ვარდის დაჭნობა

ვარდი ჩემი არ დაჭნების, შუქი შენი იეფად-ა 134,4;

მზისა შუქთა მომლოდინე ვარდი სამ დღე არ დაჭნების 893,3;

მზისა შუქნი მოიცადენ, ვარდო, ადრე ნუ დასჭნები 1266,4;

თუ სიკვდილი გიჯობს, მოკვე, ვარდი დაჭნეს, და-ცა-მჭნარა 878,3;

მაგას ნუ ჰბრძანებთ, მეფეო, ჯერთ ვარდი არ დაგჭნობია 38,1;

იადონი მაშინ მოკვდეს, ოდეს ვარდმან იდამჭნაროს 758,2;

ტანი ძოწად შეღებული, ვარდი დაჭკნა დანაზრონი შნმ 2911,3;

მოგვიშუქე, ვარდი უმზოდ დაიჭკნობის ომ., 277,3;

უჩემოდ დაჭნი, ვარდო და იავო, ფერ-მკრთალად იყავ ჩ., 548,1;

პირს ფერს გაუკრთობს, დააჭკნობს ვარდსა ბროლსა და მინებსა არჩ. I, 138, 32;

ვარდი დაჭკნეს, ჩამოცვივდეს რაც დარჩების - ეგ არია თბ., 338,4.