სულის დგმა

მუნამდის გავსძლო სულთა დგმა, გული რაზომცა მტკიოდეს 1076,3;

სულთა დგმაცა არა მმართებს 902,2;

სულის დგომა – ტიროდეს და იჭირვოდეს, ცოტა ედგა მას, გლახ, სული 194,4;

მე ვირე ცოცხალ ვარ და სულნი მიდგან, შენი გულითა მლოცავი ვიქმნები ვისრ., 110,14;

მე სულნი ამისგან მიდგანან, თვარე აწემცა მკვდარი ვარო რუს., 98, 22;

სული თქვენგნით მითქს, ზღვად დანთქმულ ვიყაე მე ვითა ომ., 96,2;

გული, გონება წამართვა, აღარც სულს ვატყობ დგომასა ზილ., 273,4.