ვეღარ ვუჭვრეტ ცრემლთა შენთა, სოფელიცა გაქარდების 742,2;
სოფლის გარდაქარება – ნურა ჰგავა, სოფელიცა მისი კერძი გარდაჰქარდეს ჩ., 8,4.