მუხთალი საწუთრო

ვჰგმობ მუხთალსა საწუთროსა, ზოგჯერ უხვსა, ზოგჯერ ძვირსა 937,4;

ჰე მუხთალო საწუთროო, შენგან ვარ ამა ჯავრსა შიგან ვისრ., 111,32;

ვა, მუხთალო საწუთროო, მომლოდნე ხარ ტირილისა შნმ 3063,2

მუხთალი ჟამი – გაზრდილო, ჩემთვის გამოჩნდა ჟამი მუხთალი წყეული ჩ., 234,2;

მუხთალი სოფელი – ცრუ და მუხთალი სოფელი მიწყივ ავისა მქმნელია 332,3;

ამა მუხთლისა სოფლისა თავსა ეს გვაძევს ბეგარა შნმ 118,1;

არ მაცალა მუხთალმა სოფელმა და აწ შენს თავს მოუფრთხილდიო რუს., 279,20;

ესე სოფელი მუხთალი არვის რას ესათნეობის მთ., 682,1;

მუხთალი სოფელი ეგრე მქნელია ჩ., 282,2;

სოფელმან მოგვცა მუხთალმან სარგებლის ნაცვლად ზიანი თ. I, 54,230,3;

ვარ უცხო ვინმე ყარიბი, ამა სიტყვისა მხმობელი, ამა მუხთლისა სოფლისა მაგინებელი, მგმობელი ბესიკი, 39,1,3;

მუხანათი სოფელი – ამ მუხანათსა სოფელსა დარბაზის საქმე ესია შნმ 586,1;

უხანო სოფელი – ვა, სოფელო უხანოო, რად ზი სისხლთა ჩემთა ხვრეტად 522,4;

მიიფარა ამა უხანოს სოფლით და წავიდა საწუთროსაგან შნმ. II, 410,35;

რადგან ეს უხანო სოფელი ასე მოკლეა... გრძლად სხვას ქვეყანას ყოფა არ ვარგა და გამიშვი რუს., 564, 11;

ვაჲ უხანოვო სოფელო, ვით ბრუნავ ფლიდობ, რა ხარ-და თან., 1929,4;

ვაი, სოფელო უხანოო, დრონი აღარ დამეც. არა თბ., 368,3;

..აწ ვგმობ სოფელს უხანოსა, გაუზომელ-გაულართა საბა, II₂, 74,8;

სანამ ესე უწყალო და უხანო სოფელი სიკვღილს მწარესა ჩემის ღვიძლისაგან სავსესა სისხლის თასსა შემასმევდეს, მანამ მე რატომ ტკბილსა შაქარსა არა ვსვამო თ. II, 182,26;

უხანაო საწუთრო - საწუთროო უხანაო, სიმუხთლისა სენი გჭირსა ჩ., 338,1;

უხანო სოფლის უსაძირკვლობა – ვითა ცათა ბრუნვისა წესია და უხანოსა სოფლისა უსაძირკვლობა, მის მსგზავსად, ძმისა სვიანობისა ზაფხელი ზამთრად შეუცვალა საბა, II₁, 255,31;

ცრუ სოფელი – ცრუ და მუხთალი სოფელი მიწყივ ავისა მქმნელია 332,3;

ასრე ცრუია სოფელი, ნახეთ საწუთროს ზნენია შნმ 112,4;

რაც რომ ლხინნი მენახნეს, ცრუმან სოფელმან მანანა მთ., 7052,;

ცრუმან სოფელმან სიმუხთლით არვინ დაინდო, სად არა ფეშ, 521,4;

მუხთალსა ცრუსა სოფელსა სჭირს კაცთა ზედა იშობა ჩ., 531,2;

უყურეთ, ცრუსა სოფელსა და მისგან ჩემს მოპყრობასა არჩ. I, 221,722,4;

ამ ცრუმ სოფელმან არ იცის ბოლოსა გატანებაო თ. II, 106,18,1;

ცრუ საწუთრო – ფუ, შენ, ცრუო საწუთროვო, რად არ მძულდი, რად მიყვარდი გურ., 24,17,1.