მუხლთა მიყრა

კვლაცა ჰკითხა ზენარობით, მიუყარნა, მუხლნი წინა 235,1;

ცრემლ-დენილი შეეხვეწა, ადგა, მუხლნი მიუყარნა 242,4;

მუხლთა მოყრა - გარდაჴდა მათგან ერთი კაცი, მუჴლნი მომიყარნა ა. დარ., 381,14;

რა სიტყვითა არ ჩამოჰყვა, მოუყარა მუჴლი წინა ზილ., 470,1;

მუხლის დაყრა – ადგა, მუხლნი დაუყარნა, ეაჯების ვითა მზრდელსა 1509,3;

მართ ასრე შემოვიხვეწო, მე მუჴლსა დამიყრიდესა შნმ 1302,3;

მუხლთა მოდრეკა – მაშინ მოიდრიკნა მუჴლნი და აღიხილნა თუალნი ევსტ., 44,16;

და მოიდრიკნეს მუხლნი და ევედრნეს წმიდასა სერაპიონს ზარზმ., 344,43;

მუხლთა ყრა - ავთანდილ მუხლთა უყრიდა, თითითა ეხვეწებოღა 229,4;

მუხლთა უყრიდა, ტიროდა 661,2;

ხან ერთსა მოეხვია და ხან მეორეს, ეხვეწებოდა და მუხლთა უყრიდა რუს., 19,14.