გულს ლახვრის დასობა

ვინცა ისმინოს, დაესვას ლახვარი გულსა ხეული 4,4;

ვეშაპმან რა იგი ჩაყლაპა, გულსა ლახვარი დაესო შნმ 5416,1;

გულსა ლახვარი დამესო მის მზისა უჩინარისა მთ., 289,3.

გულსა დამესვის ლახვარი შავთა წამწამთა სროლილი ჩ., 186,3;

მაქთუბში ნახა მისი მზე, გულსა ლახვარი დაისო თ. I, 26,21,2;

გულს ლახვრის სობა – მაგრამ კახთ კახეთის გაყრა გულსა ლახვარსა ასობდა არჩ, II, 578,4;

გულს ლახურად სობა - მისგან მისი მუნ ვერ-სიახლე გულსა ლახურად და შანთად ესობოდა ვისრ, 148,19;

გულს ლახვრის გება – მოაბადს სიყვარულის წილ გულსა ლახვარსა უგებდა არჩ. I, 166,249,2.