ალის შრეტა

ზენაარ, სულთა ნუ გამყრი, აბითა შრეტდი ამ ალსა. 391,2;

სახმილის დავსება – ვერ დაივსებდა სახმილსა, იწვის ცეცხლითა ხშირითა. 942,2; ფიცხლა დამივსე სახმილი შენ ჩემთა ცეცხლთა გზნებისა. 1257,2; ვითა დამივსო სახმილი, ეგრე მისიცა კმა დება. 1456,4; მისთა მჭვრეტელთა საჴმილი, ცეცხლი დაევსოს მგზებელი. შნმ 1255,3; წამ ერთ ნახვითა დამწველი სახმილი დაევსებოდა. ომ. 2713; დამივსო სახმილი ამბავმან ეის-რამისამან. თ. IL, 63, 26,3;

საჴუმილის დაშრეტა – ამით მცირედითა ცრემლითა დაშრიტე საჴუმილი იგი საუკუნოჲსა მის ცეცხლისაჲ. მ. სწ, 136,721;

სახმილის დაშრტომა - მისსა შემყრელს სახმილი ანაზდად დაუშრტებოდა. ომ., 3654; დაშრტის სახმილი ორთავე, რა ვარდმა ნახის, რა მინა. თ. I, 62,212,

სახმილის დაშრეტა – არ დაუშრიტო სახმილი, ვის შენს გამოის ეკიდოს არჩ. I, 203,574,4; მით დამეშრიტა საჴმილი, რისგანაც გული მეწოდა. გურ., 28,533;

სახმილის შრეტა - რა მოგერევა, მაშინ იქს მისთა სახმილთა შრეტასა. საბა, II₂. 113,9.

სახმილის გამონელება

ცეცხლის ვხება - დაგვიწყნარდი, გვიშეელე, რა ცეცხლნი ავსენ. 195,2; მისგან კიდე არვის ძალ-უც ამა ჩემთა ცეცხლთა ვსება ჩ., 315,4; აწ შეიქენ ცეცხლთა ვსებით. არჩ. II, 953,4; მსწრაფლად მოიღებ, რასაც სთხოვ, მეც მომეც ცეცხლის ვსებანი. ვახტ, 39,116,4;

ცეცხლის დავსება – დაივსო ცეცხლი შემწველი მისითა მან მიზეზითა. 211,4; ამისად ქმნამდის დამწველი ცეცხლი არ დამევსებოდა 47,4; დარბაზს ვიშვებდი, დამევსო ცეცხლი წვად მოუთმინები. 382.2; მერმე, ცეცხლი დაუვსია, აღარა მწვავს გულსა მურად 152,3; აწ ვინღა დაავსებს გულისა ჩემისა ცეცხლსა. ვისრ., 362,19; მისთა მჭვრეტელთა საჴმილი, ცეცხლი დაევსოს მგზებელი. შნმ 1255,3; ძმაო, ჩემსა ცეცხლსა რა დაავსებს. რუს., 245,16; აღსრულებოდა, ვეჭვთ, რომე კვლა ცეცხლი დაევსებოდა. ომ., 343,4; გულსა, მისგან დადაგულსა, მუნვე ცეცხლსა დაუვსებდა. მთ., ?714,2; ჭირნი გაჰქარდა, დაივსო ცეცხლი მათისა მწველისა. ჩ., 279,3; ჩვენ დაუვსოთ იგი ცეცხლი რომელიცა მას ედების. თ. I, 31,56,3; რა ესე ესმა ამირას, ცეცხლი დაევსო მწველები თან. 1341,3; ყმასა მას მზისა ნახვამმა ცეცხლი დაუვსო ცხელია. თ. II, 89, 727,4;

ცეცხლის დაშრეტა - მერმე სულად მოაქცია, ცეცხლნი წყლითა დაუშრიტნა. 492,3; დაშრტეს, ცეცხლნი რომე მწვიდეს. 379,2; ცეცხლი კაცმან აღაგზნის და კაცმანვე დაშრიტის. ევსტ., 434; დაუშრტა ცეცხლი თჳსი, რომელ-იგი აღაგზნეს მთავართა ერისათა. სინ., 261,7; მისსა ცეცხლსა რა დაშრეტდა. რუს, 20,22; დაუშრტა ცეცხლი, გამთელდა სრულად გულისა წყლულობა. ომ., 415,2; მან მიამბო ტყვის ამბავი, ძმას დავშრიტე ცეცხლი მგზებრად. ჩ., 639,3;

ცეცხლის ალის დაშრეტა - მარხვანი სარწმუნოებით დაშრეტენ ალსა ცეცხლისასა. სინ, 114,18;

ცეცხლის შრეტა – რა შემომხედნის, შევხედნი, ცეცხლმან დამიწყის შრეტასა. 477,2; ძალი არ მქონდა ტყვე-ქმნილსა მე ამა ცეცხლთა შრეტისა. 482,3; აწ გავხედით ბედისაგან ცეცხლთა შრეტით, ჭირთა ლხენით. 1344,4; მე სიცოცხლე არ მეგონა, შენ მომესწარ ცეცხლთა შრეტად. 890,3; გამიმრთელდა გული წყლული, აწყა დავჯე ცეცხლთა შრეტად. 1107,4; ომაინის გონებითა ცეცხლთა სჭირდა არა შრეტად. ომ, 311,3;

ცეცხლის დანელება – მან სამართლით დაუნელის მძლართა ცეცხლი ვისცა სწვიდა. მთ. 499,3;

ცეცხლის ნელება - მართალს მეტყვი თუ ცივის სიტყვითა ცეცხლსა ჩემსა ანელებო. რუს, 485,24.