უფალო, მიხსენ, კვლავ ამინთე გულში ნათელი და სულს მოჰფინე შორეული სივრცის ნათელი (გ. ჩოხელი )


გაუსაძლისი ტკივლი და უსაზღვრო მონატრებით გაილია ოცი წელი უშენოდ. მოულოდნელად ჩაიფერფლა ჩემთვის უძვირფასესი სიცოცხლე. რა ულმობელია დრო, ჩვენ ხომ ერთმანეთის იმედით ვიყავით ორნი - მე და შენ. ზოგჯერ ცოცხლად დარჩენა უფრო ძნელია, ვრზუნავდი, გიფრთხილდებოდი, მაგრამ ვაი ვერ გიშველე.
უნაპირო სევდა, გაუსაძლისი ტკივილი, მშობლიურ კუთხეში დაბრუნების წყურვილი და... საფლავის მონატრება, ყოველივე ამას ჩვენი სული იტევს. ზვიად დარდი დარდს ემატება და უზარმაზარი ფიქრის გორის მწვერვალზე შენ დგახარ. შენი წმინდა საფლავი გვენატრება, გარინდული ყველასაგან მოკრძალებას რომ ითხოვს.
1993 წლის 6 მარტი ჩვენთვის ავადმოსაგონარი დღეა, მტერთან ბრძოლაში გიმხსვერპლა მუხანათმა ტყვიამ, საქართველოს შესწირე შენი ლამაზი და საინტერესო სიცოცხლე. უანგაროდ ემსახურე შენს მამულს. ბედნიერ მომავალზე ფიქრობდი, მაგრამ არ დაგცალდა. სიცოცხლეში გამორჩეული იყავი და სიკვდილიც გმირული გერგო.
შენი საფლავი შორსაა ჩვენგან, სოხუმის მიწაში განისვენებს შენი წმინდა სული და სხეული და გვიათკეცებს უშენობის სევდას. შენი სურათებია შენი საფლავი და იმედი, იმედი იმისა, რომ სადღაც გვეგულები და შევხვდებით ერთმანეთს.
დღეს ეკლესიაში მოვიგონებთ შენს სულს, შენდობას ვიტყვით შენზე, რომ ჩვენს დათუთქულ გულებს შვება მიეცეს.
რა მძიმეა იარა, რომელიც შენმა დაკარგვამ მოგვაყენა.
დიდი გული გქონდა, ტყვიაც გულით დაიჭირე. ბედისწერამ ქრისტეს ასაკში გარგუნა სიკვდილი, ალბათ, ესეც რჩეულთა ხვედრია. იბრძოდი სოხუმის მისადგომებთან, 1993 წლის 6 მარტს მტრის სნაიპერის ტყვიამ განგმირა შენი სიცოცხლე.
სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდი მედლით "მხედრული მამაცობისთვის" და ვახტანგ გორგასლის ||| ხარისხის ორდენით.
ვევედრები არსთა გამრიგეს, დაგიმკვიდროს "სასუფეველი ცათა შინა". მაპატიე, რომ უშენოდ გრძელდება ჩემი სიცოცხლე.

მეუღლე მზია, ახლობლები