სანთლის დავსება

ღმერთმან მისგან ანთებული სანთელიმცა რად დაგავსო 591,4;

რად დამივსენ სანთელნი ესე ჩემნი ტირიჭ., 189,36;

ესე თქუა, სანთელი დაავსო და ძიძა მოაბადს გუერდით დაუწუინა ვისრ., 136,5;

შენ რომ არ იყო, დღეს ქართლსა მიხვდება სანთლის დავსება თბ., 12,3;

სანთლის დაშრეტა – მიაგოს მას უფალმან, ვითარ მან უჟამოდ ნაყოფნი ჩემნი მოისთულნა და სანთელი ჩემი დაშრიტა შუშ., 26,33;

სარო თავსა გამოიღებს, მას სანთელი დაუშრტების შნმ 4374,1.