მუსიკალური ნაწარმოების აღნაგობა, სტრუქტურა, ანუ მისი ცალკეული მონაკვეთების ან ნაწილების ურთიერთშეფარდება, რაც განპირობებულია იდეით, შინაარსით, თემატური მასალის ჩვენებისა და განვითარების თავისებურებებით. მუსიკალური ფორმის უმცირესი ელემენტებია - მოტივი, ფრაზა, წინადადება, პერიოდი. ძირითადი მუსიკალური ფორმებია: მარტივი და რთული, ორ- და სამნაწილიანი, კუპლეტური, ვარიაციული, რონდო, სონატური ალეგრო, ციკლური და პოლიფონიური ფორმები; ე.წ. თავისუფალი ფორმები გამოიყენება იმპროვიზაციული ხასიათის ნაწარმოებებში (ფანტაზია, ექსპრომტი, პრელუდია).
წყარო: ხელოვნება : მოკლე ენციკლოპედიური ლექსიკონი : მოსწ. / [შემდგ.: ნანა მაჭარაშვილი ; რედ.: ჰამლეტ ჩხენკელი ; მუსიკის შესახებ მასალები მოამზადა ნინო ბესტავაშვილმა]. - თბ. : მერიდიანი, 2004. - 80გვ. : ილ.; 28სმ.. - ISBN 99928-32-31-2 : [ფ.ა.][MFN: 22803]