 |
 | |
მიწის სამარება
შენი ოქრო შენვე დაგრჩეს, მე, გლახ, მიწა მესამაროს 734,2;
ანუ ცოლსა გავეყარო, მესამაროს მიწა მკვდარსა შნმ 2990,4.
წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |