https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98 2026-04-29T08:47:34Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=242496&oldid=prev 2025-03-04T10:35:28Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:35, 4 მარტი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Avlabari.PNG|thumb|250პქ|ავლაბრის ხიდი, ალექსანდრე როინაშვილის ფოტო]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Avlabari.PNG|thumb|250პქ|ავლაბრის ხიდი, ალექსანდრე როინაშვილის ფოტო]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. <del class="diffchange diffchange-inline">ზაქარაია..</del>) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს<ins class="diffchange diffchange-inline">.&#160; სახელი „ვლაბარი“ პირველად გვხვდება 1392 სვეტიცხოვლის მამულთა ნუსხაში</ins>.[[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. <ins class="diffchange diffchange-inline">ზაქარაია…</ins>) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა თეიმურაზ ბაგრატიონი (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც ვხედავთ, თეიმურაზ ბატონიშვილი ყოფილა ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა თეიმურაზ ბაგრატიონი (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც ვხედავთ, თეიმურაზ ბატონიშვილი ყოფილა ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=227954&oldid=prev 2024-05-27T22:04:36Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">22:04, 27 მაისი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა თეიმურაზ ბაგრატიონი (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც ვხედავთ, <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>თეიმურაზ ბატონიშვილი <del class="diffchange diffchange-inline">(მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] </del>ყოფილა ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა თეიმურაზ ბაგრატიონი (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც ვხედავთ, თეიმურაზ ბატონიშვილი ყოფილა ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ქართული საისტორიო ძეგლების (საბუთები, სიგელ-გუჯრები, შეწირულებისა და ნასყიდობის ქაღალდები...) მონაცემთა მიხედვით XVI-XVII საუკუნეების ავლაბარში ინტენსიური დასახლებები მიმდინარეობს. აქ ბინას იდებენ თბილისის შემოგარენიდან აყრილი ოჯახები. XVII ს-ის დამლევის ერთ-ერთ საბუთში, კერძოდ, აღნიშნულია ის ფაქტი, რომ წოდორეთის მკვიდრი სულხანაშვილების ოჯახები მათი ბატონის „უშვილოდ გადასვლის“ შემდეგ როსტომ მეფეს აქედან აუყრია, ავლაბარში დაუსახლებია და ისინი სახასოდ დაუჭერია. 1696 წელს შედგენილი საბუთის მიხედვით კი ვინმე გივი თუმანიშვილს სახლ-კარი უბოძებია ავლაბარში ბერი ქიჭაშვილისათვის...</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ქართული საისტორიო ძეგლების (საბუთები, სიგელ-გუჯრები, შეწირულებისა და ნასყიდობის ქაღალდები...) მონაცემთა მიხედვით XVI-XVII საუკუნეების ავლაბარში ინტენსიური დასახლებები მიმდინარეობს. აქ ბინას იდებენ თბილისის შემოგარენიდან აყრილი ოჯახები. XVII ს-ის დამლევის ერთ-ერთ საბუთში, კერძოდ, აღნიშნულია ის ფაქტი, რომ წოდორეთის მკვიდრი სულხანაშვილების ოჯახები მათი ბატონის „უშვილოდ გადასვლის“ შემდეგ როსტომ მეფეს აქედან აუყრია, ავლაბარში დაუსახლებია და ისინი სახასოდ დაუჭერია. 1696 წელს შედგენილი საბუთის მიხედვით კი ვინმე გივი თუმანიშვილს სახლ-კარი უბოძებია ავლაბარში ბერი ქიჭაშვილისათვის...</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=221569&oldid=prev 2024-03-28T08:05:41Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:05, 28 მარტი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა <del class="diffchange diffchange-inline">[[ბატონიშვილი თეიმურაზ (მწერალი)|</del>თეიმურაზ ბაგრატიონი<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>(1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ტოპონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა თეიმურაზ ბაგრატიონი (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც ვხედავთ, [[თეიმურაზ ბატონიშვილი (მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] ყოფილა ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ვხედავთ, [[თეიმურაზ ბატონიშვილი (მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] ყოფილა ერთ-ერთი პირველი</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ქართული საისტორიო ძეგლების (საბუთები, სიგელ-გუჯრები, შეწირულებისა და ნასყიდობის ქაღალდები...) მონაცემთა მიხედვით XVI-XVII საუკუნეების ავლაბარში ინტენსიური დასახლებები მიმდინარეობს. აქ ბინას იდებენ თბილისის შემოგარენიდან აყრილი ოჯახები. XVII ს-ის დამლევის ერთ-ერთ საბუთში, კერძოდ, აღნიშნულია ის ფაქტი, რომ წოდორეთის მკვიდრი სულხანაშვილების ოჯახები მათი ბატონის „უშვილოდ გადასვლის“ შემდეგ როსტომ მეფეს აქედან აუყრია, ავლაბარში დაუსახლებია და ისინი სახასოდ დაუჭერია. 1696 წელს შედგენილი საბუთის მიხედვით კი ვინმე გივი თუმანიშვილს სახლ-კარი უბოძებია ავლაბარში ბერი ქიჭაშვილისათვის...</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ქართული საისტორიო ძეგლების (საბუთები, სიგელ-გუჯრები, შეწირულებისა და ნასყიდობის ქაღალდები...) მონაცემთა მიხედვით XVI-XVII საუკუნეების ავლაბარში ინტენსიური დასახლებები მიმდინარეობს. აქ ბინას იდებენ თბილისის შემოგარენიდან აყრილი ოჯახები. XVII ს-ის დამლევის ერთ-ერთ საბუთში, კერძოდ, აღნიშნულია ის ფაქტი, რომ წოდორეთის მკვიდრი სულხანაშვილების ოჯახები მათი ბატონის „უშვილოდ გადასვლის“ შემდეგ როსტომ მეფეს აქედან აუყრია, ავლაბარში დაუსახლებია და ისინი სახასოდ დაუჭერია. 1696 წელს შედგენილი საბუთის მიხედვით კი ვინმე გივი თუმანიშვილს სახლ-კარი უბოძებია ავლაბარში ბერი ქიჭაშვილისათვის...</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=220270&oldid=prev 2024-02-29T19:21:25Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:21, 29 თებერვალი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ფაილი:Avlabari.PNG|thumb|250პქ|ავლაბრის ხიდი, ალექსანდრე როინაშვილის ფოტო]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=220268&oldid=prev 2024-02-29T16:34:23Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">16:34, 29 თებერვალი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ.ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ. ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">ტობონიმ </del>ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა [[ბატონიშვილი თეიმურაზ (მწერალი)|თეიმურაზ ბაგრატიონი]] (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">ტოპონიმ </ins>ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა [[ბატონიშვილი თეიმურაზ (მწერალი)|თეიმურაზ ბაგრატიონი]] (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ვხედავთ, [[თეიმურაზ ბატონიშვილი (მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] ყოფილა ერთ-ერთი პირველი</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ვხედავთ, [[თეიმურაზ ბატონიშვილი (მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] ყოფილა ერთ-ერთი პირველი</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98&diff=220267&oldid=prev 2024-02-29T16:32:55Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;ავლაბარი&#039;&#039;&#039; – <a href="/wikidict/index.php/%E1%83%A5%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%90%E1%83%A5%E1%83%98" title="ქალაქი">ქალაქი</a> <a href="/wikidict/index.php/%E1%83%97%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%98" title="თბილისი">თბილისის</a> ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''ავლაბარი''' – [[ქალაქი]] [[თბილისი]]ს ერთ-ერთი უძველესი უბანი. მდებარეობს მდ. მტკვრის მარცხენა მხარეს. [[ტოპონიმი]] ავლაბარი ქართველ ისტორიკოსთა (ს. ჯანაშია, შ. მესხია, ბ.ზაქარაია..) ვარაუდით არაბული წარმოშობის სახელია და სასახლის მიდამოს ნიშნავს, სახელწოდება ავლაბარი (ჰავლაბარი) ამ უბანს XIV საუკუნიდან შერქმევია, მანამდე კი მას ისანი, ხოლო უფრო ადრინდელ ხანებში – სოღდებილი რქმევია. უკანასკნელ წლებში გამოითქვა განსხვავებული თვალსაზრისიც. თბილისისა და მისი უბნების ისტორიის ერთ-ერთი ცნობილი მკვლევრის თ. ბერიძის ვარაუდით ავლაბარი ნიშნავს: „ციხის ზღუდის თხრილი, [[გალავანი|გალავნის]] იქით მდებარე ადგილი“, „გარეთ უბანი“.<br /> <br /> ტობონიმ ავლაბარს ორი ქართული [[სიტყვა|სიტყვისაგან]] შედგენილ სახელად მიიჩნევდა [[ბატონიშვილი თეიმურაზ (მწერალი)|თეიმურაზ ბაგრატიონი]] (1782-1845), საქართველოს უკანასკნელი მეფის, გიორგი XII შვილი. საგულისხმოა, რომ სწავლული ბატონიშვილი ტოპონიმ ავლაბარში ზმნურ ავლას, ასვლას და ბარ<br /> სიტყვას ხედავდა: „..ავლაბარი ქართული სახელი არის... ავლა ნიშნავს ძირის ადგილიდამ მაღლა ასვლას, ბარი ნიშნავს მდაბალს ვაკესა და ტფილს ადგილს..“ თეიმურაზის ამ ვარაუდს თითქმის უცვლელად იმეორებდა პოეტი ალექსანდრე ჯამბაკურ-ორბელიანი (1802-1869). თავის ცნობილ საისტორიო წერილში „ძველი მოზღუდვილობა ქ. ტფილისისა“ იგი წერდა: „ამ ალაყაფის კარებიდან... შეივლიდა გზა აღმართად და როდესაც ახვიდოდით ანუ ახვალთ, იქ გაივაკებთ მინდვრად... რომელსა ჰქვიან ავლაბარი (ეს ორი სიტყვაა ავლა–ბარი...').” როგორც<br /> ვხედავთ, [[თეიმურაზ ბატონიშვილი (მწერალი)|თეიმურაზ ბატონიშვილი]] ყოფილა ერთ-ერთი პირველი<br /> მკვლევარი, რომელიც სპეციალურად შეისწავლიდა ძველი თბილისის უბნებისა და ადგილების სახელწოდებებს. მართალია, თეიმურაზის ამ ნაკვლევს მეცნიერული ძიების პრეტენზია არ შეიძლება ჰქონდეს, მაგრამ ქართული ტოპონიმიკის ისტორიისათვის მას უთუოდ დიდი მნიშვნელობა აქვს. ისიც საინტერესოა, რომ თეიმურაზ ბატონიშვილის ზემოთ აღნიშნული მოსაზრების „გაცოცხლებას“ და მის სარწმუნოდ მიჩნევას ზოგიერთი ჩვენი სპეციალისტი დღესაც მიმართავს. რა თქმა უნდა, მხარდაჭერა ვერ ჰპოვა კ. ჰანისეულმა ვარაუდმა; იგი ტოპონიმ ავლაბარ თვლიდა ქართულ ავ-ი (плохой) და ლაბიარ-ი (пригород) სიტყვების ნაზავად. მისი აზრით ავლაბარი უნდა გაგვეაზრებინა როგორც „ავი (ცუდი) გარეუბანი“.<br /> <br /> ქართული საისტორიო ძეგლების (საბუთები, სიგელ-გუჯრები, შეწირულებისა და ნასყიდობის ქაღალდები...) მონაცემთა მიხედვით XVI-XVII საუკუნეების ავლაბარში ინტენსიური დასახლებები მიმდინარეობს. აქ ბინას იდებენ თბილისის შემოგარენიდან აყრილი ოჯახები. XVII ს-ის დამლევის ერთ-ერთ საბუთში, კერძოდ, აღნიშნულია ის ფაქტი, რომ წოდორეთის მკვიდრი სულხანაშვილების ოჯახები მათი ბატონის „უშვილოდ გადასვლის“ შემდეგ როსტომ მეფეს აქედან აუყრია, ავლაბარში დაუსახლებია და ისინი სახასოდ დაუჭერია. 1696 წელს შედგენილი საბუთის მიხედვით კი ვინმე გივი თუმანიშვილს სახლ-კარი უბოძებია ავლაბარში ბერი ქიჭაშვილისათვის...<br /> <br /> XIV საუკუნეში ალექსანდრე მეფეს განუახლებია ავლაბრის მონასტრის [[მცხეთა|მცხეთის]] [[სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი|სვეტიცხოვლისათვის]] შეწირულების ქაღალდი და სხვ. მრ. როგორც ვხედავთ, ავლაბრის ინტენსიური დასახლება და მისი ქალაქის შემადგენელ უბნად ქცევა სწორედ ამ საუკუნეებზე მოდის. <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართულ ტოპონიმთა განმარტებით-ეტიმოლოგიური ლექსიკონი]]<br /> [[კატეგორია:თბილისის უბნები]]</div>

Tkenchoshvili