ჭირთა თმენა

ქალი ახლავს სასურველად, სულთა დგმად და ჭირთა თმენად 691,3;

თვითცა გულსა იმაგრებდა და ეცდებოდა ჭირთა თმენასა რუს., 18,24;

სახე მომეც ჭირთა თმენად იგი შენგან დახატული ომ., 124,4;

ჭირის მოთმენა - ქალო, არ იცი, სით მოვალ, რა ჭირნი მომითმენიან 233,1;

მე მოვითმენ ყუელასა ჭირსა ამისგან კიდე, რომელ აბეზარობასა შენგან ვერ გავსძლებ ვისრ., 244,30;

რად არ მოკვდი, ვეჭვ რომ დამგმო, რომ მე ჭირი მოვითმინე მთ., 489.4;

რა მიზეზი გაქვს, ესეთსა ჭირსა მოითმენ და მაგისთანას ძალასა თავს იდებო საბა, II₂, 35,16;

ჭირის გაძლება – მაგრა ბოლოდ ლხინსა მისცემს, ეინცა პირველ ჭირსა გასძლებს 904,2;

ვინმცა გასძლნა ჭირნი ჩემნი, ანუ ვინმცა შეეცადა 272,3;

შენ ნაზი ხარ, ჭირსა ვერ გასძლებ ვისრ., 115,21;

ვითა გავსძლოთ ყუელა ჭირი – ტყუეობა და შეჭირვება შნმ 2014,1;

თქვენგან მომხვდა ნაცვლად ლხინი, რაზომ ჭირნი გამიძლია მთ., 1441,4;

ჭირის დათმობა – მაგრა თუ ჭირსა არ დასთმობ, ლხინი რა დასათმობია 954,4;

რა ჭირნი დასთმნა, ვერ იტყვის აწ ენა ესე ხელისა 988,3;

მტკიცედ დაუთმოთ ჭირთა და განსაცდელთა აბიბ., 110,28;

დავსთმოთ ჭირი აქანამდის, ჟამი სოფელს თვალსა უგებს შნმ 3698,1;

მე სოფლისა ლხინთა მზმელსა, კვლაცა ჭირნი დამითმია მთ., 1413,2;

დავსთმოთ ჭირი სოფელს ყოფით, ტყუდ ვიყოთო მარტო თანა ფეშ., 331,4;

ჭირის დათმენა - მეფე ჰკითხავს, იგი ჰკადრებს, რაცა ჭირი დაეთმინა 678,3;

სიქადულ მონაზონისა არს დათმენაჲ ჭირსა შინა მისსა ეფრ., ას., 19,10.