შუბის კრვა

კაცს შუბი ვჰკარ, ცხენი დავეც, მართ ორნივე მიხდეს მზესა 439,3;

შუბის ძგერება - მეფე გულსრულად მობძანდა, შექნა შუბისა ძგერება თ., 67,1;

გულს მაძგერა მტერმან შუბი, გამადინა სისხლი ღვარად გურ., 262,9,1.