ხა ხე ხვ ხმ ხო ხრ ხშ
ხედ ხელ

ხელის ხდა

რა დავრჩე, ხელსა მხდი რასა 874,3;

არ იხმარებ, რას ხელსა ხდი საუნჯესა დაფარულსა 892,4;

მეფე ანუ მისნი სპანი, ნეტარ, ხელსა რასა მხდიან 739,1;

თვით მაგისებრსა შვილსამცა ჩვენ ხელსა რააა ვხდიდითა 508,4;

ხელი ხადეს ხრმალთა მათთა, არა ცუდად წელთა ებნეს 1521,4;

ხელი კვლა ვხადოთ აბჯარსა, მას ჩვენგან მძლედ ნახმარებსა 1391,4;

რათგან ესე ერთიცა არა მაქუს, რასაცა რას ჴელსა ვჴდი, ანუ თუით სიცოცხლესა, ტირილიმცა რად მეჭირვებოდა ვისრ., 218,32;

მე იქ ხელი რად მეხდების უშენოსა, ფერ ნამკრთალსა ომ., 176,2;

სულსა რას ჴელს ვჰჴდი უშენოდ, რადმცა ვაუბნებ ენასა მთ., 1492,2;

თუ შეგვაბამთ, შეგეაბითო, რას ხელსა გვხდით აქა მდგომთა არჩ. II, 626,3.

წყარო: ღლონტი, შალვა ვეფხისტყაოსნის ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1968. - 195გვ. ; 21სმ.см.. - 50კ., 4000ც.[MFN: 93373]
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9