ანძა

დიდ ნავზე, ხომალდზე აღმართული, საგანგებოდ შერჩეული მაგარი ხის ძელი, რომელზედაც აფრებია გაჭიმული და ქარის მეშვეობით ნავი მოძრაობაში მოდის. ძველ ქართულში ანძის შესატყვისი ტერმინებია: "ნაქუსი", "ცაყე',"ხალე","სახერველი". ანძა ისმება ნავის ფსკერზე მუხის ხეებისაგან გაკეთებულ ბუდეებში და მთელი აქცენტი გადატანილია მის მკვიდრად გამაგრებაზე, რათა მტკიცედ იდგეს ძლიერი ქარის ზემოქმედების დროს.

ლიტ.:ზ. კუტალეიშვილი. "ნაოსნობა საქართველოში". თბ., 1987