სპარსული სიტყვაა და ნიშნავს. აბ – სახე, პირი და რუ – წყალი ანუ ერთად: პირწყალი, რაც ქასრთულად, ხატოვნად შეესაბამება პატიოსნებას, სინდისს, სახელოქნებას, პატივისცემას, კეთილშობილებას, შშვენიერებას. აბრუსაგან წარმოებულია: ბიაბრუ (ბი უ, აბ – პირი რუ წყალი) – უპირისწყლო, ე.ი. უსირცხყჯილო; გაბიაბრუებს შერცხვენა, თავლაფის დასხმა. თავის მოჯრა, გალანძღვა. ქუდის როხდა.
წყარო: პაპასკირი ვაჟა. ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი (სიტყვათა მყარი შეთანხმებანი) /ვაჟა პაპასკირი; წინათქმა მარიკა.ზვიადაძე - თბ.: ტექნ.უნ-ტი, 2011 .- 692 გვ.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი