1870 წელს გერმანული წარმოშობის, სასამართლო კოლეგიის მდივნის, ნიკოლოზ გეხტმანისა და მანანა ჯორჯაძის, ცნობილი ქართველი მწერლის ბარბარე ჯორჯაძის ქალიშვილის ოჯახში დაიბადა პირველი ვაჟი გიორგი გეხტმანი.

დედის დამსახურებით გიორგი ბავშვობიდანვე ეზიარა ქართულ ლიტერატურასა და კულტურას. დედის დაჟინებული მოთხოვნითვე გადაწყდა გიორგის თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში მიბარება. იმ სასწავლებელში სწავლა, სადაც სხვა და სხვა დროს სწავლობდნენ ნიკოლოზ ბარათაშვილი, ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, რაფიელ ერისთავი ეამაყებოდა პატარა გიორგის. მრავალმხრივად დაჯილდოებული ახალგაზრდა ჩართული იყო გიმნაზიის თითქმის ყველა აქტივობაში - უკრავდა კლარნეტზე გიმნაზიის სასულე და სიმებიან ორკესტრში, მეცადინეობდა სამხატვრო წრეში, ვარჯიშობდა სპორტულ სექციაში, სწავლობდა ხელოსნობას და შეზღუდული პირობების მიუხედავად ცდილობდა დაუფლებოდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას.

1890 წელს გიორგი გეხტმანმა სწავლა გააგრძელა პეტერბურგის უნივერსიტეტში, მაგრამ ჰავის მიუღებლობის გამო გადავიდა ხარკოვის უნივერსიტეტში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1895 წელს. სტუდენტობის პერიოდში, ორი წლის მანძილზე თავჯდომარეობდა ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს, კითხულობდა ლექციებს საქართველოს ისტორიაში; სწავლის დასრულების შემდეგ სათვისტომოს დაუტოვა თავისი მდიდარი ბიბლიოთეკა.

1923 წლის 30 მაისს საქართველოს სსრ სახალხო კომისართა საბჭომ მიიღო დადგენილება „საქართველოს სახელმწიფო საჯარო ბიბლიოთეკის“ დაარსების შესახებ. დირექტორად დაინიშნა სახკომსაბჭოს ცენტრალური აკადემიური ბიბლიოთეკის დირექტორი გიორგი გეხტმანი. 1929 წელს სახალხო კომისართა საბჭოს დადგენილებით ბიბლიოთეკას გადაეცა ყოფილი სათავადაზნაურო ბანკის შენობა. მაგრამ ამ შენობაში უკვე განლაგებულმა დაწესებულებებმა არ დაცალეს შენობა, გეხტმანი კი წინააღმდეგი იყო შენობის სრულ დაცლამდე გახსნილიყო ბიბლიოთეკა მკითხველისათვის. ახლოვდებოდა საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვების 10 წელი და ამ თარიღისათვის ბიბლიოთეკის მკითხველისათვის გახსნა აუცილებელი იყო. ამიტომ გეხტმანი მოხსნეს, ბიბლიოთეკა გახსნეს.

1940 წ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭომ მიანიჭა ეკონომიურ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი; იმავე წელს სსრ კავშირის სახალხო კომისართა საბჭოსთან არსებულმა უმაღლესი სკოლის კომიტეტმა გიორგი გეხტმანს მიანიჭა გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.

„გეოგრაფიულ საზოგადოებაში ოცდათხუთმეტი წლის მუშაობის პერიოდში მისგან ამ საზოგადოებისათვის ჩუმი, უხმაურო სამსახურის მეტი არაფერი მახსოვს რა. უაღრესი თავმდაბლობა, მისაბაძი ურთიერთობა კოლეგებთან, სისტემატურად სასარგებლო საქმიანობა,- აი, ასეთად დარჩება გიორგი გეხტმანი საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების მატიანეში“- აკადემიკოსი ალექსანდრე ჯავახიშვილი

"აი, მე უცხო ერის წარმოგზავნილი, ისე შევეზარდე ჩემს სამშობლო საქართველოს, რომ ვერავითარი ძალა ვერ გათიშავს იმ ღრმა სულიერ მისწრაფებას და სიყვარულს ქართული კულტურისადმი , რომელიც ჩემი ცხოვრების მთავარ შინაარს შეადგენს. ქართველ ხახლს აქვს ერთი შესანიშნავი წესი - ქართული კულტურისადმი კეთილად განწყობილ უცხოელსაც კი იგი გულში ჩაიკრავს და ღვიძლ შვილში არ გამოარჩევს."

გიორგი გეხტმანის კალამს ეკუთვნის 70-ზე მეტი დაბეჭდილი და დაუბეჭდავი შრომა.

გიორგი გეხტმანი პირველი მკვლევარია, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში მსოფლიოს ეკონომიურ-გეოგრაფიულ შესწავლას. 1925 წელს მან გამოსცა დიდი ნაშრომი „მსოფლიო ეკონომიური გეოგრაფია“. ეს იყო პირველი წიგნი ქართულ ენაზე, საერთოდ , ეკონომიურ გეოგრაფიაში.

1940 წელს გიორგი გეხტმანმა პირველმა შეადგინა ქართულ ენაზე ფიზიკურ-გეოგრაფიული სიტყვარ-ცნობარი

1942 წელს პირველმა გამოსცა ქართულ ენაზე მეტად მნიშვნელოვანი ცნობარი -„გეოგრაფიულ სახელწოდებათა ახსნა-განმარტებანი“

გიორგი გეხტმანი გახლდათ პირველი ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი, რომელმაც მოგვცა საქართველოს კომპლექსური (ზოგად-ეკონომიური)დარაიონება.

გიორგი გეხტმანი იყო საყმაწვილო ჟურნალ „ნაკადულის “ ერთ-ერთი დამაარსებელი.

გიორგი გეხტმანი ავალდებულებდა სტუდენტებს დაუფლებოდნენ ქართულ ენას. 1930 წელს ნიკოლზ აკერმანს, შემდგომში საჯარო ბიბლიოთეკის მთავარ ბიბლიოგრაფს, რუსულ ენაზე დაწერილი სადიპლომო შრომა დაუბრუნა და სამი თვით გადაუდო გამოცდა - შესძლებ და ქართულად უნდა ჩამაბაროო.

„უცებ კარი გაიღო , სიჩუმე ჩამოვარდა, აუდიტორიაში შემოვიდა საშუალოზე მაღალი, ხმელ-ხმელი, მხედრულად წელში გამართული, ჟღალთვალებიანი მოხუცი, ბლანჟეთი და პენსნეთი. ცალ ხელში, რომელიც გულთან მიედო, წიგნები ეჭირა, თავზე შავი ფესი ეხურა. ასე სამოცი წლის იქნებოდა. გამოზომილი, მაგრამ მტკიცე, ენერგიული ნაბიჯებით მოდიოდა. ისე მომეჩვენა თითქოს სიდარბაისლისთვის ანელებდა სვლას, თორემ , ფეხი რომ დაეკრა ცხრა მთას გადაევლებოდა. ყველა უმალ ფეხზე წამოდგა. უნებლიეთ რაღაც დიდი მოწიწებით გავიმსჭვალეთ ამ კაცისადმი. დარბაზს თვალი გადაავლო, თავის დაქნევით საერთო სალამი მოგვცა და გვანიშნა, დასხედითო. მაშინ არ ვიცოდით ეს კაცი ვინ იყო, მაგრამ მის პროფესორობაში ეჭვი არავის შეჰპარვია. მართლაც, ეს შესანიშნავი ლექტორი, პროფესორი გიორგი გეხტმანი აღმოჩნდა“. - ჟურნალისტი სერგო ხარაზიშვილი

საქართველოში დაბრუნებული გიორგი გეხტმანი იწყებს პედაგოგიურ მოღვაწეობას. სხვა და სხვა სასწავლებლებში ის ასწავლიდა ისტორიას და ლიტერატურას, ფილოსოფიის ისტორიას, კითხულობდა ლექციებს დასავლეთ ევროპის ეკონომიურ ისტორიაში. 1906 წელს თბილისის პირველი კომერციული სასწავლებლის მოსწავლეთა დაჟინებითი მოთხოვნით იგი აირჩიეს ამ სასწავლებლის დირექტორად. ეს პირველი შემთხვევა იყო თბილისში, როცა სასწავლებლის დირექტორი დანიშნეს მოსწავლეთა სურვილით. მისი დირექტორობის პერიოდში, 13 წლის მანძილზე სასწავლებელში არც ერთ მოსწავლეს არ დაურღვევია დისციპლინა.

„მისმა პირველმა შემოსვლამ ლექციაზე ჩვენში წარუშლელი კვალი დატოვა. არასოდეს დაგვავიწყდება მისი სიტყვები- არა მარტო წარჩინებით უნდა ისწავლოთ, სანიმუშოდ უნდა მოიქცეთ სკოლაში და მის გარეთ, არამედ, საერთოდ , ცხოვრებაში. უნდა იცხოვროთ ისე , რომ ხვალინდელმა დღემ არ გაგაწითლოთ გუშინდელი ყოფაქცევისათვისო. პატივს ვცემდით მას არა როგორც დირექტორს, არამედ როგორც საყვარელ მასწავლებელს. იგი იყო ჩვენი ნამდვილი აღმზრდელი, გულისხმიერი, თანამგრძნობი, მისაწვდომი, თავმდაბალი, უბრალო, საქმიანი და მომთხოვნი. ბევრი ჩვენგანი სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე მეგობრობდა მასთან.“-თბილისის კომერციული სასწავლებლის ერთ-ერთი მოსწავლე არამ აზატიანი.

„საბიბლიოთეკო საქმის ენთუზიასტებს სიძნელეთა დაძლევაში ძალას გვმატებდა ის, რომ ამ საშვილიშვლო საქმეს -საჯარო ბიბლიოთეკის მუშაობას სათავეში ედგა ცნობილი მეცნიერი და შესანიშნავი ადამიანი პროფესორი გიორგი გეხტმანი. ჩვენს ბიბლიოთეკას ჰქონდა ერთი კარგი ტრადიცია, სამუშაოს დამთავრების შემდეგ ხშირად თანამშრომლები დირექტორთან ერთად მივუყვებოდით რუსთაველის პროსპექტს, ვნახულობდით მაღაზიებში ახალ თუ ძველ წიგნებს. წიგნების სამყაროში ასეთი მოგზაურობისას ვეცნობოდით როგორც ახალ, ისე ძველ , ძვირფასს გამოცემებს, ყველაფერი ეს კი უფრო მეტად გვაყვარებდა ჩვენს საქმეს“- რესპუბლიკის დამსახურებული ბიბლიოთეკარი ნიკოლოზ აკერმანი

„კ. მარქსის სახელობის საჯარო რესპუბლიკური ბიბლიოთეკის დირექტორად მუშაობის ცხრა წლის მანძილზე (1923-1930) გ.გეხტმანმა დიდი მუშაობა გასწია ჩვენი ამ უდიდესი წიგნთსაცავის ფონდის გამდიდრების, საბიბლიოთეკო საქმის პროპაგანდისა და ახალი კადრების აღზრდის საქმეში. გიორგი გეხტმანის ერუდიციამ და წიგნის შესანიშნავმა ცოდნამ გადამწყვეტი როლი შეასრულა ბიბლიოთეკის დაკომპლექტების საკითხში“. რომან კვერენჩხილაძე