ვარდის ღვრობა

ვარდი ჭნებოდა, ღვრებოდა 942,1;

ვარდის ჭნობა – ყოვლთა მზეებრ მოგეფინოს, ვარდს არ ზრვიდეს, არ აჭნობდეს 166,3;

მზისა შუქთა ვერ-მქვრეტელი ია ხმების, ვარდი ჭნების 784,2;

ვარდი მის მზისა გაყრილი უფრო და უფრო ჭნებოდა 178,1;

ვარდი ჭნებოდა, ღვრებოდა 943,1;

აწ გაახლდების ყვავილი, ვარდი აქამდის ჭნებოდა 1324,4;

არას გაწყენ, თავმან ჩემმან, ვარდი შენი არ ვაჭკმიო ჩ., 30,4.