ხევსურული საგვარეულო სასაფლაოს უმცირესი სტრუქტურული დანაყოფი -უახლოესი ნათესაური გაერთიანების - მამების-სასაფლაო ადგილი. ანდაბთა გაერთიანება შედარებით მსხვილი ნათესაური ერთეულის, ე. წ. ძირის, სასაფლაოს ქმნის, ხოლო ამ უკანასკნელთა გაერთიანება -საგვარეულო სასაფლაოს.ხევსურული რწმენა-წარმოდგენების მიხედვით, საიქიოში გარდაცვლილ ახლო ნათესავთა საერთო სამკვიდროდაც ანდაბი ითვლება. ხევსურული სახელდების ყველა ტექსტში ნათქვამია: "საცა შენ სულ მაიხსენების, (იტყვიან გარდაცვლილის სახელს), შენ საცა ხარ, შენ ანდაბას", ან კიდევ: "სადაც შენ ხარ, გიგიავ, შენ სამყოფოი ას შენ ანდაფი". ამ შეხედულებებს კარგად ასახავს საიქიოს გახილვის მაგალითები, სადაც აღწერილია, თუ როგორ მიჰყავდათ გარდაცვლილ ნათესავთა სულებს -მგებრებს, ახალსული მის ანდაბაში.
ლიტ.:დ. გიორგაძე წარმოდგენები საიქიოზე ხევსურეთში\\მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის.XXI.თბ.,1981, გვ.139; რ.ხარაძე. ხევსურული "ძირი" და "გვარი" \\მიმომხილველი.1.თბ.,1949, გვ.198.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი