ქა ქე ქვ ქო ქრ ქს ქუ
ქებ

ქების შესხმა

ყმამან სალამი უბრძანა, ქებასა შეასხმიდესა 1017,3;

შემასხმიდიან ქებასა: „მზეო, შენ ჩვენთვის იდარი“ 604,2;

მე და ნურადინს ყველანი ქებასა შეგვასხმიდიან 612,2;

შეჰფრფინვიდიან ავთანდილს, ქებასა შეასხმიდიან 1048,3;

შეასხეს ქება ტარიელს 1420,2;

მათ შეასხეს ქება უთხრეს: „მივსცნეთ თავნი აწ ღიმილსა“ 1445,2;

შენი არს, ჵ ქალწულო წ[მიდაო], უზეშთაჱსი ყოვლისა ქებისა შესხმაჲ მისთჳს სინ., 15,37;

ედაკაცი იგი, რამეთუ უწდევდა და როკვიდა წინაშე მისა, და შეასხამნ ქებასა ბალ., 50,19;

მიუწერა შაჰროს წიგნი, მრავალფერი ქება შეასხა და საღორებელი სიტყვა მიუწერა ვისრ., 58,5;

მერმე დედოფალს დიდი ქება შეასხეს ომ., 25,15;

მისნი მტერნი და მეყვისნი მას შეასხმიდეს ქებასა მთ., 271,2;

თაყვანი–სცა და დალოცა და ქება შეასხა საბა, II₁, 186,8;

ხოტბის შესხმა - მას, არა ვიცი, შევჰკადრო შესხმა ხოტბისა 3,3;

მიეგებნენ დიდ-ვაჭარნი, ყმას შეასხეს ხოტბა, ქება მთ., 885,1;

ღერად რამ უცხო, მას რა შეუცხო ხოტბის შესხმანი სურნელობითა არჩ. I, 236,56,4.

წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9