უღამო ნათელი

თინათინს ჰკადრა შერმადინ, ნათელსა მას უღამოსა 673,1;

ნათელი დაუღამებელი – ხედავს ნათელსა მას დაუღამებელსა საღმრთოსა დაგებისასა მოხარული კეთილთა ზედა გამოუთქუმელთა ასურ. მოღვ., 67,30;

ნათელი დაუღამებელი უძღჳს მეფობასა შენსა ხანცთ., 273,1;

ამას იტყოდა: ჰე ლომკაცო და უძლეველო,.. ჩემის თვალისა დაუღამებელო ნათელო რუს., 150,24;

დაუღამო ნათელი - მიმაჩან თუალთა საჩენად ნათელსა დაუღამოსა ფეშ., 108,3;

უღამო მთუარე – ქალნიცა გამოეთხოვნეს იმა უღამო მთუარესა ფეშ., 171,3.