საწუთროს მდურვა

რად ემდურვი საწუთროსა? რა უქნია უარაკო 869,4;

საწუთროსა ვემდურვი, მე მისგან გამწარებული შნმ 2986,2;

რად ემდურვი საწუთროსა, გიჭირს რამე, არა ბედსა თ. I, 43,140,3;

სოფლის მდურვა – მოგხვდებია მდურვა სოფლისა, მოჰკვდები გა-ცა-სწბილდები 251,4;

ღმერთო, კაი შვილი გიშოვნიაო და სოფელსა მისთვის აღარას ემდურიო რუს., 250,12;

ამიერით მიიცვალა, ამ სოფლისა გაჰყვე მდურვა მთ., 1460,3;

ჰკადრეს: მზეო, რამცა იყოს აწ სოფლისა შენგან მდურვა თ. I, 42,139,1;

თეთრს წვერს იგლეჯდა, გაჰყრიდა, იტყოდა სოფლის მდურვასა არჩ. II, 216,3;

რად არ გემდურვი, სოფელო, გამხადე აწ ვისს ამარე ბაქ., 271,1;

მე სოფლის მდურვის, შენგან ურვის, ხმა მესმა ზახის ბესიკი, 67,2,7.