სულის დაღება

მაწყინე და გამარისხე, ეერ დავიღე დიდხან სული 805,3;

სული დაიღო მან ქალმან, დათმო გულისა წყლულობა 221,1;

სული დაიღეს, დადუმდეს 911,1; 997,2;

თქვი, დავიღო მერმე სული 885,4;

მან არათ ღონითა სული არ დაიღის ვისრ., 64,25;

სულისაცა დაღება ჩემგან შეძლებულ არს ა. დარ., 326,7;

ოდეს სული დაიღო, უბრძანა ვეზირთა რუს., 518,26;

გვერც უჯღის მისი გამზდელი, ეტყოდის: „სული დაიღე“ ზილ, 340,1;

ცისა მნათობნი ტიროდეს, სული აროდეს დაიღეს ჩ., 558,4;

ამ ორთ პირთაგან იქნება, გეტყვი და სული დაიღე არჩ. I, 49,247,2;

სული დაიღო მან ყმამან, დასთმო სავარდე ბაღია ფეშ., 269,3;

საკადრად შენსა ქებასა ვერ ვიტყვი, სულიც დამეღოს ვახტ., 12,20,4;

ესზომი სცა, ვირემ სულის დაღებაზე დააყენა ბესიკი, 152,22,1.