ღონის მოგონება

ეგე ღონე მოიგონე მეტად ავი 237,1;

და ყოვლადვე სასოებაჲ წარიკუეთის განშორებისაგან ჩვეულებისა მისისა და ვერარაჲ ღონე მოიგონის ბალ., 111,36;

მათ ქვეყანათა ლაშქართაგან შესლვა უღონო იყო, თქვა მეფემან: მომიგონებია ღონე ა. დარ., 302,18;

მან გარსევაზ ღვთისა მტერმან მოიგონა სხვავე ღონე შნმ 3095,1;

ამის მეტი ღონე ვერ მოვიგონე, ერთი ზურგთ ავიკიდე, ერთი ხელთ ავიყვანე რუს., 506,13;

ესე ღონე მოუგონა, სახლსა უგებს შუვა გზასა ზილ., 664,3;

სჯობს სხვა ღონე მოიგონო, აწ სიცოცხლე თუცა გინდა მთ., 1193,4;

ამა ხერხისა კიდევე [ა]რა ღონე მომიგონია საბა, II₁, 162,18.