https://www.nplg.gov.ge/wikidict/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Echelidze 2026-04-25T08:04:32Z მომხმარებლის წვლილი MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%98 2026-04-23T10:30:00Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rozanbei agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]], საშუალო განათლებით. სცენაზე 1931 წელს, [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში გამოვიდა.<br /> <br /> 1946 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მსახიობის წოდება. დაჯილდოებულია მედლებით: „კავკასიის დაცვისთვის“ (1945) და „[[სამამულო ომი]]ს დროს შრომითი მამაცობისთვის“ (1946).<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004974/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%98_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90 2026-04-23T10:29:51Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „როზენბეი აგრბა“ გადაიტანა გვერდზე „აგრბა როზენბეი“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგრბა როზენბეი]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%98 2026-04-23T10:29:51Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „როზენბეი აგრბა“ გადაიტანა გვერდზე „აგრბა როზენბეი“</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rozanbei agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]], საშუალო განათლებით. სცენაზე 1931 წელს, [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში გამოვიდა.<br /> <br /> 1946 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მსახიობის წოდება. დაჯილდოებულია მედლებით: „კავკასიის დაცვისთვის“ (1945) და „[[სამამულო ომი]]ს დროს შრომითი მამაცობისთვის“ (1946).<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004974/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%96 2026-04-23T10:29:23Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Aziz agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (დ. 2(15) ივნისი, 1912 − გ. 6 ივნისი, 1991)&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; – მსახიობი, რეჟისორი, [[აფხაზეთი]]ს [[თეატრი]]ს სამხატვრო ხელმძღვანელი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.<br /> <br /> დაამთავრა [[თბილისი]]ს თეატრალური [[სტუდია]]. 1929 წლიდან ხელოვნების დარგში მუშაობდა. 1931 წლიდან 1946 წლიდან – [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. საქართველოს სახელმწიფო სათეატრო მუზეუმი;&lt;br /&gt;<br /> 2. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება;&lt;br /&gt;<br /> 3. თეატრი, რომელსაც ბრწყინვალე მომავალი აქვს: [აფხაზური თეატრი 10 წლისთავზე] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1939. – 17 თებერვალი. – № 39. – გვ. 3;&lt;br /&gt;<br /> 4. აფხაზეთის თეატრში სეზონი იხსნება: [ ვ. გოფრატის, ა. აგრბას, მ. ჩუბინიძის და სხვ. წერილები] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1940. – 21 სექტემბერი. – № 220;&lt;br /&gt;<br /> 5. Завтра открытие сезона в Гостеатре Абхазии: [Статьи и заметки: А. Р. Агрба, С. Челидзе, А. Каратаева и др.] // Советская Абхазия. – Сухуми, 1940. – 20 сентября. – N219.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004971/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%98 2026-04-23T10:29:00Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rozanbei agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]], საშუალო განათლებით. სცენაზე 1931 წელს, [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში გამოვიდა.<br /> <br /> 1946 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მსახიობის წოდება. დაჯილდოებულია მედლებით: „კავკასიის დაცვისთვის“ (1945) და „[[სამამულო ომი]]ს დროს შრომითი მამაცობისთვის“ (1946).<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004974/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%98 2026-04-23T10:25:15Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ....</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rozanbei agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]], საშუალო განათლებით. სცენაზე 1931 წელს, [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში გამოვიდა.<br /> <br /> 1946 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მსახიობის წოდება. დაჯილდოებულია მედლებით: „კავკასიის დაცვისთვის“ (1945) და „[[სამამულო ომი]]ს დროს შრომითი მამაცობისთვის“ (1946).<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004974/ 10 სექტემბერი, 1980]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Rozanbei_agrba.png 2026-04-23T10:24:46Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>'''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]].</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Rozanbei_agrba.png 2026-04-23T10:24:30Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>'''აგრბა, როზენბეი მიხეილის ძე''' (დ. 9(22) მაისი, 1913 – გ. 10 სექტემბერი, 1980&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;) – მსახიობი, [[საქართველო]]ს სსრ დამსახურებული [[არტისტი]].</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Rozanbei_agrba.png 2026-04-23T10:24:08Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div></div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%96_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90 2026-04-23T10:18:04Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აზიზ აგრბა“ გადაიტანა გვერდზე „აგრბა აზიზ“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგრბა აზიზ]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%96 2026-04-23T10:18:04Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აზიზ აგრბა“ გადაიტანა გვერდზე „აგრბა აზიზ“</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Aziz agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (დ. 2(15) ივნისი, 1912 − გ. 6 ივნისი, 1991)&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; – მსახიობი, რეჟისორი, [[აფხაზეთი]]ს [[თეატრი]]ს სამხატვრო ხელმძღვანელი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.<br /> <br /> დაამთავრა [[თბილისი]]ს თეატრალური [[სტუდია]]. 1929 წლიდან ხელოვნების დარგში მუშაობდა. 1931 წლიდან 1946 წლიდან – [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. საქართველოს სახელმწიფო სათეატრო მუზეუმი;&lt;br /&gt;<br /> 2. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება;&lt;br /&gt;<br /> 3. თეატრი, რომელსაც ბრწყინვალე მომავალი აქვს: [აფხაზური თეატრი 10 წლისთავზე] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1939. – 17 თებერვალი. – № 39. – გვ. 3;&lt;br /&gt;<br /> 4. აფხაზეთის თეატრში სეზონი იხსნება: [ ვ. გოფრატის, ა. აგრბას, მ. ჩუბინიძის და სხვ. წერილები] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1940. – 21 სექტემბერი. – № 220;&lt;br /&gt;<br /> 5. Завтра открытие сезона в Гостеатре Абхазии: [Статьи и заметки: А. Р. Агрба, С. Челидзе, А. Каратаева и др.] // Советская Абхазия. – Сухуми, 1940. – 20 сентября. – N219.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004971/ 6 ივნისი, 1991]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%91%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%96 2026-04-23T10:17:28Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (დ. 2(15) ივნი...</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Aziz agrba.png|150პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (დ. 2(15) ივნისი, 1912 − გ. 6 ივნისი, 1991)&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt; – მსახიობი, რეჟისორი, [[აფხაზეთი]]ს [[თეატრი]]ს სამხატვრო ხელმძღვანელი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.<br /> <br /> დაამთავრა [[თბილისი]]ს თეატრალური [[სტუდია]]. 1929 წლიდან ხელოვნების დარგში მუშაობდა. 1931 წლიდან 1946 წლიდან – [[სოხუმის თეატრი|სოხუმის სახელმწიფო თეატრის]] აფხაზურ სექტორში.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. საქართველოს სახელმწიფო სათეატრო მუზეუმი;&lt;br /&gt;<br /> 2. ხელოვნების სამმართველოს კადრების განყოფილება;&lt;br /&gt;<br /> 3. თეატრი, რომელსაც ბრწყინვალე მომავალი აქვს: [აფხაზური თეატრი 10 წლისთავზე] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1939. – 17 თებერვალი. – № 39. – გვ. 3;&lt;br /&gt;<br /> 4. აფხაზეთის თეატრში სეზონი იხსნება: [ ვ. გოფრატის, ა. აგრბას, მ. ჩუბინიძის და სხვ. წერილები] // საბჭოთა აფხაზეთი. – 1940. – 21 სექტემბერი. – № 220;&lt;br /&gt;<br /> 5. Завтра открытие сезона в Гостеатре Абхазии: [Статьи и заметки: А. Р. Агрба, С. Челидзе, А. Каратаева и др.] // Советская Абхазия. – Сухуми, 1940. – 20 сентября. – N219.<br /> <br /> ==== სქოლიო ====<br /> &lt;sup&gt;1.&lt;/sup&gt; [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004971/ 6 ივნისი, 1991]<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მსახიობები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი რეჟისორები]]<br /> [[კატეგორია:აგრბები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Aziz_agrba.png 2026-04-23T10:14:00Z

<p>Echelidze: '''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (1912, 2(15)/VI -) – მსახიობი, რეჟისორი, აფხაზეთის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვა...</p> <hr /> <div>'''აგრბა, აზიზ რაშიდის ძე''' (1912, 2(15)/VI -) – მსახიობი, რეჟისორი, [[აფხაზეთი]]ს [[თეატრი]]ს სამხატვრო ხელმძღვანელი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-23T10:03:38Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Ilia aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა ამბროლაურის რაიონის სოფ. გორაში. მამა მღვდელი იყო, დედა – ს. ლაილაშელი, დიასახლისი. ორივე შინაური აღზრდა-განათლებით. წერა-კითხვა მამამ დააწყებინა. სწავლობდა საქალაქო, თბილისის სასულიერო სასწავლებელსა და სასულიერო სემინარიაში, რომლის უკანასკნელი კლასიდან, 1893 წელს მოწაფეთა ამბოხების თანამეთაურობისათვის, გამორიცხეს და [[თბილისი]]დან „მგლის ბილეთით“ გააძევეს (სასწავლებელსა და სახელმწიფო სამსახურში შესვლა ეკრძალებოდა).<br /> <br /> 1894 წლის ოქტომბერში, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“ (№ 238 [თავფურცელზე 239] და № 239), ილოს ფსევდონიმით დაბეჭდა პირველი ორიგინალური მოთხრობა „კირილ პეტროვიჩი“ და ამ დროიდან, „ივერიის“ რედაქციის მუდმივ თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა: ყოველ შაბათს ბეჭდავდა [[ფელეტონი|ფელეტონებს]] „უცხოთა შორის“ – უცხოეთის სახელმწიფოებრივ, საზოგადოებრივ, სამეცნიერო და საყოფაცხოვრებო მიმოხილვას. 1901 წელს, როდესაც გაზეთი „ცნობის ფურცელი“ „წიგნების გამომცემელი ამხანაგობის“ (ალ. ჯაბადარის) ხელში გაფართოებული პროგრამით გადავიდა, ილია აგლაძე ამ გაზეთის მდივნად მიიწვიეს. ამავე მოვალეობას ასრულებდა „ცნობის ფურცელის“ მომდევნო გაზეთებში. აქ მოათავსა მრავალი წერილი, ფელეტონი, [[რეცენზია]], [[თარგმანი]]; მათ შორის, „იაპონია და იაპონელები“ (ოცამდე ფელეტონი, მდიდარი მასალით დამუშავებული). ამავე დროს ხელმძღვანელობდა „ცნობის ფურცლის“ კვირეულ სურათებიან დამატებას, სადაც იბეჭდებოდა მხატვრული [[პროზა]] და [[პოეზია]]. მონაწილეობდა ჟურნალ „ნაკადულის“ სარედაქციო კოლეგიაში. 1908 წელს, დეკემბრის 17-დან მისი პ/მ რედაქტორობით გამოდიოდა სოციალ-ფედერალისტების გაზეთი „[[დროება (გაზეთი)|დროება]]“ („ცნობის ფურცელის“ გაგრძელება), რომელიც მეფის მთავრობამ „მავნე მიმართულებისათვის“ 1910 წლის მაისის 7-ს დახურა. უკანასკნელი, 98-ე ნომერი 6 მაისს გამოვიდა, ილია აგლაძე პასუხისგებაში მისცეს (128 და 129 მუხლების ძალით წლინახევრით ციხე მიესაჯა). იჯდა მეტეხში 1910 წლიდან; ხოლო სასჯელის მოხდის შემდეგ, სამშობლოდან გააძევეს. ციხეში გადმოაკეთა ლუნკევიჩის თხზულებანი. გადასახლებაში იყო 1919 წლის დამლევამდე.<br /> <br /> საბჭოთა წყობილების დამყარებიდან მარქსისტული ლიტერატურის და [[ლენინი|ვ. ლენინის]] თხზულებათა თარგმნაში მხურვალედ მონაწილეობდა. თარგმნიდა რუს და სხვა მოძმე ერთა მწერლებს. მუშაობდა თბილისის საბჭოს ყოველთვიურ რუსულ-ქართულ ჟურნალ „ჩვენი აღმშენებლობის“ რედაქციის გამგედ და ტექნიკურ ხელმძღვანელად; „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტისა]]“ და „[[მნათობი (ჟურნალი)|მნათობის]]“ რედაქციებში; შემდეგ – სახელგამში; ასევე – „ლიტერატურულ საქართველოსა“ და „ლიტერატურა და ხელოვნებას“ სტილისტ-რედაქტორად.<br /> <br /> ილია აგლაძის თარგმანები ჟურნალ-გაზეთებში ხელმოუწერავად და ფსევდონიმებით (ილო, ი. ა-ძე, ი-ძე, ზოსიმე და სხვ.) არის გაბნეული. მაგ.: „შურისძიება“, [[მოთხრობა |მოთხრობა]] კარმენ-სილვასი („[[მოამბე (ჟურნალი)|მოამბე]]“, 1898, № 2); ი. ნ. პოტაპენკოს „მეგობრები“ („მოამბე“, 1898, № 5); ევ. ტიხელის „სიყვარული“ („მოამბე“, 1898, № 9); თარგმნა შემდეგი ნაწარმოებები: [[პუშკინი ალექსანდრე|ა. პუშკინის]] მოთხრობები და „გამგზავრება ერზერუმს“, ლევ ტოლსტოის „ომი და მშვიდობა“, მაქსიმ გორკის „ჩემი უნივერსიტეტები“, კნუტ ჰამსუნის „ვიქტორია“, ჰანს ჰაბეს „ათასნი დაეცემიან“ და სხვ.; ასევე – [[პიესა|პიესები]]: პ. ერვიეს „გაუმარჯოს რევოლუციას“; ზედერმანის „ყვავილთა შორის“ და სხვ.<br /> <br /> 1895-1900 წლებში მოღვაწეობდა ქართულ თეატრში (ორჯერ დრამატული საზოგადოების გამგეობის წევრი იყო), თბილისის სახალხო [[თეატრი|თეატრში]] და სხვ.; ხელოვანთა კავშირში საბჭოს წევრი იყო. ბაქოში გადასახლების დროს (1913-1918) დაუცხრომლად მუშაობდა ბაქოს ქართულ ახალმოშენეთა საკულტურო-საგანმანათლებლო საქმეებში (ქშწკგ საზ-ბა), ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეს; ქართულ გაზეთებში წერილებს აქვეყნებდა; თურქთა ჯარების მიერ ბაქოს აღების დროს ქართველებს დიდი სამსახური გაუწია.<br /> <br /> გარდაიცვალა 1948 წლის ივლისის 15-ს, [[ბორჯომი|ბორჯომში]]. დაკრძალულია თბილისის დიდუბის [[პანთეონი|პანთეონში]]. მისი შვილია [[აგლაძე რაფიელ|რ. ი. აგლაძე]].<br /> <br /> ცალკე გამოცემულია:<br /> 1. უცხოეთის მწერლები: „სახალხო გაზეთი“-ს პრემია. – ტფილისი, 1913. – 395 გვ.;<br /> 2. კუნოვი, ჰენრიხ. წარმოშობა რელიგიისა და ღვთისადმი რწმენისა / რუსულიდან თარგმანი ი. აგლაძესი. – ტფ., 1923. – 181 [3] გვ.;<br /> 3. მალინინი, კ. ნ. ქვეყნიერების ისტორია / თარგმანი ილია აგლაძის. – ტფ., 1924. – 104, [1] გვ.;<br /> 4. ტოლსტოი, ლ. ნ. ომი და მშვიდობა / მთარგმნ.: ილია აგლაძე. – ტ. I. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – XXVII, 396 გვ.; ტ. II – თბ.: სახელგამი, 1947. – 519 გვ.; ტ. I. – თბ.: სახელგამი, 1948. – 455 გვ.;<br /> 5. გელო-ლანა, ბ. რა გვიამბო ჩაიდანმა / თარგმნილი რუსულიდან ი. აგლაძის მიერ. – თბ.: მხატვრ. აღზრდისა და ტექნ. პროპაგანდის სახლის გამოც., 1947. – 64 გვ.<br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ტოლსტოი, ლ. იერიში: [ნაწყვეტი რომანიდან „ომი და მშვიდობა“] // ლიტერატურული საქართველო. – 1940. – 16 ნოემბერი. – №32;&lt;br /&gt;<br /> 2. ფრანკო, ი. ნამწყემსარი: [ლექსი] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1941. – 30 მაისი. – №22;&lt;br /&gt;<br /> 3. ივანე ბუქურაული. 1869-1943 წ.: [დამსახურებელი პედაგოგის და მწერალ-ეთნოგრაფის გარდაცვალების შესახებ] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1943. – 4 მაისი. – №11.<br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1948. – № 141; ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 28; ზარია ვოსტოკა. – 1948. – № 143;&lt;br /&gt;<br /> 2. ილია აგლაძის დაკრძალვა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 29.<br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. Новая речь. – 1910. – № 264 [Тифл. жизнь].&lt;br /&gt;<br /> 2. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885–1915). – ტფ., 1934. – გვ. 297;&lt;br /&gt;<br /> 3. ლიტერატურის მატიანე. – წიგნი 1-2. – თბ., 1940. – 566 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 4. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1941. – № 141;&lt;br /&gt;<br /> 5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 491;&lt;br /&gt;<br /> 6. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 3, 6;&lt;br /&gt;<br /> 7. გვარაძე, ნიკო. თეატრალური მემუარები. – თბ.: სახელგამი, 1949. – გვ.: 173, 181, 186, 205.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A 2026-04-23T10:02:27Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rafiel aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკემბერი, 1911 – გ. 17 აპრილი, 1989) – ქიმიკოსი, მარგანეცის მიღების ელექტროლიზური წესის გამომგონებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, სტალინური პრემიის ლაურეატი, ორდენოსანი, სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პროფესორი, [[საქართველო]]ს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი. დაიბადა ქ. [[თბილისი|თბილისში]], დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი (1934) და (ჩერნორეჩენსკის ქიმკომბინატში ერთი წლის მუშაობის შემდეგ) მოსკოვის მენდელეევის სახ. ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1939 წელს მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1941 წელს გაიგზავნა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ლითონური მარგანეცის წარმოების მოსაწყობად; ქარხანაში მუშაობასთან ერთად, ხელმძღვანელობდა თბილისის კიროვის სახ. ინდუსტრიული ინსტიტუტის ელექტროქიმიურ წარმოებათა ტექნოლოგიის კათედრას. როგორც დირექტორი, სათავეში ჩაუდგა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ლითონისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ინსტიტუტს, რომლის დანიშნულებაა ჰიდრომეტალურგიის, ელექტრომეტალურგიის, ლითონთმცოდნეობისა და დამუშავების, კოქსოქიმიის, ცეცხლგამძლე მასალებისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ლაბორატორიების მოწყობა.<br /> <br /> [[სამამულო ომი|სამამულო ომამდე]] (1941–1945), მეტალურგიული სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის დროს, რაფიელ აგლაძემ ლაბორატორიული წესით მიიღო წმინდა ლითონური მანგანუმი, სუფთა ლითონის 99,85%-ის ოდენობით, რაც ყველა ქვეყნის მეტალურგების იდეალი იყო, ხოლო ომის დაწყებისას – საქარხნო პირობებში ამ ახალი წესით ტონობით შემზადებული მაღალი ხარისხის ლითონი, რომლითაც გაკეთებული ჯავშანი მტკიცეა, გამძლეა და მაგარი.<br /> <br /> რაფიელ აგლაძის მიერ ლითონური მანგანუმის მიღების გამო, 1943 წელს, შავი მეტალურგიის სახალხო კომისარმა აღნიშნა: „რაფიელ ილიას ძე აგლაძის მეთოდით ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ომის მძიმე პირობებში გამომუშავებულმა მაღალი სისუფთავის მანგანუმზე დამზადებული სპეციალური შენადნობისაგან გაკეთებულმა მაღალხარისხოვანმა საბჭოთა სამხედრო საჭურველმა გაუადვილა ჩვენს შემტევ წითელ არმიას მტრის უკუქცევა და ხელი შეუწყო საბჭოთა ხალხის საბოლოო გამარჯვების მოახლოებას“ („[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტი]]“, 1946, № 13). <br /> <br /> რაფიელ აგლაძეს მეტალურგიის სხვადასხვა საკითხზე საბჭოთა სამეცნიერო გამოცემებში 24-ზე მეტი მეცნიერული შრომა აქვს გამოქვეყნებული, რომელთაც უცხოელ მეცნიერთა დიდი ყურადღება დაიმსახურეს. 1949 წლიდან პ/მ რედაქტორობით გამოიცა მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი „მეცნიერება და ტექნიკა“. <br /> <br /> მთავარი, სპეციალური ფოლადის დამამზადებელი ქარხნის გონიერი, ტექნიკური ხელმძღვანელობისათვის 1943 წელს მიენიჭა სტალინური პრემიის ლაურეატის წოდება, 1944 წელს – ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორობა. 1945 წლის აპრილში, სამხედრო მრეწველობის ლითონით უზრუნველყოფის, ახალი მარკების ფოლადის ათვისებისა და სიმძლავრის გადიდების დარგში თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის დავალებათა წარმატებით შესრულებისათვის დაჯილდოვდა [[ლენინი]]ს ორდენით, აგრეთვე, მედლით „კავკასიის დაცვისათვის“; 1946 წლის თებერვლის 10-ს ჭიათურის საარჩევნო ოლქმა სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად აირჩია. <br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. მანგანუმის შენადნობთა ელექტროლიზით მიღების ცდების შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. V. – 1944. – №10. – გვ. 975-981;&lt;br /&gt;<br /> 2. ნიკელის და კობალტის მიღება ელექტროლიტური მანგანუმის წარმოების შლამებიდან ჰიდრომეტეოროლოგიური წესით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. VII. – 1946. – №5. – გვ. 249-256;&lt;br /&gt;<br /> 3. აქტიური მანგანუმის ორჟანგის მიღების საკითხისათვის // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 227-243;&lt;br /&gt;<br /> 4. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აღმავლობის გზაზე // კომუნისტი. – 1947. – № 176;&lt;br /&gt;<br /> 5. სუფთა მანგანუმის ორჟანგის მიღება და მის აქტივობაზე სხვადასხვა მინარევის გავლენა // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 169-182;&lt;br /&gt;<br /> 6. Строительство научного городка Академии наук Груз. ССР // Заря Востока. – 1947. – № 180;&lt;br /&gt;<br /> 7. ბარიუმ-კადმიუმის შენადნობის მიღება გამდნარ მასათა ელექტროლიზით // ლიტონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 89-99;&lt;br /&gt;<br /> 8. ბარიუმის მანგანატის მიღების მეთოდი // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №5. – გვ. 277-282;&lt;br /&gt;<br /> 9. დეპოლარიზატორების მიღება ჭიათურის პიროლუზიტისა და დაჟანგული ბელტის აქტივაციის გზით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 61-73;&lt;br /&gt;<br /> 10. მანგანატებისა და პერმანგანატების მიღება მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 1-33;&lt;br /&gt;<br /> 11. მანგანუმის ელექტროდული პოტენციალი წყალხსნარებში // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. II. – 1949. – გვ. 75-87;&lt;br /&gt;<br /> 12. მანგანუმის შენადნობების მეტალოგრაფიული კვლევის შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №10. – გვ. 619-626;&lt;br /&gt;<br /> 13. მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით ბარიუმის მანგანატის და პერმანგანატის მიღების ცდების შედეგები // საქ. სსრ მეცნ. აკადემიის მოამბე, X. – 1949. – №8. – გვ. 461-468;&lt;br /&gt;<br /> 14. რკინა-მანგანუმის შენადნობების მიღება ელექტროლიზით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №9. – გვ. 559-566;&lt;br /&gt;<br /> 15. მანგანუმიანი დენის ქიმიური წყაროების შესწავლა // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XI. – 1950. –N№ 9. – გვ. 545-552;&lt;br /&gt;<br /> 16. Успех науки решает молодежь // Заря Востока. – 1950. – № 2;&lt;br /&gt;<br /> 17. ლითონკერამიკული მეთოდით ელექტროლიტური მანგანუმის ნაკეთობათა დამზადების საკითხისათვის // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XIII. – 1952. – №5. – გვ. 299-305. <br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. დ. ლომთაძე. მეტალურგიის ნოვატორი // კომუნისტი. – 1946. – № 13.<br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ზარია ვოსტოკა. – 1943. – № 74;&lt;br /&gt;<br /> 2. კომუნისტი. – 1945. – № 46. – გვ. 4; 1946. – № 1, 4, 21;&lt;br /&gt;<br /> 3. ბოჯგუა, ა. // კომუნისტი. – 1947. – № 36;&lt;br /&gt;<br /> 4. ამირანიძე, დ. კარგი მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი // კომუნისტი. – 1949. – № 154;&lt;br /&gt;<br /> 5. В борьбе за Груз. сталь // заря Востока. – 1949. – № 93;&lt;br /&gt;<br /> 6. შადკრი, რ. ქართული სოციალისტური კულტურა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1951. – № 9. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-23T10:01:54Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „რაფიელ აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე რაფიელ“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგლაძე რაფიელ]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A 2026-04-23T10:01:53Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „რაფიელ აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე რაფიელ“</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rafiel aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკემბერი, 1911 – გ. 17 აპრილი, 1989) – ქიმიკოსი, მარგანეცის მიღების ელექტროლიზური წესის გამომგონებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, სტალინური პრემიის ლაურეატი, ორდენოსანი, სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პროფესორი, [[საქართველო]]ს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი. დაიბადა ქ. [[თბილისი|თბილისში]], დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი (1934) და (ჩერნორეჩენსკის ქიმკომბინატში ერთი წლის მუშაობის შემდეგ) მოსკოვის მენდელეევის სახ. ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1939 წელს მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1941 წელს გაიგზავნა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ლითონური მარგანეცის წარმოების მოსაწყობად; ქარხანაში მუშაობასთან ერთად, ხელმძღვანელობდა თბილისის კიროვის სახ. ინდუსტრიული ინსტიტუტის ელექტროქიმიურ წარმოებათა ტექნოლოგიის კათედრას. როგორც დირექტორი, სათავეში ჩაუდგა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ლითონისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ინსტიტუტს, რომლის დანიშნულებაა ჰიდრომეტალურგიის, ელექტრომეტალურგიის, ლითონთმცოდნეობისა და დამუშავების, კოქსოქიმიის, ცეცხლგამძლე მასალებისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ლაბორატორიების მოწყობა.<br /> <br /> [[სამამულო ომი|სამამულო ომამდე]] (1941–1945), მეტალურგიული სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის დროს, რაფიელ აგლაძემ ლაბორატორიული წესით მიიღო წმინდა ლითონური მანგანუმი, სუფთა ლითონის 99,85%-ის ოდენობით, რაც ყველა ქვეყნის მეტალურგების იდეალი იყო, ხოლო ომის დაწყებისას – საქარხნო პირობებში ამ ახალი წესით ტონობით შემზადებული მაღალი ხარისხის ლითონი, რომლითაც გაკეთებული ჯავშანი მტკიცეა, გამძლეა და მაგარი.<br /> <br /> რაფიელ აგლაძის მიერ ლითონური მანგანუმის მიღების გამო, 1943 წელს, შავი მეტალურგიის სახალხო კომისარმა აღნიშნა: „რაფიელ ილიას ძე აგლაძის მეთოდით ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ომის მძიმე პირობებში გამომუშავებულმა მაღალი სისუფთავის მანგანუმზე დამზადებული სპეციალური შენადნობისაგან გაკეთებულმა მაღალხარისხოვანმა საბჭოთა სამხედრო საჭურველმა გაუადვილა ჩვენს შემტევ წითელ არმიას მტრის უკუქცევა და ხელი შეუწყო საბჭოთა ხალხის საბოლოო გამარჯვების მოახლოებას“ („[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტი]]“, 1946, № 13). <br /> <br /> რაფიელ აგლაძეს მეტალურგიის სხვადასხვა საკითხზე საბჭოთა სამეცნიერო გამოცემებში 24-ზე მეტი მეცნიერული შრომა აქვს გამოქვეყნებული, რომელთაც უცხოელ მეცნიერთა დიდი ყურადღება დაიმსახურეს. 1949 წლიდან პ/მ რედაქტორობით გამოიცა მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი „მეცნიერება და ტექნიკა“. <br /> <br /> მთავარი, სპეციალური ფოლადის დამამზადებელი ქარხნის გონიერი, ტექნიკური ხელმძღვანელობისათვის 1943 წელს მიენიჭა სტალინური პრემიის ლაურეატის წოდება, 1944 წელს – ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორობა. 1945 წლის აპრილში, სამხედრო მრეწველობის ლითონით უზრუნველყოფის, ახალი მარკების ფოლადის ათვისებისა და სიმძლავრის გადიდების დარგში თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის დავალებათა წარმატებით შესრულებისათვის დაჯილდოვდა [[ლენინი]]ს ორდენით, აგრეთვე, მედლით „კავკასიის დაცვისათვის“; 1946 წლის თებერვლის 10-ს ჭიათურის საარჩევნო ოლქმა სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად აირჩია. <br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. მანგანუმის შენადნობთა ელექტროლიზით მიღების ცდების შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. V. – 1944. – №10. – გვ. 975-981;&lt;br /&gt;<br /> 2. ნიკელის და კობალტის მიღება ელექტროლიტური მანგანუმის წარმოების შლამებიდან ჰიდრომეტეოროლოგიური წესით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. VII. – 1946. – №5. – გვ. 249-256;&lt;br /&gt;<br /> 3. აქტიური მანგანუმის ორჟანგის მიღების საკითხისათვის // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 227-243;&lt;br /&gt;<br /> 4. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აღმავლობის გზაზე // კომუნისტი. – 1947. – № 176;&lt;br /&gt;<br /> 5. სუფთა მანგანუმის ორჟანგის მიღება და მის აქტივობაზე სხვადასხვა მინარევის გავლენა // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 169-182;&lt;br /&gt;<br /> 6. Строительство научного городка Академии наук Груз. ССР // Заря Востока. – 1947. – № 180;&lt;br /&gt;<br /> 7. ბარიუმ-კადმიუმის შენადნობის მიღება გამდნარ მასათა ელექტროლიზით // ლიტონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 89-99;&lt;br /&gt;<br /> 8. ბარიუმის მანგანატის მიღების მეთოდი // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №5. – გვ. 277-282;&lt;br /&gt;<br /> 9. დეპოლარიზატორების მიღება ჭიათურის პიროლუზიტისა და დაჟანგული ბელტის აქტივაციის გზით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 61-73;&lt;br /&gt;<br /> 10. მანგანატებისა და პერმანგანატების მიღება მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 1-33;&lt;br /&gt;<br /> 11. მანგანუმის ელექტროდული პოტენციალი წყალხსნარებში // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. II. – 1949. – გვ. 75-87;&lt;br /&gt;<br /> 12. მანგანუმის შენადნობების მეტალოგრაფიული კვლევის შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №10. – გვ. 619-626;&lt;br /&gt;<br /> 13. მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით ბარიუმის მანგანატის და პერმანგანატის მიღების ცდების შედეგები // საქ. სსრ მეცნ. აკადემიის მოამბე, X. – 1949. – №8. – გვ. 461-468;&lt;br /&gt;<br /> 14. რკინა-მანგანუმის შენადნობების მიღება ელექტროლიზით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №9. – გვ. 559-566;&lt;br /&gt;<br /> 15. მანგანუმიანი დენის ქიმიური წყაროების შესწავლა // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XI. – 1950. –N№ 9. – გვ. 545-552;&lt;br /&gt;<br /> 16. Успех науки решает молодежь // Заря Востока. – 1950. – № 2;&lt;br /&gt;<br /> 17. ლითონკერამიკული მეთოდით ელექტროლიტური მანგანუმის ნაკეთობათა დამზადების საკითხისათვის // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XIII. – 1952. – №5. – გვ. 299-305. <br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. დ. ლომთაძე. მეტალურგიის ნოვატორი // კომუნისტი. – 1946. – № 13.<br /> <br /> '''წყარო:'''<br /> 1. ზარია ვოსტოკა. – 1943. – № 74;&lt;br /&gt;<br /> 2. კომუნისტი. – 1945. – № 46. – გვ. 4; 1946. – № 1, 4, 21;&lt;br /&gt;<br /> 3. ბოჯგუა, ა. // კომუნისტი. – 1947. – № 36;&lt;br /&gt;<br /> 4. ამირანიძე, დ. კარგი მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი // კომუნისტი. – 1949. – № 154;&lt;br /&gt;<br /> 5. В борьбе за Груз. сталь // заря Востока. – 1949. – № 93;&lt;br /&gt;<br /> 6. შადკრი, რ. ქართული სოციალისტური კულტურა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1951. – № 9. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A 2026-04-23T10:01:41Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკ...</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Rafiel aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკემბერი, 1911 – გ. 17 აპრილი, 1989) – ქიმიკოსი, მარგანეცის მიღების ელექტროლიზური წესის გამომგონებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, სტალინური პრემიის ლაურეატი, ორდენოსანი, სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პროფესორი, [[საქართველო]]ს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი. დაიბადა ქ. [[თბილისი|თბილისში]], დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი (1934) და (ჩერნორეჩენსკის ქიმკომბინატში ერთი წლის მუშაობის შემდეგ) მოსკოვის მენდელეევის სახ. ქიმიურ-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1939 წელს მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1941 წელს გაიგზავნა ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ლითონური მარგანეცის წარმოების მოსაწყობად; ქარხანაში მუშაობასთან ერთად, ხელმძღვანელობდა თბილისის კიროვის სახ. ინდუსტრიული ინსტიტუტის ელექტროქიმიურ წარმოებათა ტექნოლოგიის კათედრას. როგორც დირექტორი, სათავეში ჩაუდგა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ლითონისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ინსტიტუტს, რომლის დანიშნულებაა ჰიდრომეტალურგიის, ელექტრომეტალურგიის, ლითონთმცოდნეობისა და დამუშავების, კოქსოქიმიის, ცეცხლგამძლე მასალებისა და სამთო საქმის საკვლევაძიებო ლაბორატორიების მოწყობა.<br /> <br /> [[სამამულო ომი|სამამულო ომამდე]] (1941–1945), მეტალურგიული სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის დროს, რაფიელ აგლაძემ ლაბორატორიული წესით მიიღო წმინდა ლითონური მანგანუმი, სუფთა ლითონის 99,85%-ის ოდენობით, რაც ყველა ქვეყნის მეტალურგების იდეალი იყო, ხოლო ომის დაწყებისას – საქარხნო პირობებში ამ ახალი წესით ტონობით შემზადებული მაღალი ხარისხის ლითონი, რომლითაც გაკეთებული ჯავშანი მტკიცეა, გამძლეა და მაგარი.<br /> <br /> რაფიელ აგლაძის მიერ ლითონური მანგანუმის მიღების გამო, 1943 წელს, შავი მეტალურგიის სახალხო კომისარმა აღნიშნა: „რაფიელ ილიას ძე აგლაძის მეთოდით ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანაში ომის მძიმე პირობებში გამომუშავებულმა მაღალი სისუფთავის მანგანუმზე დამზადებული სპეციალური შენადნობისაგან გაკეთებულმა მაღალხარისხოვანმა საბჭოთა სამხედრო საჭურველმა გაუადვილა ჩვენს შემტევ წითელ არმიას მტრის უკუქცევა და ხელი შეუწყო საბჭოთა ხალხის საბოლოო გამარჯვების მოახლოებას“ („[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტი]]“, 1946, № 13). <br /> <br /> რაფიელ აგლაძეს მეტალურგიის სხვადასხვა საკითხზე საბჭოთა სამეცნიერო გამოცემებში 24-ზე მეტი მეცნიერული შრომა აქვს გამოქვეყნებული, რომელთაც უცხოელ მეცნიერთა დიდი ყურადღება დაიმსახურეს. 1949 წლიდან პ/მ რედაქტორობით გამოიცა მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი „მეცნიერება და ტექნიკა“. <br /> <br /> მთავარი, სპეციალური ფოლადის დამამზადებელი ქარხნის გონიერი, ტექნიკური ხელმძღვანელობისათვის 1943 წელს მიენიჭა სტალინური პრემიის ლაურეატის წოდება, 1944 წელს – ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორობა. 1945 წლის აპრილში, სამხედრო მრეწველობის ლითონით უზრუნველყოფის, ახალი მარკების ფოლადის ათვისებისა და სიმძლავრის გადიდების დარგში თავდაცვის სახელმწიფო კომიტეტის დავალებათა წარმატებით შესრულებისათვის დაჯილდოვდა [[ლენინი]]ს ორდენით, აგრეთვე, მედლით „კავკასიის დაცვისათვის“; 1946 წლის თებერვლის 10-ს ჭიათურის საარჩევნო ოლქმა სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად აირჩია. <br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. მანგანუმის შენადნობთა ელექტროლიზით მიღების ცდების შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. V. – 1944. – №10. – გვ. 975-981;&lt;br /&gt;<br /> 2. ნიკელის და კობალტის მიღება ელექტროლიტური მანგანუმის წარმოების შლამებიდან ჰიდრომეტეოროლოგიური წესით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. VII. – 1946. – №5. – გვ. 249-256;&lt;br /&gt;<br /> 3. აქტიური მანგანუმის ორჟანგის მიღების საკითხისათვის // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 227-243;&lt;br /&gt;<br /> 4. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აღმავლობის გზაზე // კომუნისტი. – 1947. – № 176;&lt;br /&gt;<br /> 5. სუფთა მანგანუმის ორჟანგის მიღება და მის აქტივობაზე სხვადასხვა მინარევის გავლენა // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. I. – 1947. – გვ. 169-182;&lt;br /&gt;<br /> 6. Строительство научного городка Академии наук Груз. ССР // Заря Востока. – 1947. – № 180;&lt;br /&gt;<br /> 7. ბარიუმ-კადმიუმის შენადნობის მიღება გამდნარ მასათა ელექტროლიზით // ლიტონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 89-99;&lt;br /&gt;<br /> 8. ბარიუმის მანგანატის მიღების მეთოდი // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №5. – გვ. 277-282;&lt;br /&gt;<br /> 9. დეპოლარიზატორების მიღება ჭიათურის პიროლუზიტისა და დაჟანგული ბელტის აქტივაციის გზით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 61-73;&lt;br /&gt;<br /> 10. მანგანატებისა და პერმანგანატების მიღება მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, II. – 1949. – გვ. 1-33;&lt;br /&gt;<br /> 11. მანგანუმის ელექტროდული პოტენციალი წყალხსნარებში // ლითონისა და სამთო საქმის ინსტიტუტის შრომები, ტ. II. – 1949. – გვ. 75-87;&lt;br /&gt;<br /> 12. მანგანუმის შენადნობების მეტალოგრაფიული კვლევის შედეგები // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №10. – გვ. 619-626;&lt;br /&gt;<br /> 13. მეტალური მანგანუმის ანოდური გახსნით ბარიუმის მანგანატის და პერმანგანატის მიღების ცდების შედეგები // საქ. სსრ მეცნ. აკადემიის მოამბე, X. – 1949. – №8. – გვ. 461-468;&lt;br /&gt;<br /> 14. რკინა-მანგანუმის შენადნობების მიღება ელექტროლიზით // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. X. – 1949. – №9. – გვ. 559-566;&lt;br /&gt;<br /> 15. მანგანუმიანი დენის ქიმიური წყაროების შესწავლა // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XI. – 1950. –N№ 9. – გვ. 545-552;&lt;br /&gt;<br /> 16. Успех науки решает молодежь // Заря Востока. – 1950. – № 2;&lt;br /&gt;<br /> 17. ლითონკერამიკული მეთოდით ელექტროლიტური მანგანუმის ნაკეთობათა დამზადების საკითხისათვის // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. XIII. – 1952. – №5. – გვ. 299-305. <br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. დ. ლომთაძე. მეტალურგიის ნოვატორი // კომუნისტი. – 1946. – № 13.<br /> <br /> '''წყარო:'''<br /> 1. ზარია ვოსტოკა. – 1943. – № 74;&lt;br /&gt;<br /> 2. კომუნისტი. – 1945. – № 46. – გვ. 4; 1946. – № 1, 4, 21;&lt;br /&gt;<br /> 3. ბოჯგუა, ა. // კომუნისტი. – 1947. – № 36;&lt;br /&gt;<br /> 4. ამირანიძე, დ. კარგი მეცნიერულ-პოპულარული ჟურნალი // კომუნისტი. – 1949. – № 154;&lt;br /&gt;<br /> 5. В борьбе за Груз. сталь // заря Востока. – 1949. – № 93;&lt;br /&gt;<br /> 6. შადკრი, რ. ქართული სოციალისტური კულტურა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1951. – № 9. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Rafiel_aglaZe.png 2026-04-23T09:49:44Z

<p>Echelidze: '''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკემბერი, 1911 – გ. 17 აპრილი, 1989 ) – ქიმიკოსი, მარგანეცის მიღების ელექტრ...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე, რაფიელ ილიას ძე''' (დ. 29 დეკემბერი, 1911 – გ. 17 აპრილი, 1989 ) – ქიმიკოსი, მარგანეცის მიღების ელექტროლიზური წესის გამომგონებელი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, სტალინური პრემიის ლაურეატი, ორდენოსანი, სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პროფესორი, საქ. სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და ვიცე-პრეზიდენტი.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-23T09:09:22Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Ilia aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა ამბროლაურის რაიონის სოფ. გორაში. მამა მღვდელი იყო, დედა – ს. ლაილაშელი, დიასახლისი. ორივე შინაური აღზრდა-განათლებით. წერა-კითხვა მამამ დააწყებინა. სწავლობდა საქალაქო, თბილისის სასულიერო სასწავლებელსა და სასულიერო სემინარიაში, რომლის უკანასკნელი კლასიდან, 1893 წელს მოწაფეთა ამბოხების თანამეთაურობისათვის, გამორიცხეს და [[თბილისი]]დან „მგლის ბილეთით“ გააძევეს (სასწავლებელსა და სახელმწიფო სამსახურში შესვლა ეკრძალებოდა).<br /> <br /> 1894 წლის ოქტომბერში, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“ (№ 238 [თავფურცელზე 239] და № 239), ილოს ფსევდონიმით დაბეჭდა პირველი ორიგინალური მოთხრობა „კირილ პეტროვიჩი“ და ამ დროიდან, „ივერიის“ რედაქციის მუდმივ თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა: ყოველ შაბათს ბეჭდავდა [[ფელეტონი|ფელეტონებს]] „უცხოთა შორის“ – უცხოეთის სახელმწიფოებრივ, საზოგადოებრივ, სამეცნიერო და საყოფაცხოვრებო მიმოხილვას. 1901 წელს, როდესაც გაზეთი „ცნობის ფურცელი“ „წიგნების გამომცემელი ამხანაგობის“ (ალ. ჯაბადარის) ხელში გაფართოებული პროგრამით გადავიდა, ილია აგლაძე ამ გაზეთის მდივნად მიიწვიეს. ამავე მოვალეობას ასრულებდა „ცნობის ფურცელის“ მომდევნო გაზეთებში. აქ მოათავსა მრავალი წერილი, ფელეტონი, [[რეცენზია]], [[თარგმანი]]; მათ შორის, „იაპონია და იაპონელები“ (ოცამდე ფელეტონი, მდიდარი მასალით დამუშავებული). ამავე დროს ხელმძღვანელობდა „ცნობის ფურცლის“ კვირეულ სურათებიან დამატებას, სადაც იბეჭდებოდა მხატვრული [[პროზა]] და [[პოეზია]]. მონაწილეობდა ჟურნალ „ნაკადულის“ სარედაქციო კოლეგიაში. 1908 წელს, დეკემბრის 17-დან მისი პ/მ რედაქტორობით გამოდიოდა სოციალ-ფედერალისტების გაზეთი „[[დროება (გაზეთი)|დროება]]“ („ცნობის ფურცელის“ გაგრძელება), რომელიც მეფის მთავრობამ „მავნე მიმართულებისათვის“ 1910 წლის მაისის 7-ს დახურა. უკანასკნელი, 98-ე ნომერი 6 მაისს გამოვიდა, ილია აგლაძე პასუხისგებაში მისცეს (128 და 129 მუხლების ძალით წლინახევრით ციხე მიესაჯა). იჯდა მეტეხში 1910 წლიდან; ხოლო სასჯელის მოხდის შემდეგ, სამშობლოდან გააძევეს. ციხეში გადმოაკეთა ლუნკევიჩის თხზულებანი. გადასახლებაში იყო 1919 წლის დამლევამდე.<br /> <br /> საბჭოთა წყობილების დამყარებიდან მარქსისტული ლიტერატურის და [[ლენინი|ვ. ლენინის]] თხზულებათა თარგმნაში მხურვალედ მონაწილეობდა. თარგმნიდა რუს და სხვა მოძმე ერთა მწერლებს. მუშაობდა თბილისის საბჭოს ყოველთვიურ რუსულ-ქართულ ჟურნალ „ჩვენი აღმშენებლობის“ რედაქციის გამგედ და ტექნიკურ ხელმძღვანელად; „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტისა]]“ და „[[მნათობი (ჟურნალი)|მნათობის]]“ რედაქციებში; შემდეგ – სახელგამში; ასევე – „ლიტერატურულ საქართველოსა“ და „ლიტერატურა და ხელოვნებას“ სტილისტ-რედაქტორად.<br /> <br /> ილია აგლაძის თარგმანები ჟურნალ-გაზეთებში ხელმოუწერავად და ფსევდონიმებით (ილო, ი. ა-ძე, ი-ძე, ზოსიმე და სხვ.) არის გაბნეული. მაგ.: „შურისძიება“, [[მოთხრობა |მოთხრობა]] კარმენ-სილვასი („[[მოამბე (ჟურნალი)|მოამბე]]“, 1898, № 2); ი. ნ. პოტაპენკოს „მეგობრები“ („მოამბე“, 1898, № 5); ევ. ტიხელის „სიყვარული“ („მოამბე“, 1898, № 9); თარგმნა შემდეგი ნაწარმოებები: [[პუშკინი ალექსანდრე|ა. პუშკინის]] მოთხრობები და „გამგზავრება ერზერუმს“, ლევ ტოლსტოის „ომი და მშვიდობა“, მაქსიმ გორკის „ჩემი უნივერსიტეტები“, კნუტ ჰამსუნის „ვიქტორია“, ჰანს ჰაბეს „ათასნი დაეცემიან“ და სხვ.; ასევე – [[პიესა|პიესები]]: პ. ერვიეს „გაუმარჯოს რევოლუციას“; ზედერმანის „ყვავილთა შორის“ და სხვ.<br /> <br /> 1895-1900 წლებში მოღვაწეობდა ქართულ თეატრში (ორჯერ დრამატული საზოგადოების გამგეობის წევრი იყო), თბილისის სახალხო [[თეატრი|თეატრში]] და სხვ.; ხელოვანთა კავშირში საბჭოს წევრი იყო. ბაქოში გადასახლების დროს (1913-1918) დაუცხრომლად მუშაობდა ბაქოს ქართულ ახალმოშენეთა საკულტურო-საგანმანათლებლო საქმეებში (ქშწკგ საზ-ბა), ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეს; ქართულ გაზეთებში წერილებს აქვეყნებდა; თურქთა ჯარების მიერ ბაქოს აღების დროს ქართველებს დიდი სამსახური გაუწია.<br /> <br /> გარდაიცვალა 1948 წლის ივლისის 15-ს, [[ბორჯომი|ბორჯომში]]. დაკრძალულია თბილისის დიდუბის [[პანთეონი|პანთეონში]]. მისი შვილია რ. ი. აგლაძე.<br /> <br /> ცალკე გამოცემულია:<br /> 1. უცხოეთის მწერლები: „სახალხო გაზეთი“-ს პრემია. – ტფილისი, 1913. – 395 გვ.;<br /> 2. კუნოვი, ჰენრიხ. წარმოშობა რელიგიისა და ღვთისადმი რწმენისა / რუსულიდან თარგმანი ი. აგლაძესი. – ტფ., 1923. – 181 [3] გვ.;<br /> 3. მალინინი, კ. ნ. ქვეყნიერების ისტორია / თარგმანი ილია აგლაძის. – ტფ., 1924. – 104, [1] გვ.;<br /> 4. ტოლსტოი, ლ. ნ. ომი და მშვიდობა / მთარგმნ.: ილია აგლაძე. – ტ. I. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – XXVII, 396 გვ.; ტ. II – თბ.: სახელგამი, 1947. – 519 გვ.; ტ. I. – თბ.: სახელგამი, 1948. – 455 გვ.;<br /> 5. გელო-ლანა, ბ. რა გვიამბო ჩაიდანმა / თარგმნილი რუსულიდან ი. აგლაძის მიერ. – თბ.: მხატვრ. აღზრდისა და ტექნ. პროპაგანდის სახლის გამოც., 1947. – 64 გვ.<br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ტოლსტოი, ლ. იერიში: [ნაწყვეტი რომანიდან „ომი და მშვიდობა“] // ლიტერატურული საქართველო. – 1940. – 16 ნოემბერი. – №32;&lt;br /&gt;<br /> 2. ფრანკო, ი. ნამწყემსარი: [ლექსი] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1941. – 30 მაისი. – №22;&lt;br /&gt;<br /> 3. ივანე ბუქურაული. 1869-1943 წ.: [დამსახურებელი პედაგოგის და მწერალ-ეთნოგრაფის გარდაცვალების შესახებ] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1943. – 4 მაისი. – №11.<br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1948. – № 141; ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 28; ზარია ვოსტოკა. – 1948. – № 143;&lt;br /&gt;<br /> 2. ილია აგლაძის დაკრძალვა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 29.<br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. Новая речь. – 1910. – № 264 [Тифл. жизнь].&lt;br /&gt;<br /> 2. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885–1915). – ტფ., 1934. – გვ. 297;&lt;br /&gt;<br /> 3. ლიტერატურის მატიანე. – წიგნი 1-2. – თბ., 1940. – 566 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 4. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1941. – № 141;&lt;br /&gt;<br /> 5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 491;&lt;br /&gt;<br /> 6. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 3, 6;&lt;br /&gt;<br /> 7. გვარაძე, ნიკო. თეატრალური მემუარები. – თბ.: სახელგამი, 1949. – გვ.: 173, 181, 186, 205.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Ilia_aglaZe.png 2026-04-23T09:07:49Z

<p>Echelidze: '''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო ...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-23T09:06:15Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ილია აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ილია“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგლაძე ილია]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-23T09:06:15Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ილია აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ილია“</p> <hr /> <div>'''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა ამბროლაურის რაიონის სოფ. გორაში. მამა მღვდელი იყო, დედა – ს. ლაილაშელი, დიასახლისი. ორივე შინაური აღზრდა-განათლებით. წერა-კითხვა მამამ დააწყებინა. სწავლობდა საქალაქო, თბილისის სასულიერო სასწავლებელსა და სასულიერო სემინარიაში, რომლის უკანასკნელი კლასიდან, 1893 წელს მოწაფეთა ამბოხების თანამეთაურობისათვის, გამორიცხეს და [[თბილისი]]დან „მგლის ბილეთით“ გააძევეს (სასწავლებელსა და სახელმწიფო სამსახურში შესვლა ეკრძალებოდა).<br /> <br /> 1894 წლის ოქტომბერში, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“ (№ 238 [თავფურცელზე 239] და № 239), ილოს ფსევდონიმით დაბეჭდა პირველი ორიგინალური მოთხრობა „კირილ პეტროვიჩი“ და ამ დროიდან, „ივერიის“ რედაქციის მუდმივ თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა: ყოველ შაბათს ბეჭდავდა [[ფელეტონი|ფელეტონებს]] „უცხოთა შორის“ – უცხოეთის სახელმწიფოებრივ, საზოგადოებრივ, სამეცნიერო და საყოფაცხოვრებო მიმოხილვას. 1901 წელს, როდესაც გაზეთი „ცნობის ფურცელი“ „წიგნების გამომცემელი ამხანაგობის“ (ალ. ჯაბადარის) ხელში გაფართოებული პროგრამით გადავიდა, ილია აგლაძე ამ გაზეთის მდივნად მიიწვიეს. ამავე მოვალეობას ასრულებდა „ცნობის ფურცელის“ მომდევნო გაზეთებში. აქ მოათავსა მრავალი წერილი, ფელეტონი, [[რეცენზია]], [[თარგმანი]]; მათ შორის, „იაპონია და იაპონელები“ (ოცამდე ფელეტონი, მდიდარი მასალით დამუშავებული). ამავე დროს ხელმძღვანელობდა „ცნობის ფურცლის“ კვირეულ სურათებიან დამატებას, სადაც იბეჭდებოდა მხატვრული [[პროზა]] და [[პოეზია]]. მონაწილეობდა ჟურნალ „ნაკადულის“ სარედაქციო კოლეგიაში. 1908 წელს, დეკემბრის 17-დან მისი პ/მ რედაქტორობით გამოდიოდა სოციალ-ფედერალისტების გაზეთი „[[დროება (გაზეთი)|დროება]]“ („ცნობის ფურცელის“ გაგრძელება), რომელიც მეფის მთავრობამ „მავნე მიმართულებისათვის“ 1910 წლის მაისის 7-ს დახურა. უკანასკნელი, 98-ე ნომერი 6 მაისს გამოვიდა, ილია აგლაძე პასუხისგებაში მისცეს (128 და 129 მუხლების ძალით წლინახევრით ციხე მიესაჯა). იჯდა მეტეხში 1910 წლიდან; ხოლო სასჯელის მოხდის შემდეგ, სამშობლოდან გააძევეს. ციხეში გადმოაკეთა ლუნკევიჩის თხზულებანი. გადასახლებაში იყო 1919 წლის დამლევამდე.<br /> <br /> საბჭოთა წყობილების დამყარებიდან მარქსისტული ლიტერატურის და [[ლენინი|ვ. ლენინის]] თხზულებათა თარგმნაში მხურვალედ მონაწილეობდა. თარგმნიდა რუს და სხვა მოძმე ერთა მწერლებს. მუშაობდა თბილისის საბჭოს ყოველთვიურ რუსულ-ქართულ ჟურნალ „ჩვენი აღმშენებლობის“ რედაქციის გამგედ და ტექნიკურ ხელმძღვანელად; „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტისა]]“ და „[[მნათობი (ჟურნალი)|მნათობის]]“ რედაქციებში; შემდეგ – სახელგამში; ასევე – „ლიტერატურულ საქართველოსა“ და „ლიტერატურა და ხელოვნებას“ სტილისტ-რედაქტორად.<br /> <br /> ილია აგლაძის თარგმანები ჟურნალ-გაზეთებში ხელმოუწერავად და ფსევდონიმებით (ილო, ი. ა-ძე, ი-ძე, ზოსიმე და სხვ.) არის გაბნეული. მაგ.: „შურისძიება“, [[მოთხრობა |მოთხრობა]] კარმენ-სილვასი („[[მოამბე (ჟურნალი)|მოამბე]]“, 1898, № 2); ი. ნ. პოტაპენკოს „მეგობრები“ („მოამბე“, 1898, № 5); ევ. ტიხელის „სიყვარული“ („მოამბე“, 1898, № 9); თარგმნა შემდეგი ნაწარმოებები: [[პუშკინი ალექსანდრე|ა. პუშკინის]] მოთხრობები და „გამგზავრება ერზერუმს“, ლევ ტოლსტოის „ომი და მშვიდობა“, მაქსიმ გორკის „ჩემი უნივერსიტეტები“, კნუტ ჰამსუნის „ვიქტორია“, ჰანს ჰაბეს „ათასნი დაეცემიან“ და სხვ.; ასევე – [[პიესა|პიესები]]: პ. ერვიეს „გაუმარჯოს რევოლუციას“; ზედერმანის „ყვავილთა შორის“ და სხვ.<br /> <br /> 1895-1900 წლებში მოღვაწეობდა ქართულ თეატრში (ორჯერ დრამატული საზოგადოების გამგეობის წევრი იყო), თბილისის სახალხო [[თეატრი|თეატრში]] და სხვ.; ხელოვანთა კავშირში საბჭოს წევრი იყო. ბაქოში გადასახლების დროს (1913-1918) დაუცხრომლად მუშაობდა ბაქოს ქართულ ახალმოშენეთა საკულტურო-საგანმანათლებლო საქმეებში (ქშწკგ საზ-ბა), ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეს; ქართულ გაზეთებში წერილებს აქვეყნებდა; თურქთა ჯარების მიერ ბაქოს აღების დროს ქართველებს დიდი სამსახური გაუწია.<br /> <br /> გარდაიცვალა 1948 წლის ივლისის 15-ს, [[ბორჯომი|ბორჯომში]]. დაკრძალულია თბილისის დიდუბის [[პანთეონი|პანთეონში]]. მისი შვილია რ. ი. აგლაძე.<br /> <br /> ცალკე გამოცემულია:<br /> 1. უცხოეთის მწერლები: „სახალხო გაზეთი“-ს პრემია. – ტფილისი, 1913. – 395 გვ.;<br /> 2. კუნოვი, ჰენრიხ. წარმოშობა რელიგიისა და ღვთისადმი რწმენისა / რუსულიდან თარგმანი ი. აგლაძესი. – ტფ., 1923. – 181 [3] გვ.;<br /> 3. მალინინი, კ. ნ. ქვეყნიერების ისტორია / თარგმანი ილია აგლაძის. – ტფ., 1924. – 104, [1] გვ.;<br /> 4. ტოლსტოი, ლ. ნ. ომი და მშვიდობა / მთარგმნ.: ილია აგლაძე. – ტ. I. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – XXVII, 396 გვ.; ტ. II – თბ.: სახელგამი, 1947. – 519 გვ.; ტ. I. – თბ.: სახელგამი, 1948. – 455 გვ.;<br /> 5. გელო-ლანა, ბ. რა გვიამბო ჩაიდანმა / თარგმნილი რუსულიდან ი. აგლაძის მიერ. – თბ.: მხატვრ. აღზრდისა და ტექნ. პროპაგანდის სახლის გამოც., 1947. – 64 გვ.<br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ტოლსტოი, ლ. იერიში: [ნაწყვეტი რომანიდან „ომი და მშვიდობა“] // ლიტერატურული საქართველო. – 1940. – 16 ნოემბერი. – №32;&lt;br /&gt;<br /> 2. ფრანკო, ი. ნამწყემსარი: [ლექსი] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1941. – 30 მაისი. – №22;&lt;br /&gt;<br /> 3. ივანე ბუქურაული. 1869-1943 წ.: [დამსახურებელი პედაგოგის და მწერალ-ეთნოგრაფის გარდაცვალების შესახებ] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1943. – 4 მაისი. – №11.<br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1948. – № 141; ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 28; ზარია ვოსტოკა. – 1948. – № 143;&lt;br /&gt;<br /> 2. ილია აგლაძის დაკრძალვა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 29.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. Новая речь. – 1910. – № 264 [Тифл. жизнь].&lt;br /&gt;<br /> 2. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885–1915). – ტფ., 1934. – გვ. 297;&lt;br /&gt;<br /> 3. ლიტერატურის მატიანე. – წიგნი 1-2. – თბ., 1940. – 566 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 4. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1941. – № 141;&lt;br /&gt;<br /> 5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 491;&lt;br /&gt;<br /> 6. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 3, 6;&lt;br /&gt;<br /> 7. გვარაძე, ნიკო. თეატრალური მემუარები. – თბ.: სახელგამი, 1949. – გვ.: 173, 181, 186, 205.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-23T09:05:46Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: '''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, ...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე ილია სიმონის ძე''' (1872, 20/VI – 1948, 15/VII) – მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და საზოგადო მოღვაწე. დაიბადა ამბროლაურის რაიონის სოფ. გორაში. მამა მღვდელი იყო, დედა – ს. ლაილაშელი, დიასახლისი. ორივე შინაური აღზრდა-განათლებით. წერა-კითხვა მამამ დააწყებინა. სწავლობდა საქალაქო, თბილისის სასულიერო სასწავლებელსა და სასულიერო სემინარიაში, რომლის უკანასკნელი კლასიდან, 1893 წელს მოწაფეთა ამბოხების თანამეთაურობისათვის, გამორიცხეს და [[თბილისი]]დან „მგლის ბილეთით“ გააძევეს (სასწავლებელსა და სახელმწიფო სამსახურში შესვლა ეკრძალებოდა).<br /> <br /> 1894 წლის ოქტომბერში, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“ (№ 238 [თავფურცელზე 239] და № 239), ილოს ფსევდონიმით დაბეჭდა პირველი ორიგინალური მოთხრობა „კირილ პეტროვიჩი“ და ამ დროიდან, „ივერიის“ რედაქციის მუდმივ თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა: ყოველ შაბათს ბეჭდავდა [[ფელეტონი|ფელეტონებს]] „უცხოთა შორის“ – უცხოეთის სახელმწიფოებრივ, საზოგადოებრივ, სამეცნიერო და საყოფაცხოვრებო მიმოხილვას. 1901 წელს, როდესაც გაზეთი „ცნობის ფურცელი“ „წიგნების გამომცემელი ამხანაგობის“ (ალ. ჯაბადარის) ხელში გაფართოებული პროგრამით გადავიდა, ილია აგლაძე ამ გაზეთის მდივნად მიიწვიეს. ამავე მოვალეობას ასრულებდა „ცნობის ფურცელის“ მომდევნო გაზეთებში. აქ მოათავსა მრავალი წერილი, ფელეტონი, [[რეცენზია]], [[თარგმანი]]; მათ შორის, „იაპონია და იაპონელები“ (ოცამდე ფელეტონი, მდიდარი მასალით დამუშავებული). ამავე დროს ხელმძღვანელობდა „ცნობის ფურცლის“ კვირეულ სურათებიან დამატებას, სადაც იბეჭდებოდა მხატვრული [[პროზა]] და [[პოეზია]]. მონაწილეობდა ჟურნალ „ნაკადულის“ სარედაქციო კოლეგიაში. 1908 წელს, დეკემბრის 17-დან მისი პ/მ რედაქტორობით გამოდიოდა სოციალ-ფედერალისტების გაზეთი „[[დროება (გაზეთი)|დროება]]“ („ცნობის ფურცელის“ გაგრძელება), რომელიც მეფის მთავრობამ „მავნე მიმართულებისათვის“ 1910 წლის მაისის 7-ს დახურა. უკანასკნელი, 98-ე ნომერი 6 მაისს გამოვიდა, ილია აგლაძე პასუხისგებაში მისცეს (128 და 129 მუხლების ძალით წლინახევრით ციხე მიესაჯა). იჯდა მეტეხში 1910 წლიდან; ხოლო სასჯელის მოხდის შემდეგ, სამშობლოდან გააძევეს. ციხეში გადმოაკეთა ლუნკევიჩის თხზულებანი. გადასახლებაში იყო 1919 წლის დამლევამდე.<br /> <br /> საბჭოთა წყობილების დამყარებიდან მარქსისტული ლიტერატურის და [[ლენინი|ვ. ლენინის]] თხზულებათა თარგმნაში მხურვალედ მონაწილეობდა. თარგმნიდა რუს და სხვა მოძმე ერთა მწერლებს. მუშაობდა თბილისის საბჭოს ყოველთვიურ რუსულ-ქართულ ჟურნალ „ჩვენი აღმშენებლობის“ რედაქციის გამგედ და ტექნიკურ ხელმძღვანელად; „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტისა]]“ და „[[მნათობი (ჟურნალი)|მნათობის]]“ რედაქციებში; შემდეგ – სახელგამში; ასევე – „ლიტერატურულ საქართველოსა“ და „ლიტერატურა და ხელოვნებას“ სტილისტ-რედაქტორად.<br /> <br /> ილია აგლაძის თარგმანები ჟურნალ-გაზეთებში ხელმოუწერავად და ფსევდონიმებით (ილო, ი. ა-ძე, ი-ძე, ზოსიმე და სხვ.) არის გაბნეული. მაგ.: „შურისძიება“, [[მოთხრობა |მოთხრობა]] კარმენ-სილვასი („[[მოამბე (ჟურნალი)|მოამბე]]“, 1898, № 2); ი. ნ. პოტაპენკოს „მეგობრები“ („მოამბე“, 1898, № 5); ევ. ტიხელის „სიყვარული“ („მოამბე“, 1898, № 9); თარგმნა შემდეგი ნაწარმოებები: [[პუშკინი ალექსანდრე|ა. პუშკინის]] მოთხრობები და „გამგზავრება ერზერუმს“, ლევ ტოლსტოის „ომი და მშვიდობა“, მაქსიმ გორკის „ჩემი უნივერსიტეტები“, კნუტ ჰამსუნის „ვიქტორია“, ჰანს ჰაბეს „ათასნი დაეცემიან“ და სხვ.; ასევე – [[პიესა|პიესები]]: პ. ერვიეს „გაუმარჯოს რევოლუციას“; ზედერმანის „ყვავილთა შორის“ და სხვ.<br /> <br /> 1895-1900 წლებში მოღვაწეობდა ქართულ თეატრში (ორჯერ დრამატული საზოგადოების გამგეობის წევრი იყო), თბილისის სახალხო [[თეატრი|თეატრში]] და სხვ.; ხელოვანთა კავშირში საბჭოს წევრი იყო. ბაქოში გადასახლების დროს (1913-1918) დაუცხრომლად მუშაობდა ბაქოს ქართულ ახალმოშენეთა საკულტურო-საგანმანათლებლო საქმეებში (ქშწკგ საზ-ბა), ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეს; ქართულ გაზეთებში წერილებს აქვეყნებდა; თურქთა ჯარების მიერ ბაქოს აღების დროს ქართველებს დიდი სამსახური გაუწია.<br /> <br /> გარდაიცვალა 1948 წლის ივლისის 15-ს, [[ბორჯომი|ბორჯომში]]. დაკრძალულია თბილისის დიდუბის [[პანთეონი|პანთეონში]]. მისი შვილია რ. ი. აგლაძე.<br /> <br /> ცალკე გამოცემულია:<br /> 1. უცხოეთის მწერლები: „სახალხო გაზეთი“-ს პრემია. – ტფილისი, 1913. – 395 გვ.;<br /> 2. კუნოვი, ჰენრიხ. წარმოშობა რელიგიისა და ღვთისადმი რწმენისა / რუსულიდან თარგმანი ი. აგლაძესი. – ტფ., 1923. – 181 [3] გვ.;<br /> 3. მალინინი, კ. ნ. ქვეყნიერების ისტორია / თარგმანი ილია აგლაძის. – ტფ., 1924. – 104, [1] გვ.;<br /> 4. ტოლსტოი, ლ. ნ. ომი და მშვიდობა / მთარგმნ.: ილია აგლაძე. – ტ. I. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – XXVII, 396 გვ.; ტ. II – თბ.: სახელგამი, 1947. – 519 გვ.; ტ. I. – თბ.: სახელგამი, 1948. – 455 გვ.;<br /> 5. გელო-ლანა, ბ. რა გვიამბო ჩაიდანმა / თარგმნილი რუსულიდან ი. აგლაძის მიერ. – თბ.: მხატვრ. აღზრდისა და ტექნ. პროპაგანდის სახლის გამოც., 1947. – 64 გვ.<br /> <br /> '''გამოქვეყნებულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ტოლსტოი, ლ. იერიში: [ნაწყვეტი რომანიდან „ომი და მშვიდობა“] // ლიტერატურული საქართველო. – 1940. – 16 ნოემბერი. – №32;&lt;br /&gt;<br /> 2. ფრანკო, ი. ნამწყემსარი: [ლექსი] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1941. – 30 მაისი. – №22;&lt;br /&gt;<br /> 3. ივანე ბუქურაული. 1869-1943 წ.: [დამსახურებელი პედაგოგის და მწერალ-ეთნოგრაფის გარდაცვალების შესახებ] // ლიტერატურული საქართველო. – თბილისი, 1943. – 4 მაისი. – №11.<br /> <br /> '''მის შესახებ:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1948. – № 141; ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 28; ზარია ვოსტოკა. – 1948. – № 143;&lt;br /&gt;<br /> 2. ილია აგლაძის დაკრძალვა // ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1948. – № 29.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. Новая речь. – 1910. – № 264 [Тифл. жизнь].&lt;br /&gt;<br /> 2. ლასხიშვილი, გიორგი. მემუარები (1885–1915). – ტფ., 1934. – გვ. 297;&lt;br /&gt;<br /> 3. ლიტერატურის მატიანე. – წიგნი 1-2. – თბ., 1940. – 566 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 4. ილია აგლაძის ხსოვნას // კომუნისტი. – 1941. – № 141;&lt;br /&gt;<br /> 5. ქართული წიგნი: ბიბლიოგრაფია. – ტ. I: 1629-1920. – თბ., 1941. – გვ. 491;&lt;br /&gt;<br /> 6. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 3, 6;&lt;br /&gt;<br /> 7. გვარაძე, ნიკო. თეატრალური მემუარები. – თბ.: სახელგამი, 1949. – გვ.: 173, 181, 186, 205.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-23T08:40:27Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ელენე აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ელენე“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგლაძე ელენე]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%94 2026-04-23T08:40:27Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ელენე აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ელენე“</p> <hr /> <div>'''აგლაძე ელენე''' – ჟურნალისტი. 1940-1941 წწ. მისი პ/გ რედაქტორობით გამოდიოდა ხუთდღიური გაზეთი და გამსვლელი რედაქციის ფურცელი „ნორჩი ლენინელი“.<br /> <br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა'''&lt;br /&gt;<br /> ბაქრაძე, გ. ი. ქართული პერიოდიკა, 1819–1945 / ბიბლიოგრაფია შედგენილი გ. ი. ბაქრაძის მიერ; ვ. ი. ეგნატაშვილის რედ. – თბ., 1946 [1947]. – გვ.: 110, 193, 249.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%94 2026-04-23T08:40:17Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>'''აგლაძე ელენე''' – ჟურნალისტი. 1940-1941 წწ. მისი პ/გ რედაქტორობით გამოდიოდა ხუთდღიური გაზეთი და გამსვლელი რედაქციის ფურცელი „ნორჩი ლენინელი“.<br /> <br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა'''&lt;br /&gt;<br /> ბაქრაძე, გ. ი. ქართული პერიოდიკა, 1819–1945 / ბიბლიოგრაფია შედგენილი გ. ი. ბაქრაძის მიერ; ვ. ი. ეგნატაშვილის რედ. – თბ., 1946 [1947]. – გვ.: 110, 193, 249.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%94 2026-04-23T08:40:07Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: '''აგლაძე ელენე''' – ჟურნალისტი. 1940-1941 წწ. მისი პ/გ რედაქტორობით გა...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე ელენე''' – ჟურნალისტი. 1940-1941 წწ. მისი პ/გ რედაქტორობით გამოდიოდა ხუთდღიური გაზეთი და გამსვლელი რედაქციის ფურცელი „ნორჩი ლენინელი“.<br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა'''&lt;br /&gt;<br /> ბაქრაძე, გ. ი. ქართული პერიოდიკა, 1819–1945 / ბიბლიოგრაფია შედგენილი გ. ი. ბაქრაძის მიერ; ვ. ი. ეგნატაშვილის რედ. – თბ., 1946 [1947]. – გვ.: 110, 193, 249.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-17T11:35:37Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგლაძე, დავით გიორგის ძე''' (დ. (18)31 ი...</p> <hr /> <div>[[ფაილი:DaviT aglaZe.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგლაძე, დავით გიორგის ძე''' (დ. (18)31 იანვარი, 1900, – გ. 7 აგვისტო, 1976) – გენეტიკოსი, ზოოტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, ორდენოსანი. დაიბადა ქ. [[თბილისი|თბილისში]]. მამა ყოფილი სათავადაზნაურო ქართული გიმნაზიის მასწავლებელი იყო, დედა – დიასახლისი, შემდეგ ა/კ რკინიგზის სამმართველოს მოანგარიშე. დავითმა პირველდაწყებითი და საშუალო განათლება ყოფილ სათავადაზნაურო ქართულ გიმნაზიაში მიიღო, რომელიც 1917 წელს დაამთავრა. 1917–1918 წწ. სწავლობდა მოსკოვის რაზუმოვის (აწ ტიმირიაზევის) სახ. სასოფლო-სამეურნეო აკადემიაში; იმავე წელს გადავიდა [[თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი|თბილისის ახალდაარსებულ პოლიტექნიკურ ინსტიტუტის]] სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტზე, ხოლო 1919 წელს – [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის სასოფლო-სამეურნეო განყოფილებაზე, სადაც 4 კურსი მოისმინა. 1922 წელს, საბჭოთა ხელისუფლების ნებართვით, სწავლის გასაგრძელებლად და კვალიფიკაციის ასამაღლებლად [[გერმანია]]ში გაემგზავრა. ჩაირიცხა ჰალე-ვიტენბერგის (გერმანია) უნივერსიტეტის ზოოტექნიკური ინსტიტუტის თავისუფალ მსმენელად, 1926 წელს, სწავლული აგრონომის წოდების მოსაპოვებლად სადიპლომო ნაშრომი და სახელმწიფო გამოცდები ჩააბარა.<br /> <br /> გერმანიაში ყოფნისას, 1925 წელს, დანიშნეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის ცხოველთმოშენებისა და გენეტიკის კათედრის (გამგე დოც. ნიკოლოზ იოსელიანი) უმცროს ასისტენტად და გერმანიაში კიდევ ორი წლით სამეცნიერო მივლინების წესით დატოვეს. კვალიფიკაციის ასამაღლებლად მუშაობდა პროფ. ვალენტინ ჰეკერთან გენეტიკაში და პროფ. ფროლიხთან – ზოოტექნიკაში. 1927 წელს ჩააბარა სადოქტორო გამოცდები და წარადგინა ნაშრომი: „Untersuchungen über Blutbeschaftenheit beim Rinde in verschiedenen Stadien der Entwiecklung“ (ძროხეულის სისხლის თვისების გამოკვლევა განვითარების სხვა და სხვა სტატიაში).<br /> <br /> 1928 წელს დაბრუნდა [[საქართველო]]ში და უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის შინაურ ცხოველთა მომშენებლობისა და გენეტიკის კათედრის უფროს ასისტენტად დაინიშნა. დამოუკიდებლად ხელმძღვანელობდა გენეტიკის კურსს ზოოტექნიკურ, მებაღეობა-მევენახეობის, მეაბრეშუმეობის, მემინდვრეობისა და სუბტროპიკულ კულტურათა ფაკულტეტებზე. 1929-1930 წწ. მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის მდივნად, 1930 წელს – პროფესორად და შინაურ ცხოველთა მომშენებლობის კათედრის გამგედ, 1930-1932 წწ. – ზოოტექნიკურ ფაკულტეტის და მეაბრეშუმეობის ფაკულტეტის დეკანად და შეთავსებით – ა/კ მეცხოველეობის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ სასწავლო-სამეცნიერო დარგში, სასოფლო-სამეურნეო განყოფილების უფროსად; 1945 წლიდან – საქართველოს მეცხოველეობის სამეცნიეროკვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში, მეცხვარეობა-მეთხეობის განყოფილების გამგედ. ამავე დროს კითხულობდა „გენეტიკისა“ და „შინამეცხოველეობის“ კურსს, მუშაობდა საქართველოს სახგანათლების ზოობიოლოგიური სადგურის სწავლულ მდივნად და გენეტიკის ლაბორატორიის გამგედ, 1943-1945 წწ. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტის „ცხოველთა ევოლუციის ლაბორატორიის“ გამგედ, საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენაზე – საქართველოს პავილიონის კონსულტანტად და სხვ.<br /> <br /> აქტიურად მონაწილეობდა საზოგადოებრივ საქმიანობაში: 1930-1932 წწ. აირჩიეს ქ. [[თბილისი]]ს საბჭოს დეპუტატად, 1935 წელს – საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტის მუშა-მოსამსახურეთა პროფესიული კავშირის ადგილობრივი კომიტეტის თავმჯდომარედ, 1937 წელს – ხელმეორედ იგივე თანამდებობაზე; 1935 წელს მონაწილეობდა ზოოტექნიკური კათედრების გამგეთა საკავშირო კონფერენციაში, 1939 წელს – უმაღლესი სასოფლო-სამეურნეო სკოლების საკავშირო ყრილობაში და სხვ.<br /> <br /> უმაღლეს სასწავლებლებში მუშაობის დროს დავით აგლაძემ გამოზარდა რვა ათასამდე ახალგაზრდა, მეცნიერი მუშაკის ხარისხი მოუპოვა თხუთმეტ თანამშრომელს, მათგან ექვსმა სადისერტაციო ნაშრომი დაწერა.<br /> <br /> დიდი მუშაობა ჩაატარა [[ქართული ენა|ქართულ ენაზე]] გენეტიკის, ზოგადი და კერძო ზოოტექნიკის სახელმძღვანელოების თუ დამხმარე ლიტერატურის შესაქმნელად და სხვ.<br /> <br /> დავით აგლაძისა და მისდამი რწმუნებული კათედრის სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის ინტერესი უმთავრესად მემკვიდრეობის მცოდნეობის და შინაურ ცხოველთა წარმოშობის, მოშენების, პროდუქტიულობისა და ზრდა-განვითარების საკითხებზე მიმართული იყო.<br /> <br /> საქართველოს შინაური ცხოველების წარმოშობისა და ჯიშთამცოდნეობის საკითხებთან დაკავშირებით, დ. აგლაძემ დაამუშავა ქართული მეცხვარულა-ძაღლის წარმოშობა, რომელსაც 9 ნაშრომი მიუძღვნა, მათ შორის – მცხეთასამთავროს არქეოლოგიური გათხრებით მოპოვებული ეგზემპლარებიც შეისწავლა. ჩვენი თანამედროვე შინაური ცხოველების ჯიშობრივი გაუმჯობესების ღონისძიებათა დასახვის თვალსაზრისით, ყოველმხრივ შეისწავლა ქართული ცხვარი, რასაც მიუძღვნა მონოგრაფია „საქართველოს ცხვარ-მეცხვარეობა“.<br /> <br /> დავით აგლაძე დაჯილდოებულია საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენის კომიტეტის ოქროს მედლით (საპატიო წიგნში შეტანით), ა/კ და საქართველოს პოლიტ-სამმართველოს კოლეგიის სიგელით, საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით, მედლით „შრომითი მამაცობისათვის [[სამამულო ომი|სამამულო ომში]] (1941-1945)“, შრომის წითელი დროშის ორდენით და სხვ.<br /> <br /> '''გამოქვეყნებული შრომები:'''<br /> # მასალები ქართული მატყლის სტანდარტიზაციისათვის. I. ზოგი რამ მატყლის სინაზის გამოსარკვევი ობიექტური მეთოდის შემოსაღებად. – [ტფ., 1929]. – 43 გვ. – ამონაბეჭდი ექსპერიმენტალური აგრონომიის ინსტიტუტის მოამბე-ს N1-ლი ნომრიდან. – რეზიუმე რუსულ და გერმანულ ენებზე;<br /> # მასალები კავკასიური ჩანიდაე-ბის შესახებ. – ტფ.: [საქ. მუზეუმი], 1930. – 30 გვ. [რეზიუმე გერმანულ ენაზე];<br /> # მასალები ქართული მატყლის სტანდარტიზაციისათვის / სსსრ მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატი. – ტფ., 1930. – 26 გვ. – ამონაბეჭდი, ექსპერიმენტალ. აგრონომიის ინსტიტუტის მოამბე №6. – ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე. რეზიუმე გერმანულ და რუსულ ენებზე;<br /> # საქართველოს მეცხოველეობა საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენაზე // საქართველოს სოციალისტური მეურნეობა. – 1939. – ოქტომბერი. – №10. – გვ. 65-75;<br /> # დამატებითი გამოკვლევანი მატყლის სინაზის გამოსარკვევი ობიექტური მეთოდის შესახებ // საქართველოს სახ. ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინ-ტის შრომათა კრებული, ტ. III. – 1941. – გვ. 151-69;<br /> # მატყლის სინაზის სხვაობრიობა ქართული ცხვრის ზრდა-დამთავრებულ ინდივიდთა პოპულაციებში // საქართველოს სახ. ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინ-ტის შრომათა კრებული, ტ. III. – 1942. – გვ. 172-223;<br /> # რამდენიმე შენიშვნა პროფ. ვასილ პეტრიაშვილის ნაწარმოების შესახებ „რძე და მისი სხვაგვარად გამოყენება“ // შრომები / შრომის წითელი დროშის ორდენის ლ. პ. ბერიას სახ. სასოფლო სამეურნეო ინ-ტი, ტ. XXIX. – 1948. – გვ. 137-141;<br /> # ვასილ პეტრიაშვილი: [ცხოვრება და მოღვაწეობა] / ავტ.: ვ. კაკაბაძე, ნ. ციციშვილი, ვ. კოკოჩაშვილი, კ. იოდებაძე, დ. აგლაძე, რ. ნიკოლაძე, ხ. ღლონტი, დ. ჯორჯიკია, ა. სვანაძე; თ. მაჭავარიანის მიერ შედგენილი ბიბლიოგრაფია. – თბ.: ტექნიკა და შრომა, 1950. – 116 გვ;<br /> # ცხვრის მომთაბარეობის ზოგიერთი საკითხი ქართლის რაიონებსა და მთიულეთში: [საქართველოს მუზეუმის ეთნოგრაფიული განყოფილების მასალათა მიხედვით] // შრომები / შრომის წითელი დროშის ორდენის ლ. პ. ბერიას სახ. სასოფლოსამეურნეო ინ-ტი. – 1950. – ტ. XXXII. – გვ. 61-87.<br /> <br /> '''მისი რედაქციით და წინასიტყვაობით გამოვიდა:'''<br /> # საქართველოს სახ. ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო ინსტიტუტის შრომათა კრებული;<br /> # ბაუერი, ერვინ. მოდიფიკაციობის და მოდიფიკაციის შესახებ: (რამდენიმე ლექცია გენეტიკიდან). – ტფ.: საქ. სას.-სამ. ინსტიტ. გა-მა, 1930. – 124 [2] გვ.;<br /> # გოლდშმიდტი, რიხარდ. მენდელიზმი. – ტფ., 1930. – 139 გვ.;<br /> # ვრიდტი, ქრისტეფორე. შინაურ ცხოველთა გენეტიკა / დ. აგლაძის წინასიტყვაობით; თარგმნილი გერმანულიდან ე. გარსიაშვილის მიერ. – ტფ.: სას.-სამ. ინსტიტ. გა-მა, 1931. – 153, [1] გვ.;<br /> # მორგანი, ტ. ჰ. ევოლუცია და გენეტიკა. – თბ., 1932;<br /> # სინოტი, ე., დენი, ლ. გენეტიკის კურსი: თეორია და ამოცანები / თარგმანი რუსულიდან ნ. სანაძის მიერ; წინასიტყვ. ავტ.: დ. აგლაძე. – თბ.: სახელგამი, 1937. – 345 გვ.;<br /> # ლისენკო, ტ. დ. აგრობიოლოგია: შრომები გენეტიკის, სელექციისა და მეთესლეობის საკითხებზე [თარგმანი მეოთხე გამოცემიდან]. – თბ.: სახელგამი, 1950. – 851 გვ.<br /> <br /> '''მის შესახებ:'''<br /> # მაჩაბელი, ო. აკადემიკოს ტ. დ. ლისენკოს წიგნის „აგრობიოლოგიის“ ქართული თარგმანის შესახებ // კომუნისტი. – 1951. – № 283.<br /> <br /> '''გამოყენებული ლიტერატურა'''<br /> # ავტობიოგრაფია;<br /> # ზემოთხსენებული შრომები;<br /> # ბაქრაძე, გ. ი. ქართული პერიოდიკა, 1819–1945 / ბიბლიოგრაფია შედგენილი გ. ი. ბაქრაძის მიერ; ვ. ი. ეგნატაშვილის რედ. – თბ., 1946 [1947]. – გვ.: 158, 249.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი გენეტიკოსები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ზოოტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მეცნიერები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:DaviT_aglaZe.png 2026-04-17T11:34:59Z

<p>Echelidze: '''აგლაძე, დავით გიორგის ძე''' (დ. (18)31 იანვარი, 1900, – გ. 7 აგვისტო, 1976) – გენეტიკოსი, ზოოტექნიკურ მეცნიერებ...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე, დავით გიორგის ძე''' (დ. (18)31 იანვარი, 1900, – გ. 7 აგვისტო, 1976) – გენეტიკოსი, ზოოტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, ორდენოსანი.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-17T11:09:02Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ანასტასია აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ანასტასია“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგლაძე ანასტასია]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-17T11:09:02Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ანასტასია აგლაძე“ გადაიტანა გვერდზე „აგლაძე ანასტასია“</p> <hr /> <div>'''აგლაძე, ანასტასია ილიას ასული''' (დ. 9 ნოემბერი, 1902 − გ. 19??) – დრამატურგი. დაიბადა ლენინაკანში. მამა – სამხედრო პირი – ილია კონსტანტინეს ძე ნიჟარაძე, დედა – ალექსი-მესხიშვილის ქალი, დიასახლისი. იზრდებოდა ყაბარდოში, ბებიასთან, საშუალო განათლება მიიღო სტალინგრადში, სადაც მსახურობდა მამა.<br /> <br /> 1919 წელს გათხოვდა ინჟინერ აგლაძეზე. 1924 წელს დაამთავრა თეატრალური სტუდია. 1931 წლიდან დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. 1938 წლიდან მისი [[პიესა|პიესები]] [[სცენა]]ზე იდგმება.<br /> <br /> დაწერა პიესები: „პატარა მეთხილამურეები“ [დაიდგა მოზარდ მაყურებელთა თეატრში], „ნათელი დღე“ [დაიდგა სოხუმის თეატრში, 1949 წლის მიწურულს] და სხვ.; სცენარი: „ვაშლის ხეები ჰყვავიან“ [ქალაქ რუსთავის მშენებლობის ამსახველი].<br /> <br /> მის შესახებ:&lt;br /&gt;<br /> 1. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 47;&lt;br /&gt;<br /> 2. ნათელი დღე // კომუნისტი. – 1950. – № 10;&lt;br /&gt;<br /> 3. ბურთიკაშვილი, ა. მოზარდ მაყურებელთა თეატრის სამი სპექტაკლი // კომუნისტი. – 1951. – № 55.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94_%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%90 2026-04-17T11:08:47Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: '''აგლაძე, ანასტასია ილიას ასული''' (დ. 9 ნოემბერი, 1902 − გ. 19??) – დრამა...</p> <hr /> <div>'''აგლაძე, ანასტასია ილიას ასული''' (დ. 9 ნოემბერი, 1902 − გ. 19??) – დრამატურგი. დაიბადა ლენინაკანში. მამა – სამხედრო პირი – ილია კონსტანტინეს ძე ნიჟარაძე, დედა – ალექსი-მესხიშვილის ქალი, დიასახლისი. იზრდებოდა ყაბარდოში, ბებიასთან, საშუალო განათლება მიიღო სტალინგრადში, სადაც მსახურობდა მამა.<br /> <br /> 1919 წელს გათხოვდა ინჟინერ აგლაძეზე. 1924 წელს დაამთავრა თეატრალური სტუდია. 1931 წლიდან დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. 1938 წლიდან მისი [[პიესა|პიესები]] [[სცენა]]ზე იდგმება.<br /> <br /> დაწერა პიესები: „პატარა მეთხილამურეები“ [დაიდგა მოზარდ მაყურებელთა თეატრში], „ნათელი დღე“ [დაიდგა სოხუმის თეატრში, 1949 წლის მიწურულს] და სხვ.; სცენარი: „ვაშლის ხეები ჰყვავიან“ [ქალაქ რუსთავის მშენებლობის ამსახველი].<br /> <br /> მის შესახებ:&lt;br /&gt;<br /> 1. ლიტერატურა და ხელოვნება. – 1947. – № 47;&lt;br /&gt;<br /> 2. ნათელი დღე // კომუნისტი. – 1950. – № 10;&lt;br /&gt;<br /> 3. ბურთიკაშვილი, ა. მოზარდ მაყურებელთა თეატრის სამი სპექტაკლი // კომუნისტი. – 1951. – № 55.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი დრამატურგები]]<br /> [[კატეგორია:აგლაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94 2026-04-17T08:49:39Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: '''აგიაძე''' (XIX ს.) – სცენისმოყვარე. 1867-1871 წწ. სცენისმოყვარეთა წრის ...</p> <hr /> <div>'''აგიაძე''' (XIX ს.) – სცენისმოყვარე. 1867-1871 წწ. სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაძეები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98 2026-04-17T08:45:11Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ნიკოლოზ აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი ნიკოლოზ“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგიაშვილი ნიკოლოზ]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96 2026-04-17T08:45:11Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ნიკოლოზ აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი ნიკოლოზ“</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Nika agiaSvili.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგიაშვილი, ნიკოლოზ დიმიტრის ძე''' (18 (31)/VIII, 1903 – 27 ნოემბერი, 1984 ) – მწერალი და ჟურნალისტი. დაიბადა ვანის რაიონის სოფელ დიხაშხოში. პირველდაწყებითი სწავლა სოფლის საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში მიიღო, სწავლობდა ვანის უმაღლეს დაწყებით სასწავლებელსა და ქუთაისის საქალაქო სასწავლებელში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, 1925-1926 წწ. იყო [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს ფილოლოგიური ფაკულტეტის თავისუფალი მსმენელი, 1928 წლიდან საქართველოს პროლეტარ მწერალთა ასოციაციის წევრი, შემდეგ – საქართველოს საბჭოთა მწერალთა კავშირის წევრი.<br /> <br /> 1922 წლიდან კორესპონდენციებს ბეჭდავდა ქუთაისის გაზეთ „წითელ ვარსკვლავში“, „მუშა და გლეხში“, „სპარტაკში“ და სხვ. 1925-1934 წლებში „ახალგაზრდა კომუნისტში“ წერდა [[რეცენზია|რეცენზიებს]] კინოსურათებზე, ბიბლიოგრაფიებს სხვადასხვა წიგნებზე, თარგმნიდა და ბეჭდავდა პატარა [[მოთხრობა|მოთხრობებსა]] და ნარკვევებს, მათ შორის იყო: ნ. ბოგდანოვის „პირველი გოგონა“ („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1929-1930 წწ.), მ. გორკის „შევარდენის სიმღერა“ („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1928, № 135), „პოეტის ცხოვრება და შემოქმედება“ [ნიკოლოზ ბარათაშვილი] („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1945, № 100, 102, 106, 108, 110); ჯეკ ლონდონის მოთხრობები („მუშა“, 1927 წ.).<br /> <br /> 1934-1938 წლებში მუშაობდა ქუთაისის საქალაქო გაზეთ „მუშა და კოლმეურნეში“, „სტალინელში“, „ინდუსტრიულ ქუთაისში“. იმავე დროს მუშაობდა გაზეთ „სიტყვა და საქმეში“ – რედაქციის მდივნად. 1938-1941 წლებში იყო ჟურნალ „ჩვენი თაობის“ პასუხისმგებელი მდივანი და შეთავსებით – „მნათობის“ რედაქციის მდივანიც; ასევე, [[სამამულო ომი]]ს პირველი დღეებიდანვე გაზეთ „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტი]]ს“ ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილებაში, 1942 წლის ივნისიდან კი – სამამულო ომის საფრონტო გაზეთებში („სამშობლოს ღირსებისათვის“, „წინ გამარჯვებისათვის“, „წინ სამშობლოსათვის“) მსახურობდა. [[წითელი არმია|წითელი არმიიდან]] დაბრუნების შემდეგ „მნათობის“ რედაქციის პასუხისმგებელი მდივანი და რედკოლეგიის წევრი იყო.<br /> <br /> '''ცალკე გამოცემულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. სერვანტესის ცხოვრება: „მახვილგონიერი იდალგო დონ კიხოტ ლამანჩელის“ სახელოვანი ავტორის საარაკო თავგადასავალი. – თბ., 1941. – 268 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 2. ალექსანდრე ნეველი. მონოგრაფია. – თბ.: საბლიტგამი, 1941. – 102 გვ.<br /> <br /> '''ბიბლიოგრაფია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ლიტერატურული საქართველო. – 1941. – 1 მაისი. – № 18 (177); 13 მაისი. – № 24 (183);&lt;br /&gt;<br /> 2. მეგრელიძე, ა. ნიკოლოზ აგიაშვილი – „სერვანტესის ცხოვრება“ // მნათობი. – 1941. – გვ. 239-240;&lt;br /&gt;<br /> 3. ნიკოლოზ აგიაშვილი – „ალექსანდრე ნეველი“ // მნათობი. – 1941. – № 11. – გვ. 172-173;&lt;br /&gt;<br /> 4. რა ვიკითხოთ? // ნორჩი ლენინელი. – 1941. – 5 მაისი. – № 36 (557); № 44 (565);&lt;br /&gt;<br /> 5. სერვანტესის ცხოვრება. მ. ვარძიელი // ახალგაზრდა კომუნისტი. – 1941. - № 128.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ავტობიოგრაფიული ცნობები;&lt;br /&gt;<br /> 2. ზემოთხსენებული ნაშრომები. <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96 2026-04-17T08:41:28Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგიაშვილი, ნიკოლოზ დიმიტრის ძე...</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Nika agiaSvili.png|200პქ|მარჯვნივ]]<br /> '''აგიაშვილი, ნიკოლოზ დიმიტრის ძე''' (18 (31)/VIII, 1903 – 27 ნოემბერი, 1984 ) – მწერალი და ჟურნალისტი. დაიბადა ვანის რაიონის სოფელ დიხაშხოში. პირველდაწყებითი სწავლა სოფლის საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში მიიღო, სწავლობდა ვანის უმაღლეს დაწყებით სასწავლებელსა და ქუთაისის საქალაქო სასწავლებელში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, 1925-1926 წწ. იყო [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს ფილოლოგიური ფაკულტეტის თავისუფალი მსმენელი, 1928 წლიდან საქართველოს პროლეტარ მწერალთა ასოციაციის წევრი, შემდეგ – საქართველოს საბჭოთა მწერალთა კავშირის წევრი.<br /> <br /> 1922 წლიდან კორესპონდენციებს ბეჭდავდა ქუთაისის გაზეთ „წითელ ვარსკვლავში“, „მუშა და გლეხში“, „სპარტაკში“ და სხვ. 1925-1934 წლებში „ახალგაზრდა კომუნისტში“ წერდა [[რეცენზია|რეცენზიებს]] კინოსურათებზე, ბიბლიოგრაფიებს სხვადასხვა წიგნებზე, თარგმნიდა და ბეჭდავდა პატარა [[მოთხრობა|მოთხრობებსა]] და ნარკვევებს, მათ შორის იყო: ნ. ბოგდანოვის „პირველი გოგონა“ („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1929-1930 წწ.), მ. გორკის „შევარდენის სიმღერა“ („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1928, № 135), „პოეტის ცხოვრება და შემოქმედება“ [ნიკოლოზ ბარათაშვილი] („ახალგაზრდა კომუნისტი“, 1945, № 100, 102, 106, 108, 110); ჯეკ ლონდონის მოთხრობები („მუშა“, 1927 წ.).<br /> <br /> 1934-1938 წლებში მუშაობდა ქუთაისის საქალაქო გაზეთ „მუშა და კოლმეურნეში“, „სტალინელში“, „ინდუსტრიულ ქუთაისში“. იმავე დროს მუშაობდა გაზეთ „სიტყვა და საქმეში“ – რედაქციის მდივნად. 1938-1941 წლებში იყო ჟურნალ „ჩვენი თაობის“ პასუხისმგებელი მდივანი და შეთავსებით – „მნათობის“ რედაქციის მდივანიც; ასევე, [[სამამულო ომი]]ს პირველი დღეებიდანვე გაზეთ „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტი]]ს“ ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილებაში, 1942 წლის ივნისიდან კი – სამამულო ომის საფრონტო გაზეთებში („სამშობლოს ღირსებისათვის“, „წინ გამარჯვებისათვის“, „წინ სამშობლოსათვის“) მსახურობდა. [[წითელი არმია|წითელი არმიიდან]] დაბრუნების შემდეგ „მნათობის“ რედაქციის პასუხისმგებელი მდივანი და რედკოლეგიის წევრი იყო.<br /> <br /> '''ცალკე გამოცემულია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. სერვანტესის ცხოვრება: „მახვილგონიერი იდალგო დონ კიხოტ ლამანჩელის“ სახელოვანი ავტორის საარაკო თავგადასავალი. – თბ., 1941. – 268 გვ.;&lt;br /&gt;<br /> 2. ალექსანდრე ნეველი. მონოგრაფია. – თბ.: საბლიტგამი, 1941. – 102 გვ.<br /> <br /> '''ბიბლიოგრაფია:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ლიტერატურული საქართველო. – 1941. – 1 მაისი. – № 18 (177); 13 მაისი. – № 24 (183);&lt;br /&gt;<br /> 2. მეგრელიძე, ა. ნიკოლოზ აგიაშვილი – „სერვანტესის ცხოვრება“ // მნათობი. – 1941. – გვ. 239-240;&lt;br /&gt;<br /> 3. ნიკოლოზ აგიაშვილი – „ალექსანდრე ნეველი“ // მნათობი. – 1941. – № 11. – გვ. 172-173;&lt;br /&gt;<br /> 4. რა ვიკითხოთ? // ნორჩი ლენინელი. – 1941. – 5 მაისი. – № 36 (557); № 44 (565);&lt;br /&gt;<br /> 5. სერვანტესის ცხოვრება. მ. ვარძიელი // ახალგაზრდა კომუნისტი. – 1941. - № 128.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ავტობიოგრაფიული ცნობები;&lt;br /&gt;<br /> 2. ზემოთხსენებული ნაშრომები. <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Nika_agiaSvili.png 2026-04-17T08:40:34Z

<p>Echelidze: '''აგიაშვილი, ნიკოლოზ დიმიტრის ძე''' (18 (31)/VIII, 1903 – 27 ნოემბერი, 1984 ) – მწერალი და ჟურნალისტი.</p> <hr /> <div>'''აგიაშვილი, ნიკოლოზ დიმიტრის ძე''' (18 (31)/VIII, 1903 – 27 ნოემბერი, 1984 ) – მწერალი და ჟურნალისტი.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98 2026-04-16T13:19:00Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „კეკელა აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი კეკელა“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგიაშვილი კეკელა]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-16T13:19:00Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „კეკელა აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი კეკელა“</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Kekela agiaSvili.png|130პქ|მარჯვნივ]] <br /> <br /> '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე. ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-16T12:56:07Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Kekela agiaSvili.png|130პქ|მარჯვნივ]] <br /> <br /> '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე. ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-16T12:55:57Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Kekela agiaSvili.png|130პქ|მარჯვნივ]] <br /> <br /> '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე. ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-16T12:55:46Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>[[ფაილი:Kekela agiaSvili.png|150პქ|მარჯვნივ]] <br /> <br /> '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე. ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-16T12:55:19Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: მარჯვნივ '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' ...</p> <hr /> <div>[[ფაილი:Kekela agiaSvili.png|150პქ|მარჯვნივ]] <br /> '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე. ქუთაისის სცენისმოყვარეთა წრის წევრი.<br /> <br /> წყარო: არ არის მითითებული.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Kekela_agiaSvili.png 2026-04-16T12:51:44Z

<p>Echelidze: '''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე.</p> <hr /> <div>'''აგიაშვილი-დადიანისა, კეკელა''' – სცენისმოყვარე.</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98 2026-04-16T12:46:50Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „გიორგი აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი გიორგი“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგიაშვილი გიორგი]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98 2026-04-16T12:46:50Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „გიორგი აგიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგიაშვილი გიორგი“</p> <hr /> <div>'''აგიაშვილი გიორგი''' – წერდა ლექსებს, ზოგი გამოქვეყნებული აქვს.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ჭავჭავაძე, ა. გ. თხზულებანი / ი. გრიშაშვილის რედ., წინათქმით, შენიშვ. და ლექსიკონით. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – გვ. 325.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98 2026-04-16T12:46:31Z

<p>Echelidze: ახალი გვერდი: '''აგიაშვილი გიორგი''' – წერდა ლექსებს, ზოგი გამოქვეყნებული აქ...</p> <hr /> <div>'''აგიაშვილი გიორგი''' – წერდა ლექსებს, ზოგი გამოქვეყნებული აქვს.<br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. ჭავჭავაძე, ა. გ. თხზულებანი / ი. გრიშაშვილის რედ., წინათქმით, შენიშვ. და ლექსიკონით. – თბ.: ფედერაცია, 1940. – გვ. 325.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]<br /> [[კატეგორია:აგიაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%9D_%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98 2026-04-16T12:42:13Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ნინო აგაშენაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგაშენაშვილი ნინო“</p> <hr /> <div>#გადამისამართება [[აგაშენაშვილი ნინო]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%9D 2026-04-16T12:42:13Z

<p>Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „ნინო აგაშენაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „აგაშენაშვილი ნინო“</p> <hr /> <div>'''აგაშენაშვილი, ნინო [ნუნუ] სიმონის ასული''' (1919 – 19??) – [[საქართველო]]ს სსრ უმაღლეს საბჭოს დეპუტატი და მწერალი. დაიბადა [[დუშეთი|დუშეთის]] რაიონის სოფ. საკრამულოს უღარიბესი გლეხის ოჯახში. 10 წლისას დედა გარდაეცვალა, მამამ სოფლის არასრულ საშუალო სკოლაში შეიყვანა. <br /> <br /> [[თბილისი]]ს [[აბრეშუმი]]ს საქსოვ ფაბრიკაში მუშაობის დროს ორ [[დაზგა]]ს დაეუფლა, „მთელს ქარხანაში პირველმა აითვისა ურთულესი ასორტიმენტის ფანზის ქსოვა“. ქარხნის თვალი და მარჯვენა ხელი გახდა, ნიჭიერი ორატორის სახელი დაიმსახურა; მალე ინსტრუქტორ-კონტროლიორად დააწინაურეს. მუშფაკში სწავლობდა ფრიადზე, ფაბრიკაში სტახანოვურად მუშაობდა. გარდა ამისა, წერდა [[ლექსი|ლექსებსაც]]. [[ლეო ქიაჩელი]]ს სიტყვით: „იგი უტყუარი პოეტური ნიჭით დაჯილდოებული აღმოჩნდა“. მისი „მქსოველი ქალის“ ლექსები და [[სიმღერა|სიმღერები]], ქარხნის გაზეთის გარდა, თბილისის დიდ ჟურნალებსა და გაზეთებშიც დაიბეჭდა („ლიტერატურული საქართველო“, 1938, № 13). მის ლექსთაგან ზოგიერთი რუსულად გადაითარგმნა.<br /> <br /> 1938 წლის ივნისის 12-ს საქართველოს სსრ უმაღლეს საბჭოს დეპუტატად, შემდეგ – საქართველოს ალკკ კიროვის რაიკომის მდივნად აირჩიეს.<br /> <br /> ლექსებში უმღეროდა შრომას, სოციალისტურ აღმშენებლობას. ერთ ლექსში – „სტახანოველის სიმღერაში“ ამბობს:<br /> <br /> :::„დაზგას დავხარი, ვუვლი გულთბილად. <br /> :::დილაადრიან დავიწყებ გარჯას! <br /> :::მშრომელთ ვუმზადებ ფერად ქსოვილებს <br /> :::კრეპ-დე-შინს, გოფრეს, პრინცესას, ფანზას, <br /> :::თვითეულ ძაფში ვაქსოვ სიყვარულს, <br /> :::ქსელის ჯოხებში თითებს ვატარებ, <br /> :::ძვირფას ქსოვილებს აბრეშუმისას <br /> :::დღეს ჩემს ბედნიერ მხარეს ვაბარებ!“<br /> <br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. კომუნისტი. – 1938. – № 110, 111, 121;&lt;br /&gt;<br /> 2. ქიაჩელი, ლეო // ლიტერატურული საქართველო. – 1938. – № 13;&lt;br /&gt;<br /> 3. Вечерный Тбилиси. – 1938. – № 109, 124. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:თანამდებობის პირები]]<br /> [[კატეგორია:აგაშენაშვილები]]</div>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%9D 2026-04-16T12:41:58Z

<p>Echelidze: </p> <hr /> <div>'''აგაშენაშვილი, ნინო [ნუნუ] სიმონის ასული''' (1919 – 19??) – [[საქართველო]]ს სსრ უმაღლეს საბჭოს დეპუტატი და მწერალი. დაიბადა [[დუშეთი|დუშეთის]] რაიონის სოფ. საკრამულოს უღარიბესი გლეხის ოჯახში. 10 წლისას დედა გარდაეცვალა, მამამ სოფლის არასრულ საშუალო სკოლაში შეიყვანა. <br /> <br /> [[თბილისი]]ს [[აბრეშუმი]]ს საქსოვ ფაბრიკაში მუშაობის დროს ორ [[დაზგა]]ს დაეუფლა, „მთელს ქარხანაში პირველმა აითვისა ურთულესი ასორტიმენტის ფანზის ქსოვა“. ქარხნის თვალი და მარჯვენა ხელი გახდა, ნიჭიერი ორატორის სახელი დაიმსახურა; მალე ინსტრუქტორ-კონტროლიორად დააწინაურეს. მუშფაკში სწავლობდა ფრიადზე, ფაბრიკაში სტახანოვურად მუშაობდა. გარდა ამისა, წერდა [[ლექსი|ლექსებსაც]]. [[ლეო ქიაჩელი]]ს სიტყვით: „იგი უტყუარი პოეტური ნიჭით დაჯილდოებული აღმოჩნდა“. მისი „მქსოველი ქალის“ ლექსები და [[სიმღერა|სიმღერები]], ქარხნის გაზეთის გარდა, თბილისის დიდ ჟურნალებსა და გაზეთებშიც დაიბეჭდა („ლიტერატურული საქართველო“, 1938, № 13). მის ლექსთაგან ზოგიერთი რუსულად გადაითარგმნა.<br /> <br /> 1938 წლის ივნისის 12-ს საქართველოს სსრ უმაღლეს საბჭოს დეპუტატად, შემდეგ – საქართველოს ალკკ კიროვის რაიკომის მდივნად აირჩიეს.<br /> <br /> ლექსებში უმღეროდა შრომას, სოციალისტურ აღმშენებლობას. ერთ ლექსში – „სტახანოველის სიმღერაში“ ამბობს:<br /> <br /> :::„დაზგას დავხარი, ვუვლი გულთბილად. <br /> :::დილაადრიან დავიწყებ გარჯას! <br /> :::მშრომელთ ვუმზადებ ფერად ქსოვილებს <br /> :::კრეპ-დე-შინს, გოფრეს, პრინცესას, ფანზას, <br /> :::თვითეულ ძაფში ვაქსოვ სიყვარულს, <br /> :::ქსელის ჯოხებში თითებს ვატარებ, <br /> :::ძვირფას ქსოვილებს აბრეშუმისას <br /> :::დღეს ჩემს ბედნიერ მხარეს ვაბარებ!“<br /> <br /> <br /> '''წყარო:'''&lt;br /&gt;<br /> 1. კომუნისტი. – 1938. – № 110, 111, 121;&lt;br /&gt;<br /> 2. ქიაჩელი, ლეო // ლიტერატურული საქართველო. – 1938. – № 13;&lt;br /&gt;<br /> 3. Вечерный Тбилиси. – 1938. – № 109, 124. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი 1801-1952]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მოღვაწეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]<br /> [[კატეგორია:თანამდებობის პირები]]<br /> [[კატეგორია:აგაშენაშვილები]]</div>

Echelidze