ალილო

საშობაო მისალოცი სიმღერა და საწესო მსვლელობა (ალილოზე სიარული)საქართველოში. შობის წინა საღამოს ახალგაზრდები (ზოგან ისე გადაცმულნი, რომ არ ეცნოთ) ჯგუფ-ჯგუფად კარდაკარ დადიოდნენ და სოფელს ქრისტეშობის დადგომას ულოცავდნენ, რისთვისაც ფულისა და პროდუქტების სახით გარკვეულ საჩუქრებს იღებდნენ. ზოგიერთ კუთხეში, მაგალითად, ქიზიყში, ალილოზე მოსიარულეები და სახლის პატრონი წინასწარ თანხმდებოდნენ ("აგაშენოთ, აგაშენოთ ვთქვათ?" -პასუხი: "თქვით"), რაც იმის ნიშანი იყო, რომ მასპინძელი საჩუქარს გაიღებდა, და იწყებდნენ სიმღერას:

"ოცდახუთსა და ამ თვესა,

ქრისტე დაბადებულა,

შობაც მობრძანებულა.

ადე, აანთე სანთელი

მამა დაგიდგეს ნათელი..."

"ჩიტი ღობეზე შამოჯდა,

იძახოდა ნინო, ნინო,

ჭიჭლით ღვინო გამოგვიტა,

შეგეწიოს წმინდა ნინო..." ან კიდევ:

"ალათასა, ბალათასა,

ხელი ჩავკარ კალათასა,

ერთი კვერცხი გამოგვიტა,

თქვენი სახლის ბარაქასა.

განა მართლა მთხოვრები ვართ?

ქრისტეს მახარობლები ვართ.

მილოცვის შემდეგ ოჯახის უფროსი მომლოცველებს დაასაჩუქრებდა.

ლიტ.: ს. მენთეშაშვილი. ქიზიყური ლექსიკონი. თბ., 1943.