ყვავილთა ჭნობა

შენი შვენება ყვავილთა აჭნობს, ჩემნიცა ჭნებიან 1074,3;

ჭკნების ყვავილნი ხორცთანი, მბრუნავი ეტლი ესია ჩ., 360,3;

ყვავილის გახმობა - რა ვარდმან მისი ყვავილი გაახმოს, დაამჭნაროსა, იგი წავა და სხვა მოვა ტურფასა საბაღნაროსა 35,2;

ყვავილის დაბერება - ვარდი ახლად იფურჭვნების, მე ყვავილი დამებერა 1512,3;

ყვავილის დაჭნობა – რა ვარდმან მისი ყვავილი გაახმოს, დაამჭნაროსა, იგი წავა და სხვა მოვა ტურფასა საბაღნაროსა 35,2;

მან უჟამოდ ნაყოფნი ჩემნი მოსთულნა და სანთელი ჩემი დაშრიტა და ყუავილი ჩემი დააჭნო შუშ., 26,32;

ხოლო რაჟამს-იგი მზე აღმობრწყინდის მცხინეარებითა თჳსითა სამოთხეთა ზედა და ბოსტანთა, ყუავილი იგი მათი დააჭნვის მ. სწ., 8მ3,32;

ტურფად შვენება, გამოჩვენება თქვენი დააჭნობს ყოველთ ყვავილთა აბდ., 105,2;

სენსა შეჰყრი, დაცაუჭკნობ ყვავილს მისის შვენებისას არჩ, I, 48,239,4;

ყვავილის დაზრობა - მისნი ვერ-მჭვრეტნი ყვავილნი დააზროს, დაამჭკნაროსა ჩ., 261,3.