცა ჰგვანდეს რისანი 610,3;

ბაგეთა გასჭვირს ბროლლალი და კბილთათ ელევა ჰკრთებოდა 714,2;

კბილთაგან ელვა ჰკრთებოდა 1324,2;

თუმცა გენახა, დიდნი სახმილნი ანთიანო, ესრეთი ელვა კრთებოდა რუს., 75,7;

ბროლთაგნ ელვა ჰკრთებოდა, ვარდნი გაეპნეს ღიმილსა ომ., 303,2;

ღაწვთაგან ელვა ჰკრთებოდა მჭერეტელთა ცეცხლთა მდებელად მთ., 546,4:

მუნ ვიყავ, სადა სამყაროს ღაწვთაგან ელვა კრთებოდა ჩ., 220,2;

თეთრ-წითელი ელვა კრთოდა მოცინართა ბაგე-კბილთა თ. I, 27,25,4;

შუბის ჩხნდესა და მუზარადს ხშირდ ჰკრთებოდეს ელვანი არჩ. I, 162,212,2;

ელვის დაკრთომა - ყელსა და ყურსა შუქ-მკრთომსა რასთვისა დაკრთით ელვანო ჩ., 625,3;

შევიდეს, დაკრთეს ელვითა შნმ 234,4;

ელვის გამოკრთომა – მაშინ ელვანი იგი საშინელნი გამოჰკრთებოდიან მ. სწ., 124,19;

ელვა გამოჰკრთის კბილთაგან ზილ,, 75,4;

ვის გამოჰკრთის ელვა მზისებრ, მჭურეტელთათუი დასაშენად ფეშ., 73,3.