ოდეს

როდესც: „ოდეს მარწმუნა მის მიერ განგებულსა მეფობასა“; „ნუმცა ოდეს მოაკლდების“; „ოდეს ზეზადნისა ციხე... ვეცადე მათგან ძებნითა“; „არავის ოდეს ექნა ჩუჱნი ერთგულობა“; „ოდეს მოიქცეს სალმობა მისი“; „აღარ ოდეს მიგეღოს იგი“; „ოდეს მუხრანს ვიყვნეთ...“; „ნუ ოდეს დამივიწყებთ“; „ნუ ოდეს ვინ გაარყუნევთ... ლავრსა“; „ოდეს დაჯდეს ქრისტე ღმერთი განსჯად“.