სოფელს მინდობა

იგი მიენდოს სოფელსა, ვინცა თავისა მტერია 1335,4;

ვინ მიენდობის სოფელსა, მას ჭკუა არ ეთხოების მთ., 682,3;

ნუ მიენდობით სოფელსა, საქმეთა ცუდთა, მუხთალთა ჩ., 520,1;

ვინცა მიენდოს სოფელსა, მან გაიავოს გულები თ. II, 97,791,3;

საწუთროს მინდობა – საწუთროსა მინდობა ასრე არის, რომელ იგი ბერი დედა შვილთა მიზეზითა ზოგჯერ ტიროდის და ზოგჯერ იხარებდის ვისრ., 127,33.