ალის მოდება

კვლა საბრალოდ ამიტირდა, კვლა მოედვა ამით, ალი. 563,2; წავიდა, სალიმს მიმართა, მით რომ მოედვა ალია. შ§მ 323,2; გარდიხუეწა, ვეღარ ვნახეთ, მას მოედვა ცეცხლებ ალი. ფეშ., 519,3; მომინდა საწყალთ ტრფიალთა ცეცხლი მოუდვა, ალები. ვახტ., 10.6,1; ცემა იგი დაავიწყა, კვლავ მოუდვა უფრო ალი. ბესიკი, 153, 30, 3;

ალის მოგზნება - შენ გამხადე დასაწვავად, გარ მომეგზნა მე აქ ალი. არჩ, II, 390,4.

სახმილის მოდება - ვიცი მამედვა დღეს იქით სახმილი მოუთმინარე. თ. I, 66, 53.4; მეტის წყენითთა სახმილი უშრეტი მოედებოდა. არჩ. I, 161,205,2; ძის დასჯისათვის დედასა მიხვდა საჴმილის მოდება. გურ. 39,90,2,

სახმილიხ მოკიდება –– სახმალი -მომეკიდება, თვალნი მზერისდა მიიკვრის. არჩ., I, 209,624,2

ცეცხლის მოდება - შენი ცეცხლი მეცა ცეცხლად მომედების. 742,1; დიაცსა და ყმაწვილებსა ცეცხლს მოუდებ, ვითა ბზესა. შნმ 1569,3; იოსებს ესმა, მოედვა ცეცხლი, სირცხვილთა ალები. თ. I, 72,101,1; დაუდგათ რამაზანი და ჩვენგან ცეცხლისა მოდება. არჩ. II, 919.4; მომინდა საწყალთ ტრფიალთა ცეცხლი მოუდვა, ალები. ვახტ, 10,061; ძილო, ძნელად სოფელს ჰპოვებ, ცეცხლს მოგიდებს, დამწველია. დ. თუმ, 102,8;

ცეცხლის მოკიდება - სევდისა ლაშქარი შემომიხდება, სურვილისა ცეცხლი მომეკიდება . დ. თუმ, 313;

ცეცხლად მოდება – მათთა შემბმელთა დახოცენ, მართ ცეცხლად მოედებიან. 1287,4; ნუმცავინ მიჯნური გულის ურჩიას, რომელ მისი ურჩობა გულსა ცეცხლად მოედებოდეს. ვისრ, 159,1; ხანგრძლად სხვათა კართა ყოფა კაცსა ცეცხლად მოედება. არჩ. II, 1055,1;

გულს ალის მოდება – დაღამდა. ზააქ დაღონდა, გულსა მოედვა ალია. შნმ 88,1; მზე ვიხილე კუბოს მჯდომი, მან მომიდვა გულსა ალნი. მთ., 4504;

გულს ალის ჩაგზნება – მეფეს რა ესმა ამბავი, გულსა ჩაეგზნო ალია. შნმ 325,1;

გულის აღტყინება - ნეტაი, რაცაღა შვილი მეყოლა, ქვეყანისა პირი არ ენახა და მე მისის სიყვარულითა გული არ აღმტყინებოდა. საბა₂, II, 51,20

გულს ცეცხლის მოდება - ვიროს მგზებრე ცეცხლი მოედვა გულსა. ვისრ, 60.27; მას მოედვა გულსა ცეცხლი. შნმ 16272; აწ გაყრისა მგონებელს გულსა ცეცხლი მოედების. ომ,, 172,3; თქმა ვერ ძალ-ედვა სიტყვისა, გულს ცეცხლი მოედებოდა. მთ, 1187,4; რა ყმისაგან მშობელთ ესმა, გულსა ცეცხლი მოედების. თ. 1, 30,481; ბარამს მამისა სიყვდილი გულს ცეცხლად მოედებოდა. მთ. 42,1;

გულს ცეცხლის ჩაგზნება – დიდისა სირცხუილისაგან გაწითლდა და გულსა ცეცხლი ჩაეგზნა ძმისა სიყუარულისათუის. ვიხრ., 40,29; ასეთი ცეცხლი ჩამეგზნო გულსა ჩემსა, რომე გეენიასაგან უმწარესი. რუს, 387,9;

გულად ცეცხლის ჩაგზნება - ნახეს დევთა, ეუცხოვა, მათ ჩაეგზნა ცეცხლი გულად. შნმ 2295,4;

გულს ცეცხლის გზება - შეღებულ იყვნენ შავითა, მათ გულსა ცეცხლი გზებოდა. თ. I, 56,241,2; აწ რა ვქნა. შვილნი ჩემნი ესრე განმიქარვენ და ცეცხლი გულთა ჩემთა ააგზენ. ხაბა, II₁, 213,16;

გულს ცეცხლის შეგზება - მითხრა რამე საიდუმლო, გულსა ცეცხლი მით შევიგზე. მთ, 457,2;

გულს ცეცხლის მოგზნება - ქათმის მოშორვების ცეცხლი გულთა მოეგზნა. საბა, II₁, 141,18;

გულს ცეცხლის მოკიდება – ჯავრიანი ცრემლსა ღვრიდა, გულსა ცეცხლი მოეკიდნა. შნმ 65,3; ანაზდღათ უცხოს – უცხოსა გულს ცეცხლი მოეკიდება. არჩ. I, 177,343,2;

გულს ცეცხლის დაკვესება – ვინცა უჭვრეტდა, ტიროდა, გულს ცეცხლი დაეკვესოდა. თ. I, 49,187,2.