ამინონი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 12:11, 1 მაისი 2023-ზე

2023-05-01T12:11:04Z

Tkenchoshvili 17:07, 11 აპრილი 2021-ზე

2021-04-11T17:07:17Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2018-11-19T10:01:25Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 10:57, 30 აპრილი 2018-ზე

2018-04-30T10:57:38Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-07-10T08:03:41Z

‎წყარო

Echelidze 08:03, 30 ივნისი 2017-ზე

2017-06-30T08:03:40Z

Echelidze: ახალი გვერდი: '''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – საიქიოს კარების მრისხანე მცველი, ნა...

2017-06-30T08:03:14Z

ახალი გვერდი: '''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – საიქიოს კარების მრისხანე მცველი, ნა...

ახალი გვერდი

'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც საიქიოს მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს. ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – [[ზერვათიქი|ზერვათიქს]] (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის დამარხვა დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.

==ლიტერატურა==
* Шегрен А. М. Осетинская грамматика с кратким словарем осетинско-русским и российско-осетинским. СПб., 1844;
Гатиев Б. Суеверия и предрассудки у осетин // ССКГ. IX. ТФ., 1876;
* Миллер В. Ф. Осетинские этюды. Влвдикавказ, 1992;
* Дзадзиев А. Б., Дзуцев Х. В., Караев С. М. Этнография и мифология осетин. Владикавказ, 1994;
* Цгоев Х. Ф. Словарь осетинской мифологии и уклада жизни. Владикавказ, 2015.

==წყარო==
ნუგზარ ანთელავა. კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017

[[კატეგორია:მითოლოგია]]
[[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
[[კატეგორია:ოსური მითები]]
[[კატეგორია:ნართული ეპოსი]]
[[კატეგორია:ნართული ეპოსის პერსონაჟები]]
[[კატეგორია:მითიური არსებები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც [[საიქიო|საიქიოს]] მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს.
+'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის [[პერსონაჟი]], რომელიც [[საიქიო|საიქიოს]] მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს.
 ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – ზერვათიქს (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის [[დამარხვა]] დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.
@@ ხაზი 12: / ხაზი 12: @@
 * Дзадзиев А. Б., Дзуцев Х. В., Караев С. М. Этнография и мифология осетин. Владикавказ, 1994;
 * Цгоев Х. Ф. Словарь осетинской мифологии и уклада жизни. Владикавказ, 2015.
 ==წყარო==
 [[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]]
 [[კატეგორია:მითოლოგია]]

←წინა ვერსია		17:07, 11 აპრილი 2021-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
	'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც [[საიქიო\|საიქიოს]] მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს.		'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც [[საიქიო\|საიქიოს]] მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს.

−	ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – ~~[[ზერვათიქი\|~~ზერვათიქს]] (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის [[დამარხვა]] დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია\|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.	+	ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – ზერვათიქს (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის [[დამარხვა]] დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია\|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.

←წინა ვერსია		10:01, 19 ნოემბერი 2018-ის ვერსია
ხაზი 16:		ხაზი 16:

	==წყარო==		==წყარო==
−	~~ნუგზარ ანთელავა.~~ კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები~~. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017~~	+	[[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]]

←წინა ვერსია		10:57, 30 აპრილი 2018-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც საიქიოს მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს. ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – [[ზერვათიქი\|ზერვათიქს]] (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის დამარხვა დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია\|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.	+	'''ამინონ-ი''' ''(ოს. Аминон)'' – [[საიქიო]]ს კარების მრისხანე მცველი, ნართული ეპოსისა და „სულის ცხენის“ დამკურთხებლის („[[ბახფალდისაგი]]“) [[ლოცვა]]-დარიგებათა ტექსტის პერსონაჟი, რომელიც [[საიქიო\|საიქიოს]] მბრძანებლის – [[ბარასთირი]]ს მითითებით კეტავს და აღებს შავეთის რკინის კარებს.
		+
		+	ზოგიერთი ცნობით, ამინონი მდედრობითი სქესის არსებაა (რასაც ვ. მილერი სამართლიანად უარყოფს), რომელიც საიქიოს ხიდთან ახლოს ზის და განვლილი ცხოვრების წესის შესაბამისად მიცვალებულებს ჯოჯოხეთისა და სამოთხის გზებს უთითებს. სხვა მასალით, ამინონი არის მსაჯული, რომელიც ტყუილის შემთხვევაში მიცვალებულს სისხლით მოთხვრილ ცოცხს ტუჩებში ურტყამს (ამას თვით ბარასთირიც არ აკეთებს). ზოგჯერ იგი მაცნეს – [[ზერვათიქი\|ზერვათიქს]] (მერცხალს) თხოვნით აგზავნის მზისა და მთვარის ვაჟებთან, რათა მთაზე წუთით მზე ამოვიდეს და მიცვალებულმა შეძლოს საიქიოში შემოსვლა (ოსების რწმენით, მიცვალებული მკვდართა საუფლოში მზის ჩასვლამდე უნდა შესულიყო; ამიტომ მკვდრის [[დამარხვა]] დაბინდებამდე იცოდნენ). ამინონის თხოვნა სრულდება. ვ. წორაევისა და ა. შიფნერის მასალებიც მიუთითებენ, რომ ამინონისა და ბარასთირის ფუნქციები (მიცვალებულთა განკითხვა და მათი განაწილება [[სამოთხე]]ს თუ ჯოჯოხეთში) ხშირად იდენტურია. უფრო მეტიც, ზოგჯერ ბარასთირის ძალაუფლებას ამინონის ძალმოსილება ჭარბობს. არ არის გამორიცხული, წარსულში ამინონი თავად ყოფილიყო საიქიოს დარაჯიც და განმგებელიც და ამ უკანასკნელი ფუნქციის შესრულებაში მოგვიანებით ბარასთირი ჩაენაცვლა, თუმცა მთლიანად ვერ წაართვა ძველი უფლებები. ვგონებ, აღნიშნული თვალსაზრისის სასარგებლოდ მეტყველებს, ერთი მხრივ, [[კავკასია\|კავკასიური]] წარმომავლობის, ე. ი. ოსთა მიერ გვიან ნასესხები ტერმინის – „ბარ-ასთირის“ („ბარასთირი“), ხოლო, მეორე მხრივ, ოსური „ამინონის“ ეტიმოლოგიები. ამ უკანასკნელს ა. შეგრენი თარგმნის როგორც „მაჩვენებელი“, „მიმანიშნებელი“, ე. ი. იგი ნაწარმოებია ზმნისაგან амонын – „ჩვენება“, „მითითება“, „მინიშნება“, თუმცა აღნიშნული ზმნისგან ვ. მილერის მართებული აზრით, უნდა მიგვეღო არა „аминон“, არამედ „амонæг“. ტერმინ „аминон“-ის მატერიალური და სემანტიკური ბაზა გვაფიქრებინებს, რომ ა. შეგრენის აზრი სრულიად უსაფუძვლო არ უნდა იყოს. როგორც ჩანს, ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს კანონზომიერებათა რღვევის ლინგვისტურ უნივერსალიასთან.

@@ ხაზი 20: / ხაზი 20: @@
 [[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
 [[კატეგორია:ოსური მითები]]
 [[კატეგორია:ნართული ეპოსი]]
 [[კატეგორია:ნართული ეპოსის პერსონაჟები]]
 [[კატეგორია:მითიური არსებები]]

@@ ხაზი 6: / ხაზი 6: @@
 ==ლიტერატურა==
 * Шегрен А. М. Осетинская грамматика с кратким словарем осетинско-русским и российско-осетинским. СПб., 1844;
-Гатиев Б. Суеверия и предрассудки у осетин // ССКГ. IX. ТФ., 1876;
+* Гатиев Б. Суеверия и предрассудки у осетин // ССКГ. IX. ТФ., 1876;
 * Миллер В. Ф. Осетинские этюды. Влвдикавказ, 1992;
 * Дзадзиев А. Б., Дзуцев Х. В., Караев С. М. Этнография и мифология осетин. Владикавказ, 1994;