ნაგელარ-ი
კუთხ. ფშ. გათელილი, გაქელილი (ი. ქეშიკ.; ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.). „თივა, მთიბლების ნათიბი, ირმების ნ ა გ ე ლ ა რ ი ა.“ ნაგერა, ნაგერა-ი 1.კუთხ. ოკრიბ. ბიჭა-ბიჭა, ვაზის საკვირტე მუხლში ამონაყარი ზედმეტი ყლორტი; სიმინდის უვარგისი ღეროები - დედა ღეროს ძირთან ამოსული (მ. ალავ.). 2.კუთხ. გურ. ანაგერაი, აღებულ ყანაში (სიმინდის მოსავლის აღების შემდეგ) დარჩენილი ჭირნახული, რომელსაც საგანგებოდ ეძებენ და აგროვებენ (გ. შარაშ.). იხ. აგრეთვე: ანაგერა, მონაკვერება, მონაგერება 3.კუთხ. ლეჩხ. ნარჩენი, უმცირესი ნაწილი (მ.ჩიქ.). 4.კუთხ. ლეჩხ. ნაგელი კარისა, საძირკვლის ნაწილი კართან, ზღურბლი (მ. ალავ., 1). იხ. აგრეთვე: კარნაგელა ნაგერალა-ი, ნაგერალა 1.კუთხ. ქიზიყ., ზ. აჭარ. დაუთესავად, შარშანდელ ნათეს მიწაზე თავისით ამოსული მცენარეულობა (ს. მენთეშ.); წინაწელს ნათეს მიწაზე დაუთესასვად ამოსული მცენარეულობა : კარტოფილი, გოგრა, კიტრი და სხვ. (შ. ნიჟარ.); დაუთესავად მოსული (საბა); მომკილს ნახნავზე მეორეს წელიწადს დაუთესავად მომკილი პური, ქერი და მისთ. (ნ. ჩუბ.); მომკილს ნახნავზე მეორედ მოსული ყანა დაუთესავად (დ. ჩუბ.). 2.კუთხ. მოხ. 3. ფუჭი, უვარგისი მარცვალი ხორბლეულისა (დიალექტ., 562). 4.კუთხ. იმერ. სიმინდის, ღომისა და მისთ. მოჭრისა და აღების შემდეგ მინდორში ჩაბნეული და ხელით აკრეფილი ტარო, ღომის თავთავი, ნათავთი (ვ. ბერ.; ქეგლ.). იხ. აგრეთვე: ნათავთი ნაგვარალა კუთხ. ლეჩხ. მცენარეა ბალახეული (მ. ჩიქ.).