წისქვილში დადგმული სამინდე ჭურჭელი, გატიხრული სამად: ხორბლის, ქერისა და სიმინდისათვის; 2. ხის ფიცრებისაგან შეკრული ფქვილისა და მარცვლეულის შესანახავი დიდი ყუთი; შედგება ორი ან სამი განყოფილებისაგან. ზოგიერთში ას ფუთამდე სულადი ჩაეტეოდა.
ლიტ., შ. ძიძიგური, ქართლში ჩატარებული სალექსიკოლოგიო მუშაობის ანგარიში, ქსნისა და ლიახვის ხეობაში\\ენიმკის მოამბე2, 1937, გვ.317-324; ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი, თბ.,2011.
წყარო: ქართული კულტურის ეთნოლინგვისტური ენციკლოპედია : (ძირითადი მახასიათებლები) / [შემდგ. : ნ . ანთელავა, მ. ბუკია, ი. კვაშილავა, მ. ჩუხუა]; შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდი .- თბ. , 2023 .-.თავფურც. ავტ. აღნიშნული არ არის . – ბიბლიოგრ. : გვ. 682-694694 .- ISBN 978-9941-503-98—6.