სახმილის გზება

ასმათი შეჰყვა, შევიდა, მათებრ სახმილი ჰგზებოდა 911,2;

საჴუმილის გზება – და მიიყვანა იგი ადგილსა ბნელსა, სავსესა სიმყრალითა, რომელსა შინა ეგზებოდა საჴუმილი განძჳნებულად ლიმ., 10,14;

საჴუმილის აღგზნება – შენ ხოლო თავით შენით ნუ აღიგზნებ საჴუმილსა მას დასაწუველად სულისა შენისა მ. სწ., 114,9;

სახმილის დაგზება – აწყა დამიგზო სახმილი, სოფელმან შექმნა ალობა თბ., 349,4;

საჴმილის აღტყინება – აღვატყინო და აღვამაღლო საჴმილი ცამდინ აზმ.; 25,18;

შენთვის სახმილი აღტყინდა, გულსა სამუდმოდ დაგევსა თბ., 364,2.