ვარდის კონა

მოყვარემან ვარდის კონა გულსა მკრა და დამიწყლულა 852,1;

არცა გახლიჩა ბაგეთათ თავი ვარდისა კონამან 88,4;

მერაბს ჴელთა ვარდის კონა ქონდა, ლხინსა ვინ დასთვლიდა შნმ 1262,1;

იგი მნათობი ასრე ჩნდა შიგა, ვითა ვარდის კონანი ყოფილიყვნეს რუს., 103,25;

უბრძანა: „წადი, მიართვი უშლელსა ვარდის კონასა“ ზილ., 271,2;

სიტყვა შევმზადო შაირთა, მართ ვითა ვარდის კონები თ. I, 60,4,2;

ქალი დახვდა ჴელმწიფესა გაუშლელი ვარდის კონა მთ., 87,3;

მუნ მნათობთა ბროლის ველზედ უშვენოდათ ვარდის კონა არჩ. I, 147,104,2;

მოკრეფად მსურდა ვარდის კონები ბესიკი, 29,1,2.