სა სე სი სო სრ სუ სხ სჯ
სოფ

სოფლის წყალი

ხანი გამოხდა, იკითხა: „ნეტარ რასა იქმს ქალიო, ჩემი ლხინი და ჯავარი, ჩემი სოფლისა წყალიო“ 103,2;

ანუ ცნა ურად, ან უცნაურად სოფლისა წყალთა დამშვენებარე თ., 20,7.

წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9