შუქთა კრთომა

დღისით ვერ ნათობს სანთელი და ღამით შუქნი ჰკრთებიან 977,4;

ანათობს ის ოს, მით არცხვენს ისოს შუქის კრთომითა შეუდგამისად თ., 76,9;

დედოფალმან შემოხედა, შუქთა კრთომა გაუკვირდა ომ., 157,1;

მათ ორთავე შუქი ჰკრთუბის, ჰგვანდეს მზისა მონათალსა მთ., 811,2;

მზე უნათლე ჰქმენ, ეტლსა ჰზი, შუქნი კრთებიან სადარი თ, I, 114, III, 1,1;

შუქნი ჰკრთებოდეს, ვით მზესა, მას პირსა არ ნაბნელებსა არჩ. II, 963,4.