აბეჩხარი/ნაბეჩხარი/ნაოჩხარი

1. გამოფიტული, უნაყოფო, ცუდმოსავლიანი მიწა;

2. გამიზნულად მოუვლელ ვენახი, რომელიც ცოტას ისხამს, მაგრამ ღვინო კარგი დგება;

3. ნახევრად გადამხმარი ვენახი.

ლიტ.: ს. მაკალათია. ახალწელიწადი საქართველოში. ტფ., 1927, გვ. 24; გ. გოცირიძე. საახალწლო ხონჩა // ძეგლის მეგობარი. № 1. თბ., 1988, გვ. 60-65; ჯ. რუხაძე. ხანი იმერეთის ხევსურეთია. თბ., თბ., 1989, გვ. ; ზ. ჯინჯიხაშვილი. საახალწლო დღეობათა ციკლი ქართველ ებრაელებში // მაცნე. ისტორიის სერია. № 3. თბ., 1987, გვ. 17.