თავზე შემოვლება

თავის გარშემო (რამის) შემოტარება.

ძველად, საქართველოში, როცა ავადმყოფის მოხარჩენად ყოველ ღონეს მიმართავდნენ და ცდა მაინც უნაყრფოდ რჩებოდა, ავადმყოფის პატრონი მის გადასარჩენად უკანასკნელ საშუალებას მიმართავდა:

ავადმყოფს გარშემო შემოავლებდნენ ცხოველს (დეკეულს, ხბოს, ცხვარს), რომელსაც, ძველი აღთქმის “განყვანების ვაცის” მსგავსად, უნდა ეტვირთა ყოველი სენი ავადმყოფისა. კარზე მომდგარ სიკვდილს ამვვარად “ისტუმრებდნენ”.

ამგვარად თავზე შემოვლების ძალას ავადმყოფობა ისე უნდა გაუქრო, რომ მისი კვალიც კი არ დარჩენილიყო.