ცა ცე ცვ ცი ცნ ცო ცრ ცუ ცხ
ცეც

ცეცხლთა გზნება

ფიცხლა დამივსე სახმილი შენ ჩემთა ცეცხლთა გზნებისა 1257,2;

და ცეცხლი ეგზებოდა, რომელსა შინა შეითხეოდეს მ. სწ., 37,17;

სხვა არა შემჭირდებოდა, ცეცხლმან მიმატა გზებასა შნმ 1381,3;

მისნი მიმნდომნი ყოველნი ჰხვდებიან ცეცხლითა გზნებასა მთ., 728,3;

მათ დასაწვავად სოფელი ცეცხლსა უგზებდა კვესითა თ., I, 26,16,4;

ცეცხლის აღგზებაცეცხლი არა აღეგზებოდა, და არცა ღამჱ სანთელი აღანთიან ხანცთ., 267,4;

აღაგზნეს ცეცხლი, და ვითარცა აჴდა კუამლი დიდძალი ზარზმ., 324,42;

ყოველთა შინა ეკლესიათა ქართლისათა ცეცხლის-მსახურთა სპარსთა აღაგზნეს ცეცხლი ჯუანშ., 139,8;

ცეცხლის ალის ჩამოგზება – სფეროსა ბრუნვა მრისხანებითა ცეცხლისა ალსა ჩამოაგზებს საბა, II₁, 402,10;

ცეცხლის ტყინება – ზოგჯერ შეთად გაიძახი, ჰგავს, ატყინებს ცეცხლსა ქარი ჩ., 60.3.

წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9