სათავე: „საელ მივედი, ჩვენი წისქვილის სათავანთან რომ ტპაია, იქინე ჩავარდები და დევირჩობი-მეთქი, მარა ოხერი სული მწარე ყოფილა!” ბიჭი სათოკე იქნება.
წყარო: ნინოშვილი, ე. (ეგნატე, 1859-1894), თხზულებანი / [შეადგინა, წინასიტყვ., შენიშვნები და ლესიკონი დაურთო ალ. ღლონტმა]. - თბ. : საბჭ. საქართველო, 1984. - 545 გვ.