იმედის გარდაწყვედა

ჩემგან იმედსა გარდასწყვედს, მერმე დამიწყებს გმობასა 353,3;

ზენაარ, ზენაარ, სრულად სულისაგან იმედსა ნუ გარდამიწყუეტ ვისრ., 793;

ჟამთაგან აროსა ჴას იმედისა გარდაწყუეტა შნმ 2175,3;

დევმა... თავისი იმედი გარდასწყვიტა რუს, 180,3;

აწ გარდასწყვიტე იმედი, ამისთვინ ნუღარ ბნელდები ზილ., 299,3;

არ აუბნა მოციქულნი და გარდუწყდა მათ იმედი მთ., 354,2;

რა დაჭკნის ვარდი, ბულბულმან იმედი გარდასწყუიტისა ფეშ., 189,4;

გარდასწყვეტოდა იმედი, სხდეს თავის გამაწირალი თან., 996,3;

რა დავეფარებით, იმედსა გარდიწყვედს საბა, II₁, 314,16;

იმედის გარდაწყდომა - არ გამიშვებს, გავიპარვი, რა იმედი გარდმიწყდების 760,3;

სნეულსა სიმრთელისა იმედი გარდაუწყდა საბა, II₁, 351,6;

იმედის განწყუედა - დასასრული ჰყო სიყუარულისა ჩემისაჲ და განწყუედაჲ იმედისა შენისაჲ ბალ., 20,18;

იმედის გარდაშვება - რაღას ველოდე, ან ვეძლეოდე, გარდუშვებ იმედს სულამე ბარე არჩ. I, 246,107,6;

სასოების წარკუეთა - სულნი ღათუ აღმოჰკრთებოდიან და კნინ ღათუ გონებაჲ იყოს მის თანა, ნუვე წარჰკუეთნ სასოებასა სინ., 227,18;

იმედის განცრუვება – განაცრუვე იმედი ჩემი და განამტყუვნე სასოებაჲ ჩემი ბალ., 101,3;

იმედის წარკუეთა - წარმიკუეთე იმედი ჩემი შენდამი ბალ., 100,30;