ღა ღვ ღმ ღო ღრ
ღამ ღარ ღაწ

ღამის თევა

დღისით, მზისით ვმეკობრობდით, ღამეთაცა ვიყვნით თევით 1212,3;

დღე ყოველ იმარხავნ და ღამის თევით დაადგრის განთიადმდე ჰაბო, 67,5;

და მრავალნი კაცთაგანნი ზღუდესა ზედა ღამესა ათევედ ლიმ., 13,12;

პირნი მათნი ყჳთელ იყვნეს და ჴორცნი მათნი დამჭნარ მარხვითა და ღამის თევითა სინ., 267,5;

მრავალი ღამის თევაჲ ყო მისთჳს ტირილით წინაშე ღმრთისა მ. სწ., 113,2;

სულს უჯობს ამა ლაყაფსა ვილოცო, ღამე ვათიოთ I, 57,249,4;

ღამის გათევა - და იყო ვედრება ღმრთისა და ღამეთა გათევა ლაშქართა გამარჯუებისათჳს აზმ., 99,1;

ვითა მართებს მხიარულთა, ღამე ლხინით გაათენეს შნმ 1166,1;

ღამის თენება – სანამდის ვიყო ცოცხალი, გავძლო ღამისა თენება შნმ 2928,3;

ღამის გატეხა – წამოველ უგზოდ მტირალი, გავტეხე ღამე ბნელია მთ., 459,3.

წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9