აბაევი ვასილ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 19:49, 19 იანვარი 2024-ზე

2024-01-19T19:49:48Z

Tkenchoshvili 20:25, 16 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-16T20:25:49Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-11-13T09:19:21Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 09:18, 13 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-13T09:18:09Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვასილ აბაევი“ გადაიტანა გვერდზე „აბაევი ვასილ“ გადამისამართე...

2023-11-13T09:16:06Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვასილ აბაევი“ გადაიტანა გვერდზე „აბაევი ვასილ“ გადამისამართე...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აბაევი ვასილ“ გადაიტანა გვერდზე „ვასილ აბაევი“

2023-11-13T09:15:55Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აბაევი ვასილ“ გადაიტანა გვერდზე „ვასილ აბაევი“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ვასილ აბაევი''' − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.20...

2023-11-13T09:15:39Z

ახალი გვერდი: '''ვასილ აბაევი''' − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.20...

ახალი გვერდი

'''ვასილ აბაევი''' − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,
ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და საქართველოს მეცნეცნიერების დამსახურებელი მოღეაწე (1984).

დაწყებითი განათლება მიიღო კობში, შემდეგ სწაელობდა თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში (1910–18). დაამთავრა ლენინგრრადის უნივერსიტეტი (1925). 1928-30 მუშაობდა თბილისში, სსრკ მეცნერებათა აკადემიის კავკასიის ისტორიისა და არქეოლოგოოს ინსტიტუტში, [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომი]]ს წლებში – ცხინვალისა და ვლადიკაეკასის სამეცნიერო-კელევით ინსტიტუტებში. სიცოცხლის ბოლომდე მოღეაწეობდა სსრკ (შემდეგში [[რუსეთი]]ს) მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. აბაევის ნაშრომებს (რუს. ენაზე) „ნართების ეპოსი“ (1945), „ოსური ენა და ფოლკლორი“ (1949),
„ოსური ენის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი“ (ტ. 1-4, დ., 1958-79: 1981 სსრკ სახელმწიფო პრემია) დიდი მნიშენელობა აქეს ირანულ ენათა კვლევის, ქართულ-კავკასიურ და ირანულ ენათა კონტაქტების შესწავლის, აგრეთვე კაეკასიის ხალხთა ეთნოგრაფიის და ფოლკლორის საერთო ელემენტების კვლევისათვის. [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის კვლევის თვალსაზრისით საყურადღებოა მისი სტატიები (რუს. ენაზე): „არმაზის ბილინგვის გარშემო“
(„სმამ“, 1944, ტ. 5, № 8), „შოთა რუსთაველის პოემის „ვეფხისტყაოსნის“ ფოლკლორული საფუძვლების შესახებ“ («Известия АН CCCР ОЛЯ» M., 1966, т.25, впы. 4), „პოემა „ვეფხისტყაოსნის“ ირგვლიე“ („თსუ შრომები“, 1967, ტ. 118, სერია 6); „ზოგი ოსური ელემენტის შესახებ ქართულ ენაში“ (Труды Язикознания Ин-та АН CCCР 1956, т.6).

==ლიტერატურა==
* ბურჭულაძე გ. კავკასიოლოგიური ტალანტის ლინგეისტი. - „ბურჯი ეროენებისა“, 2001. №5;

==წყარო==
[[ქართული ენა: ენციკლოპედია]]
[[კატეგორია:ოსი ენათმეცნიერები]]
[[კატეგორია:ოსი ლექსიკოგრაფები]]
[[კატეგორია:ოსი ფოლკლორისტბი]]
[[კატეგორია:ოსი ეთნოგრაფები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:VASIL ABAEVI.JPG|thumb|150პქ|ვასილ აბაევი]]
 '''ვასილ აბაევი'''  − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,
-ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და [[საქართველო]]ს მეცნერების დამსახურებელი მოღვაწე (1984).
+ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და [[საქართველო]]ს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1984).
-დაწყებითი განათლება მიიღო კობში, შემდეგ სწავლობდა [[თბილისი]]ს კლასიკურ გიმნაზიაში (1910–18). დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი (1925). 1928-30 მუშაობდა თბილისში, სსრკ მეცნერებათა აკადემიის კავკასიის ისტორიისა და არქეოლოგიის ინსტიტუტში, [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომი]]ს წლებში – ცხინვალისა და ვლადიკავკაზის სამეცნიერო-კელევით ინსტიტუტებში. სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა სსრკ (შემდეგში [[რუსეთი]]ს) მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. აბაევის ნაშრომებს (რუს. ენაზე) „ნართების ეპოსი“ (1945), „ოსური ენა და ფოლკლორი“ (1949),
+დაწყებითი განათლება მიიღო კობში, შემდეგ სწავლობდა [[თბილისი]]ს კლასიკურ გიმნაზიაში (1910–18). დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი (1925). 1928-30 მუშაობდა თბილისში, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის კავკასიის ისტორიისა და არქეოლოგიის ინსტიტუტში, [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომი]]ს წლებში – ცხინვალისა და ვლადიკავკაზის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში. სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა სსრკ (შემდეგში [[რუსეთი]]ს) მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. აბაევის ნაშრომებს (რუს. ენაზე) „ნართების ეპოსი“ (1945), „ოსური ენა და ფოლკლორი“ (1949),
-„ოსური ენის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი“ (ტ. 1-4, დ., 1958-79: 1981 სსრკ სახელმწიფო პრემია) დიდი მნიშენელობა აქეს ირანულ ენათა კვლევის, ქართულ-კავკასიურ და ირანულ ენათა კონტაქტების შესწავლის, აგრეთვე კავკასიის ხალხთა ეთნოგრაფიის და ფოლკლორის საერთო ელემენტების კვლევისათვის. [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის კვლევის თვალსაზრისით საყურადღებოა მისი სტატიები (რუს. ენაზე): „არმაზის ბილინგვის გარშემო“
+„ოსური ენის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი“ (ტ. 1-4, დ., 1958-79: 1981 სსრკ სახელმწიფო პრემია) დიდი მნიშვნელობა აქეს ირანულ ენათა კვლევის, ქართულ-კავკასიურ და ირანულ ენათა კონტაქტების შესწავლის, აგრეთვე კავკასიის ხალხთა ეთნოგრაფიის და ფოლკლორის საერთო ელემენტების კვლევისათვის. [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის კვლევის თვალსაზრისით საყურადღებოა მისი სტატიები (რუს. ენაზე): „არმაზის ბილინგვის გარშემო“ („სმამ“, 1944, ტ. 5, № 8), „შოთა რუსთაველის პოემის „ვეფხისტყაოსნის“ ფოლკლორული საფუძვლების შესახებ“ («Известия  АН CCCР ОЛЯ»  M., 1966, т.25, впы. 4), „პოემა „ვეფხისტყაოსნის“ ირგვლივ“ („თსუ შრომები“, 1967, ტ. 118, სერია 6); „ზოგი ოსური ელემენტის შესახებ ქართულ ენაში“ (Труды Язикознания Ин-та АН CCCР 1956, т.6).
-(„სმამ“, 1944, ტ. 5, № 8), „შოთა რუსთაველის პოემის „ვეფხისტყაოსნის“ ფოლკლორული საფუძვლების შესახებ“ («Известия  АН CCCР ОЛЯ»  M., 1966, т.25, впы. 4), „პოემა „ვეფხისტყაოსნის“ ირგვლიე“ („თსუ შრომები“, 1967, ტ. 118, სერია 6); „ზოგი ოსური ელემენტის შესახებ ქართულ ენაში“ (Труды Язикознания Ин-та АН CCCР 1956, т.6).

←წინა ვერსია		09:18, 13 ნოემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:VASIL ABAEVI.JPG\|thumb\|150პქ\|ვასილ აბაევი]]
	'''ვასილ აბაევი''' − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,		'''ვასილ აბაევი''' − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,
	ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და საქართველოს მეცნეცნიერების დამსახურებელი მოღეაწე (1984).		ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და საქართველოს მეცნეცნიერების დამსახურებელი მოღეაწე (1984).

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:VASIL ABAEVI.JPG|thumb|150პქ|ვასილ აბაევი]]
-'''ვასილ აბაევი'''  − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზსბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,
+'''ვასილ აბაევი'''  − (22. XII. 1899 (2. I. 1900), სოფ. კობი, ყაზბეგის რაიონი, – I4.I.2001, მოსკოვი), ოსი ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი,
-ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და საქართველოს მეცნეცნიერების დამსახურებელი მოღეაწე (1984).
+ფოლკლორისტი და ეთნოგრაფი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1963), პროფესორი (1969), ჩრდილოეთ ოსეთისა (1957) და [[საქართველო]]ს მეცნერების დამსახურებელი მოღვაწე (1984).
-დაწყებითი განათლება მიიღო კობში, შემდეგ სწაელობდა თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში (1910–18). დაამთავრა ლენინგრრადის უნივერსიტეტი (1925). 1928-30 მუშაობდა თბილისში, სსრკ მეცნერებათა აკადემიის კავკასიის ისტორიისა და არქეოლოგოოს ინსტიტუტში, [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომი]]ს წლებში – ცხინვალისა და ვლადიკაეკასის სამეცნიერო-კელევით ინსტიტუტებში. სიცოცხლის ბოლომდე მოღეაწეობდა სსრკ (შემდეგში [[რუსეთი]]ს) მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. აბაევის ნაშრომებს (რუს. ენაზე) „ნართების ეპოსი“ (1945), „ოსური ენა და ფოლკლორი“ (1949),
+დაწყებითი განათლება მიიღო კობში, შემდეგ სწავლობდა [[თბილისი]]ს კლასიკურ გიმნაზიაში (1910–18). დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი (1925). 1928-30 მუშაობდა თბილისში, სსრკ მეცნერებათა აკადემიის კავკასიის ისტორიისა და არქეოლოგიის ინსტიტუტში, [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომი]]ს წლებში – ცხინვალისა და ვლადიკავკაზის სამეცნიერო-კელევით ინსტიტუტებში. სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა სსრკ (შემდეგში [[რუსეთი]]ს) მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. აბაევის ნაშრომებს (რუს. ენაზე) „ნართების ეპოსი“ (1945), „ოსური ენა და ფოლკლორი“ (1949),
-„ოსური ენის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი“ (ტ. 1-4, დ., 1958-79: 1981 სსრკ სახელმწიფო პრემია) დიდი მნიშენელობა აქეს ირანულ ენათა კვლევის, ქართულ-კავკასიურ და ირანულ ენათა კონტაქტების შესწავლის, აგრეთვე კაეკასიის ხალხთა ეთნოგრაფიის და ფოლკლორის საერთო ელემენტების კვლევისათვის. [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის კვლევის თვალსაზრისით საყურადღებოა მისი სტატიები (რუს. ენაზე): „არმაზის ბილინგვის გარშემო“
+„ოსური ენის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი“ (ტ. 1-4, დ., 1958-79: 1981 სსრკ სახელმწიფო პრემია) დიდი მნიშენელობა აქეს ირანულ ენათა კვლევის, ქართულ-კავკასიურ და ირანულ ენათა კონტაქტების შესწავლის, აგრეთვე კავკასიის ხალხთა ეთნოგრაფიის და ფოლკლორის საერთო ელემენტების კვლევისათვის. [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის კვლევის თვალსაზრისით საყურადღებოა მისი სტატიები (რუს. ენაზე): „არმაზის ბილინგვის გარშემო“
 („სმამ“, 1944, ტ. 5, № 8), „შოთა რუსთაველის პოემის „ვეფხისტყაოსნის“ ფოლკლორული საფუძვლების შესახებ“ («Известия  АН CCCР ОЛЯ»  M., 1966, т.25, впы. 4), „პოემა „ვეფხისტყაოსნის“ ირგვლიე“ („თსუ შრომები“, 1967, ტ. 118, სერია 6); „ზოგი ოსური ელემენტის შესახებ ქართულ ენაში“ (Труды Язикознания Ин-та АН CCCР 1956, т.6).
@@ ხაზი 10: / ხაზი 10: @@
 ==ლიტერატურა==
-* ბურჭულაძე გ. კავკასიოლოგიური ტალანტის ლინგეისტი. - „ბურჯი ეროენებისა“, 2001. №5;
+* ბურჭულაძე გ. კავკასიოლოგიური ტალანტის ლინგვისტი. - „ბურჯი ეროვნებისა“, 2001. №5;
 ==წყარო==

@@ ხაზი 16: / ხაზი 16: @@
 [[კატეგორია:ოსი ენათმეცნიერები]]
 [[კატეგორია:ოსი ლექსიკოგრაფები]]
-[[კატეგორია:ოსი ფოლკლორისტბი]]
+[[კატეგორია:ოსი ფოლკლორისტები]]
 [[კატეგორია:ოსი ეთნოგრაფები]]