თქვენი არ ვიცი, მაგრამ მე

ღრმადა ვარ დარწმუნებული;

რომ პოლიტიკას მიაწყდა

ბევრი "თხლე დასრულებული";

"მანდატის" შოვნის ხურვებით

ტუტუც ტვინ დაცხუნებული;

ურიცხვი ხელმოცარული,

სხვა ყველგან დაწუნებული;

ლაქია, ბოზი და "შიზი"

"სახურავდაცურებული"

და ჩლუნგად ითმენს მათ მასა

ამდენჯერ გაცურებული.

"პოლიტ ღორკაცა"

აღარ თავდება მიკროფონებთან

უშუბლისძარღვო მიდებ-მოდება;

სიტყვით, მასების საჩვენებელად

"ქვეყნის საშველად" აქოთქოთება;

საქმით, მოპარვის მოსასწრებელად

გაღორება და გაბოროტება

(და ამ "პროგრამის"

შესასრულებლად

"ხალხის რჩეული" ცოცხლად

მძორდება);

არჩასადენის ხშირად ჩადენით,

დღითიდღე კაცის სახე შორდება;

ქრთამებზე ფიქრით იძინ-იღვიძებს

სხვას არას დარდობს, არ

აგონდება;

სახედველ-სასმენს აღარ ძრავს

მისას

ობლის ცრემლი და მოძმის

გოდება

და მე რომ მკითხოთ, ამნაირ

პირუტყვს

ჯიშად ქართველი არც ეწოდება;

რომელსაც მისი მშობელი ხალხი

"უყვარს კი არა", არც ეცოდება.

მხოლოდ "რაგბის წესით"

არ მოხდება აშენება

მინანგრევთა-მონანგრევთა;

არსად წავა ნებით ხროვა

საჯდომს სკამებმონარგებთა;

ქრთამნაჭამი მთავრობა და

"პარლამენტი" მოლაყბეთა;

არსად წავა ნებით ბანდა

"ტახტზე" ძალით

მონართხმელთა

(როგორ დათმობს "პოსტებს"

კასტა

ქურდობით "წელმონადგმელთა";

როგორ დათმობს ძარცვა

"მართვით"

უზარმაზარ მონაგებთა);

თუ ხალხი არ "მიაწვება"

როგორც "გუნდი მორაგბეთა".