აინარ იჟი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 16:58, 6 მარტი 2021-ზე

2021-03-06T16:58:56Z

Tkenchoshvili 10:23, 13 თებერვალი 2020-ზე

2020-02-13T10:23:06Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2018-12-19T11:38:46Z

‎წყარო

Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აინარ მჭედელი“ გადაიტანა გვერდზე „აინარ იჟი“ გადამისამართებაზე

2018-08-31T12:23:35Z

მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აინარ მჭედელი“ გადაიტანა გვერდზე „აინარ იჟი“ გადამისამართებაზე

Echelidze: მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აინარ იჟი“ გადაიტანა გვერდზე „აინარ მჭედელი“

2018-08-31T12:23:14Z

მომხმარებელმა Echelidze გვერდი „აინარ იჟი“ გადაიტანა გვერდზე „აინარ მჭედელი“

Tkenchoshvili 08:02, 7 ივლისი 2017-ზე

2017-07-07T08:02:30Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-06-30T05:39:18Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 07:01, 26 ივნისი 2017-ზე

2017-06-26T07:01:36Z

Echelidze 09:30, 25 ივნისი 2017-ზე

2017-06-25T09:30:30Z

Echelidze: ახალი გვერდი: '''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფ...

2017-06-17T12:04:30Z

ახალი გვერდი: '''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფ...

ახალი გვერდი

'''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს. ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო გრდემლი მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა. თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში. ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.

==ლიტერატურა==
* Приключения нарта Сасрыквы и его девяноста девяти братьев. М., 1962; Сух., 1988.

==წყარო==
ნუგზარ ანთელავა. კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017

[[კატეგორია:მითოლოგია]]
[[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
[[კატეგორია:აფხაზური მითები]]

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 '''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს.
-ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო [[გრდემლი]] მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა.
+ფოლადის მუხლები მისი [[გრდემლი]]ა, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო გრდემლი მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა.
 თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს [[ქვაბი|ქვაბებს]] ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში.

@@ ხაზი 4: / ხაზი 4: @@
 ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო [[გრდემლი]] მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა.
-თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში.
+თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს [[ქვაბი|ქვაბებს]] ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში.
 ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.

←წინა ვერსია		11:38, 19 დეკემბერი 2018-ის ვერსია
ხაზი 15:		ხაზი 15:

	==წყარო==		==წყარო==
−	~~ნუგზარ ანთელავა.~~ კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები~~. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017~~	+	[[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]]

←წინა ვერსია		08:02, 7 ივლისი 2017-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
	[[ფაილი:Ainar iJi.jpg\|thumb\|'''აინარ იჟი''' - ნართი მჭედელი]]		[[ფაილი:Ainar iJi.jpg\|thumb\|'''აინარ იჟი''' - ნართი მჭედელი]]
−	'''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა\|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს. ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი\|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო გრდემლი მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა. თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში. ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი\|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში\|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი\|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.	+	'''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა\|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს.
		+
		+	ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი\|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო [[გრდემლი]] მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა.
		+
		+	თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში.
		+
		+	ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი\|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში\|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი\|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.

←წინა ვერსია		05:39, 30 ივნისი 2017-ის ვერსია
ხაზი 17:		ხაზი 17:
	[[კატეგორია:ნართული ეპოსი]]		[[კატეგორია:ნართული ეპოსი]]
	[[კატეგორია:ნართული ეპოსის პერსონაჟები]]		[[კატეგორია:ნართული ეპოსის პერსონაჟები]]
		+	[[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]

←წინა ვერსია		07:01, 26 ივნისი 2017-ის ვერსია
ხაზი 15:		ხაზი 15:
	[[კატეგორია:კავკასიური მითები]]		[[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
	[[კატეგორია:აფხაზური მითები]]		[[კატეგორია:აფხაზური მითები]]
		+	[[კატეგორია:ნართული ეპოსი]]
		+	[[კატეგორია:ნართული ეპოსის პერსონაჟები]]

←წინა ვერსია		09:30, 25 ივნისი 2017-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Ainar iJi.jpg\|thumb\|'''აინარ იჟი''' - ნართი მჭედელი]]
	'''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა\|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს. ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი\|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო გრდემლი მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა. თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში. ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი\|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში\|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი\|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.		'''აინარ იჟი''' ''(აფხ. Аинар ажьи)'' – აინარ მჭედელი, ნართული ეპოსის აფხაზური ვერსიის მიხედვით, მჭედელი, რომელსაც [[ნართაა\|ნართების]] დედა, [[სათანეი-გვაშა]], ახინაპს – „ოქროსხელიანს“ – უწოდებს. ფოლადის მუხლები მისი გრდემლია, მარჯვენა მუშტი – თუჯის [[ურო]], მარცხენა – რწუხი. აინარი ნართებისთვის იარაღ-საჭურველს ამზადებს. მან გააკეთა [[სასრიყვა]]ს რკინის [[აკვანი]], რომელსაც ნართებიც კი ადგილიდან ვერ ძრავენ და თავისით ირწევა. აინარმა აწრთო თავის [[ქურა]]ში სასრიყვა; სპილენძის ფირფიტით შეუკეთა თავის ქალა [[ნარჯხეუ]]ს მიერ დაჭრილ [[ხვაჟარფისი\|ხვაჟარფისს]]. მჭედელი აინარი სათანეი-გვაშას მესაიდუმლეა, მის ყოველ დავალებას უყოყმანოდ ასრულებს და ნართების დედას ახიშარგუწას – „ოქროსტერფიანს“ უწოდებს. სათანეი-გვაშას გულისთვის მას „შრომა-გარჯა არ ეზარება, უროს არ ზოგავს, ხოლო გრდემლი მუდამ მზად აქვს და მტერს აჟვეიფშას ცეცხლს აყრის“, – მოგვითხრობს ერთი გადმოცემა. თქმულების თანახმად, სიკვდილის წინ მჭედელმა ღმერთს შესთხოვა, მისი ხელობა ადამიანებისთვის გადაეცა ისე, რომ მათ ლითონის დაჩრჩილვა არ შეძლებოდათ; ღმერთმა თხოვნა შეუსრულა; „ამიტომ ემჩნევა ჩვენს ქვაბებს ნაკერი“, – ნათქვამია გადმოცემაში. ნართულ გადმოცემათა გარდა, აინარ მჭედელი ხშირად იხსენიება აფხაზურ საწეს-ჩვეულებო პოეზიაში, რაც მისი სახის არქაულობაზე მიუთითებს. ნართული ეპოსის ოსური ვერსიის [[ქურდალაგონი\|ქურდალაგონთან]] და ადიღეური გადმოცემების [[თლეფში\|თლეფშთან]] ერთად, იგი მსოფლიო ფოლკლორის ისეთი დიდი მჭედლების გვერდით დგას, როგორებიც არიან ბერძნული მითოლოგიის [[ჰეფესტოსი\|ჰეფესტო]], „კალევალას“ ილმარინენი და სხვები.