https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II 2026-04-26T01:57:32Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=220283&oldid=prev 2024-02-29T19:41:30Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:41, 29 თებერვალი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Anton meore.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">250პქ</del>|კათოლიკოსი წმ. ანტონ II (1762-1827)]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Anton meore.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">200პქ</ins>|კათოლიკოსი წმ. ანტონ II (1762-1827)]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ანტონ II'''&#160; – თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული&#160; - (ერისკაცობაში თეიმურაზ ბაგრატიონი) (08.01.1762-21.12.1827 ქ. ნიჟნი ნოვგოროდი), წმ. (ხსენ. დღე 21.12/03.01)], აღმოსავლეთ [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1788-1811 წწ. [[ერეკლე II]]-ისა (17441798) და დარეჯან დედოფლის ძე. პაპის - მეფე [[თეიმურაზ II]]-ის (1745-1762) — პატივსაცემად დაარქვეს თეიმურაზი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ანტონ II'''&#160; – თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული&#160; - (ერისკაცობაში თეიმურაზ ბაგრატიონი) (08.01.1762-21.12.1827 ქ. ნიჟნი ნოვგოროდი), წმ. (ხსენ. დღე 21.12/03.01)], აღმოსავლეთ [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1788-1811 წწ. [[ერეკლე II]]-ისა (17441798) და დარეჯან დედოფლის ძე. პაპის - მეფე [[თეიმურაზ II]]-ის (1745-1762) — პატივსაცემად დაარქვეს თეიმურაზი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=185188&oldid=prev 2023-01-26T15:24:15Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96_%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%98_%E1%83%9B%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%95%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%98" class="mw-redirect" title="თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული">თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული“</a> გადაიტანა გვერდზე „[[ანტონ II...</p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">15:24, 26 იანვარი 2023-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=185186&oldid=prev 2023-01-26T15:24:06Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II" title="ანტონ II">ანტონ II“</a> გადაიტანა გვერდზე „[[თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული...</p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">15:24, 26 იანვარი 2023-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=173314&oldid=prev 2022-11-14T11:11:48Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:11, 14 ნოემბერი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 36:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 36:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს <del class="diffchange diffchange-inline">კათალიკოსები</del>]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს <ins class="diffchange diffchange-inline">კათოლიკოსები</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ბაგრატიონები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ბაგრატიონები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=172504&oldid=prev 2022-11-10T11:41:27Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:41, 10 ნოემბერი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II ვერ ეგუებოდა საეკლესიო მმართველობის რუსულ წესებზე გარდაქმნას. განუხრელად იღვწოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისათვის. ანტონ II არ დაემორჩილა რუსთა მოხელეებს და საქართველოს ეკლესიებში წირვა-ლოცვის დროს მეფედ იულონ ბატონიშვილს მოიხსენიებდა. რუსეთის ხელისუფლება ეძებდა გზებს, რათა [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის]] დამოუკიდებლობა ([[ავტოკეფალია]]) გაეუქმებინა და საბაბს ეძებდა, რათა ანტონ II მშვიდობიანად ჩამოეცილებინა საკათოლოკოსო ტახტისათვის. მას ბრალი დასდეს ქართული სამართლის მიხედვით მიწისმფლობელობის წესის დარღვევაში; დაუპირისპირეს ტფილელ-ბოლნელი [[მიტროპოლიტი]] არსენი, რომელმაც, პირადი ინტერესებიდან გამომდინარე, იმპერატორ ალექსანდრე 1-ს (1801-1825) გაუგზავნა წერილობითი აპელაცია, რამაც რუსეთის მთავრობას საშუალება მისცა, ანტონ II რუსეთში გაეწვია და მის არყოფნაში ეკლესიის ავტოკეფალია გაეუქმებინა (1811 წ. 30 ივნ.). იმპერატორის დაჟინებული „მიპატიჟებით“ ანტონ II 1810 წ. 3 ნოემბერს სვეტიცხოველში წირვისა და პარაკლისის გადახდის შემდეგ სამუდამოდ გამოეთხოვა სამშობლოს. მას გაჰყვნენ თბილისის კვირაცხოვლის ტაძრის [[აარონ ნიკოლოზის ძე ალექსი-მესხიშვილი|დეკანოზი აარონ ალექსის ძე მესხი]], დეკანოზი გიორგი (მცხეთელი), [[თბილისი]]ს ყოფილი [[მოურავი]] ესტატე ციციშვილი (ანტონის დისწული, მარიამ ბატონიშვილის შვილი) და სხვ. [[რუსეთის იმპერია]]მ გააუქმა აღმოსავლეთ საქართველოს ეკლესიის დამოუკიდებლობა (ავტოკეფალია) და განახორციელა ადმინისტრაციულ-სტრუქტურული და ეკონომიკური ხასიათის ცვლილებები. აღმოსავლეთ საქართველოს საკათოლიკოსო რუსეთის სინოდის საეგზარქოსოდ გადაკეთდა. ეგზარქოსებად ნიშნავდნენ რუსეთიდან მოვლინებულ მღვდელმთავრებს. მთავარ ტაძრებში წირვა-ლოცვა სლავურ ენაზე ტარდებოდა. საეკლესიო ქონება აღწერეს, რათა იგი რუსეთის ხაზინას გადასცემოდა. რუსეთის მთავრობამ ქართულ ეკლესიას ეკონომიკური საფუძველიც წაართვა. ეს კი ცარიზმისთვის [[გარანტია]] იყო იმისა, რომ ქართული ეკლესიის როლი მნიშვნელოვნად შემცირდებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა და ქართული ეროვნული სულის შენარჩუნების საქმეში. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II ვერ ეგუებოდა საეკლესიო მმართველობის რუსულ წესებზე გარდაქმნას. განუხრელად იღვწოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისათვის. ანტონ II არ დაემორჩილა რუსთა მოხელეებს და საქართველოს ეკლესიებში წირვა-ლოცვის დროს მეფედ იულონ ბატონიშვილს მოიხსენიებდა. რუსეთის ხელისუფლება ეძებდა გზებს, რათა [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის]] დამოუკიდებლობა ([[ავტოკეფალია]]) გაეუქმებინა და საბაბს ეძებდა, რათა ანტონ II მშვიდობიანად ჩამოეცილებინა საკათოლოკოსო ტახტისათვის. მას ბრალი დასდეს ქართული სამართლის მიხედვით მიწისმფლობელობის წესის დარღვევაში; დაუპირისპირეს ტფილელ-ბოლნელი [[მიტროპოლიტი]] არსენი, რომელმაც, პირადი ინტერესებიდან გამომდინარე, იმპერატორ ალექსანდრე 1-ს (1801-1825) გაუგზავნა წერილობითი აპელაცია, რამაც რუსეთის მთავრობას საშუალება მისცა, ანტონ II რუსეთში გაეწვია და მის არყოფნაში ეკლესიის ავტოკეფალია გაეუქმებინა (1811 წ. 30 ივნ.). იმპერატორის დაჟინებული „მიპატიჟებით“ ანტონ II 1810 წ. 3 ნოემბერს სვეტიცხოველში წირვისა და პარაკლისის გადახდის შემდეგ სამუდამოდ გამოეთხოვა სამშობლოს. მას გაჰყვნენ თბილისის კვირაცხოვლის ტაძრის [[აარონ ნიკოლოზის ძე ალექსი-მესხიშვილი|დეკანოზი აარონ ალექსის ძე მესხი]], დეკანოზი გიორგი (მცხეთელი), [[თბილისი]]ს ყოფილი [[მოურავი]] ესტატე ციციშვილი (ანტონის დისწული, მარიამ ბატონიშვილის შვილი) და სხვ. [[რუსეთის იმპერია]]მ გააუქმა აღმოსავლეთ საქართველოს ეკლესიის დამოუკიდებლობა (ავტოკეფალია) და განახორციელა ადმინისტრაციულ-სტრუქტურული და ეკონომიკური ხასიათის ცვლილებები. აღმოსავლეთ საქართველოს საკათოლიკოსო რუსეთის სინოდის საეგზარქოსოდ გადაკეთდა. ეგზარქოსებად ნიშნავდნენ რუსეთიდან მოვლინებულ მღვდელმთავრებს. მთავარ ტაძრებში წირვა-ლოცვა სლავურ ენაზე ტარდებოდა. საეკლესიო ქონება აღწერეს, რათა იგი რუსეთის ხაზინას გადასცემოდა. რუსეთის მთავრობამ ქართულ ეკლესიას ეკონომიკური საფუძველიც წაართვა. ეს კი ცარიზმისთვის [[გარანტია]] იყო იმისა, რომ ქართული ეკლესიის როლი მნიშვნელოვნად შემცირდებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა და ქართული ეროვნული სულის შენარჩუნების საქმეში. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური პენსია 54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>პენსია<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა პეტერბურგში, მოსკოვში, ტამბოვში, ბოლოს კი საცხოვრებლად აირჩია ნიჟნი-ნოვგოროდი, სადაც [[ვახტანგ VI]]-ის შთამომავლები ცხოვრობდნენ. თავდაპირველად სოფელ ლისკოვოში დასახლდა. იქ ქართულ ეკლესიაში ეწეოდა ღვთისმსახურებას. 1824 წლიდან კი ნიჟნი-ნოვგოროდის ღვთისმშობლის საფარვლის მონასტრის ხარლამპის ეკვდერში ქართულად ასრულებდა წირვა-ლოცვას. 1822 წ. მარტში ანტონ II-მ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორს, რათა ნება დაერთოთ, სამშობლოში დაბრუნებულიყო და ჯანმრთელობაშერყეულს იქ გაეტარებინა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები. ხელისუფლებამ მისი ეს თხოვნა არ დააკმაყოფილა და ასტრახანში დასახლების უფლება მისცა, თუმცაანტონ II. ისევ ნიჟნი-ნოვგოროდში დარჩა. დასნეულებულმა ანტონ II-მ 1825 წ. 19 ოქტომბერს შეადგინა [[ანდერძი]], რომლის თანახმად, მთელი ქონება ერთგულ მეგობარს, თავის დისწულს, ესტატე ციციშვილს დაუტოვა.&#160; ანტონ II გარდაიცვალა 1827 წ. 21 დეკემბერს. დაკრძალეს&#160; ნიჟნი-ნოვგოროდის ხარების ტაძარში. 1841 წ. ტაძრის დანგრევის გამო, მისი ნეშტი ფერისცვალების ახალ მონასტერში გადაასვენეს და დაკრძალეს წმ. დიმიტრის ეკვდერის საკურთხევლის მარჯვენა მხარეს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა პეტერბურგში, მოსკოვში, ტამბოვში, ბოლოს კი საცხოვრებლად აირჩია ნიჟნი-ნოვგოროდი, სადაც [[ვახტანგ VI]]-ის შთამომავლები ცხოვრობდნენ. თავდაპირველად სოფელ ლისკოვოში დასახლდა. იქ ქართულ ეკლესიაში ეწეოდა ღვთისმსახურებას. 1824 წლიდან კი ნიჟნი-ნოვგოროდის ღვთისმშობლის საფარვლის მონასტრის ხარლამპის ეკვდერში ქართულად ასრულებდა წირვა-ლოცვას. 1822 წ. მარტში ანტონ II-მ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორს, რათა ნება დაერთოთ, სამშობლოში დაბრუნებულიყო და ჯანმრთელობაშერყეულს იქ გაეტარებინა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები. ხელისუფლებამ მისი ეს თხოვნა არ დააკმაყოფილა და ასტრახანში დასახლების უფლება მისცა, თუმცაანტონ II. ისევ ნიჟნი-ნოვგოროდში დარჩა. დასნეულებულმა ანტონ II-მ 1825 წ. 19 ოქტომბერს შეადგინა [[ანდერძი]], რომლის თანახმად, მთელი ქონება ერთგულ მეგობარს, თავის დისწულს, ესტატე ციციშვილს დაუტოვა.&#160; ანტონ II გარდაიცვალა 1827 წ. 21 დეკემბერს. დაკრძალეს&#160; ნიჟნი-ნოვგოროდის ხარების ტაძარში. 1841 წ. ტაძრის დანგრევის გამო, მისი ნეშტი ფერისცვალების ახალ მონასტერში გადაასვენეს და დაკრძალეს წმ. დიმიტრის ეკვდერის საკურთხევლის მარჯვენა მხარეს.</div></td></tr> </table>

Malania https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=168777&oldid=prev 2022-10-12T10:10:16Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:10, 12 ოქტომბერი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>პირველდაწყებითი განათლება [[ანტონ I]]-ის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1784 წ. ეკატერინე II-თან მოლაპარაკების მიზნით რუსეთს ეწვია ქართული დიპლომატიური მისია, რომელშიც შედიოდა ამ დროისათვის ანტონის სახელით შემონაზვნებული თეიმურაზი. 1784 წ. ერეკლე II-ის თხოვნით, [[რუსეთი|რუსეთში]] ანტონი ხელდასხმულ იქნა ნინოწმინდის (კახეთი) [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოსად]]. ქიროტონია ჩატარდა ცარსკოე სელოს კარის ეკლესიაში ეკატერინე&#160; II-ისა და სამეფო კარის თანდასწრებით. იმავე წელს, ჯერ ისევ რუსეთში მყოფი ანტონი მეფე ერეკლეს თხოვნით, დაუსწრებლად აიყვანეს ალავერდელი მიტროპოლიტის კათედრაზე, ხოლო ანტონ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1789 წ. 29 ოქტომბერს, [[მცხეთა|მცხეთაში]] აკურთხეს [[კათოლიკოსი|კათოლიკოსად]]. 1801 წ. საქართველოს პოლიტიკური დამოუკიდებლობის მოსპობის შემდეგ რუსეთის ტახტის ერთგულებაზე ხალხის დაფიცებისთანავე ანტონ II-მ მიიღო სერაფიმებით გამშვენებული თეთრი ბარტყულა და ბრილიანტის ჯვრით შემკული ალექსანდრე ნეველის ორდენი. მთავარმართებლები (კ. კნორინგი, პ. ციციანოვი, ა. ტორმასოვი) ხშირად ერეოდნენ საეკლესიო საქმეებში. ცდილობდნენ შეეზღუდათ კათოლიკოსის უფლებები, კონტროლი დაეწესებინათ საეკლესიო შემოსავალზე, მოითხოვდნენ მათთან შეთანხმებით სასულიერო პირთა თანამდებობაზე დანიშვნას, ყველანაირ ხერხს მიმართავდნენ, რათა ეპისკოპოსებს ნებაყოფლობით უარი ეთქვათ სამწყსოზე; ეპარქიების მმართველი მღვდელმთავრების გარდაცვალების შემთხვევაში ანტონ II-ს არ აძლევდნენ ახალი ეპისკოპოსების დანიშვნის უფლებას; დაქვრივებულ ეპარქიებს აუქმებდნენ და ამ გზით თანდათან ამცირებდნენ ეპარქიათა რიცხვს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>პირველდაწყებითი განათლება [[ანტონ I]]-ის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1784 წ. ეკატერინე II-თან მოლაპარაკების მიზნით რუსეთს ეწვია ქართული დიპლომატიური მისია, რომელშიც შედიოდა ამ დროისათვის ანტონის სახელით შემონაზვნებული თეიმურაზი. 1784 წ. ერეკლე II-ის თხოვნით, [[რუსეთი|რუსეთში]] ანტონი ხელდასხმულ იქნა ნინოწმინდის (კახეთი) [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოსად]]. ქიროტონია ჩატარდა ცარსკოე სელოს კარის ეკლესიაში ეკატერინე&#160; II-ისა და სამეფო კარის თანდასწრებით. იმავე წელს, ჯერ ისევ რუსეთში მყოფი ანტონი მეფე ერეკლეს თხოვნით, დაუსწრებლად აიყვანეს ალავერდელი მიტროპოლიტის კათედრაზე, ხოლო ანტონ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1789 წ. 29 ოქტომბერს, [[მცხეთა|მცხეთაში]] აკურთხეს [[კათოლიკოსი|კათოლიკოსად]]. 1801 წ. საქართველოს პოლიტიკური დამოუკიდებლობის მოსპობის შემდეგ რუსეთის ტახტის ერთგულებაზე ხალხის დაფიცებისთანავე ანტონ II-მ მიიღო სერაფიმებით გამშვენებული თეთრი ბარტყულა და ბრილიანტის ჯვრით შემკული ალექსანდრე ნეველის ორდენი. მთავარმართებლები (კ. კნორინგი, პ. ციციანოვი, ა. ტორმასოვი) ხშირად ერეოდნენ საეკლესიო საქმეებში. ცდილობდნენ შეეზღუდათ კათოლიკოსის უფლებები, კონტროლი დაეწესებინათ საეკლესიო შემოსავალზე, მოითხოვდნენ მათთან შეთანხმებით სასულიერო პირთა თანამდებობაზე დანიშვნას, ყველანაირ ხერხს მიმართავდნენ, რათა ეპისკოპოსებს ნებაყოფლობით უარი ეთქვათ სამწყსოზე; ეპარქიების მმართველი მღვდელმთავრების გარდაცვალების შემთხვევაში ანტონ II-ს არ აძლევდნენ ახალი ეპისკოპოსების დანიშვნის უფლებას; დაქვრივებულ ეპარქიებს აუქმებდნენ და ამ გზით თანდათან ამცირებდნენ ეპარქიათა რიცხვს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II ვერ ეგუებოდა საეკლესიო მმართველობის რუსულ წესებზე გარდაქმნას. განუხრელად იღვწოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისათვის. ანტონ II არ დაემორჩილა რუსთა მოხელეებს და საქართველოს ეკლესიებში წირვა-ლოცვის დროს მეფედ იულონ ბატონიშვილს მოიხსენიებდა. რუსეთის ხელისუფლება ეძებდა გზებს, რათა [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის]] დამოუკიდებლობა ([[ავტოკეფალია]]) გაეუქმებინა და საბაბს ეძებდა, რათა ანტონ II მშვიდობიანად ჩამოეცილებინა საკათოლოკოსო ტახტისათვის. მას ბრალი დასდეს ქართული სამართლის მიხედვით მიწისმფლობელობის წესის დარღვევაში; დაუპირისპირეს ტფილელ-ბოლნელი [[მიტროპოლიტი]] არსენი, რომელმაც, პირადი ინტერესებიდან გამომდინარე, იმპერატორ ალექსანდრე 1-ს (1801-1825) გაუგზავნა წერილობითი აპელაცია, რამაც რუსეთის მთავრობას საშუალება მისცა, ანტონ II რუსეთში გაეწვია და მის არყოფნაში ეკლესიის ავტოკეფალია გაეუქმებინა (1811 წ. 30 ივნ.). იმპერატორის დაჟინებული „მიპატიჟებით“ ანტონ II 1810 წ. 3 ნოემბერს სვეტიცხოველში წირვისა და პარაკლისის გადახდის შემდეგ სამუდამოდ გამოეთხოვა სამშობლოს. მას გაჰყვნენ თბილისის კვირაცხოვლის ტაძრის [[აარონ ნიკოლოზის ძე ალექსი-მესხიშვილი|დეკანოზი აარონ ალექსის ძე მესხი]], დეკანოზი გიორგი (მცხეთელი), [[თბილისი]]ს ყოფილი [[მოურავი]] ესტატე ციციშვილი (ანტონის დისწული, მარიამ ბატონიშვილის შვილი) და სხვ. [[რუსეთის იმპერია]]მ გააუქმა აღმოსავლეთ საქართველოს ეკლესიის დამოუკიდებლობა (ავტოკეფალია) და განახორციელა ადმინისტრაციულ-სტრუქტურული და ეკონომიკური ხასიათის ცვლილებები. აღმოსავლეთ საქართველოს საკათოლიკოსო რუსეთის სინოდის საეგზარქოსოდ გადაკეთდა. ეგზარქოსებად ნიშნავდნენ რუსეთიდან მოვლინებულ მღვდელმთავრებს. მთავარ ტაძრებში წირვა-ლოცვა სლავურ ენაზე ტარდებოდა. საეკლესიო ქონება აღწერეს, რათა იგი რუსეთის ხაზინას გადასცემოდა. რუსეთის მთავრობამ ქართულ ეკლესიას ეკონომიკური საფუძველიც წაართვა. ეს კი ცარიზმისთვის გარანტია იყო იმისა, რომ ქართული ეკლესიის როლი მნიშვნელოვნად შემცირდებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა და ქართული ეროვნული სულის შენარჩუნების საქმეში. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II ვერ ეგუებოდა საეკლესიო მმართველობის რუსულ წესებზე გარდაქმნას. განუხრელად იღვწოდა საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენისათვის. ანტონ II არ დაემორჩილა რუსთა მოხელეებს და საქართველოს ეკლესიებში წირვა-ლოცვის დროს მეფედ იულონ ბატონიშვილს მოიხსენიებდა. რუსეთის ხელისუფლება ეძებდა გზებს, რათა [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის]] დამოუკიდებლობა ([[ავტოკეფალია]]) გაეუქმებინა და საბაბს ეძებდა, რათა ანტონ II მშვიდობიანად ჩამოეცილებინა საკათოლოკოსო ტახტისათვის. მას ბრალი დასდეს ქართული სამართლის მიხედვით მიწისმფლობელობის წესის დარღვევაში; დაუპირისპირეს ტფილელ-ბოლნელი [[მიტროპოლიტი]] არსენი, რომელმაც, პირადი ინტერესებიდან გამომდინარე, იმპერატორ ალექსანდრე 1-ს (1801-1825) გაუგზავნა წერილობითი აპელაცია, რამაც რუსეთის მთავრობას საშუალება მისცა, ანტონ II რუსეთში გაეწვია და მის არყოფნაში ეკლესიის ავტოკეფალია გაეუქმებინა (1811 წ. 30 ივნ.). იმპერატორის დაჟინებული „მიპატიჟებით“ ანტონ II 1810 წ. 3 ნოემბერს სვეტიცხოველში წირვისა და პარაკლისის გადახდის შემდეგ სამუდამოდ გამოეთხოვა სამშობლოს. მას გაჰყვნენ თბილისის კვირაცხოვლის ტაძრის [[აარონ ნიკოლოზის ძე ალექსი-მესხიშვილი|დეკანოზი აარონ ალექსის ძე მესხი]], დეკანოზი გიორგი (მცხეთელი), [[თბილისი]]ს ყოფილი [[მოურავი]] ესტატე ციციშვილი (ანტონის დისწული, მარიამ ბატონიშვილის შვილი) და სხვ. [[რუსეთის იმპერია]]მ გააუქმა აღმოსავლეთ საქართველოს ეკლესიის დამოუკიდებლობა (ავტოკეფალია) და განახორციელა ადმინისტრაციულ-სტრუქტურული და ეკონომიკური ხასიათის ცვლილებები. აღმოსავლეთ საქართველოს საკათოლიკოსო რუსეთის სინოდის საეგზარქოსოდ გადაკეთდა. ეგზარქოსებად ნიშნავდნენ რუსეთიდან მოვლინებულ მღვდელმთავრებს. მთავარ ტაძრებში წირვა-ლოცვა სლავურ ენაზე ტარდებოდა. საეკლესიო ქონება აღწერეს, რათა იგი რუსეთის ხაზინას გადასცემოდა. რუსეთის მთავრობამ ქართულ ეკლესიას ეკონომიკური საფუძველიც წაართვა. ეს კი ცარიზმისთვის <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>გარანტია<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>იყო იმისა, რომ ქართული ეკლესიის როლი მნიშვნელოვნად შემცირდებოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლისა და ქართული ეროვნული სულის შენარჩუნების საქმეში. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური პენსია 54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური პენსია 54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=145436&oldid=prev 2022-03-04T10:08:30Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:08, 4 მარტი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 8:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 8:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური პენსია 54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1811 წ. 10 ივნისს ალექსანდრე პირველმა ანტონ II-ს ამცნო, რომ „სრულიად რუსეთის სახელმწიფოსთან საქართველოს მიერთების შემდეგ, საქართველოს ეკლესიაც უთუოდ უნდა შეერთებულიყო უწმინდესი და უმართებულესი სინოდის გამგეობას. ახალ მმართველობასთან შეუთავსებელი იქნებოდა საქართველოში კათოლიკოსის დატოვება... ყოვლადწყალობით გითხოვთ საქართველოს ეკლესიის საქმეთა მართვისაგან, უწმინდესი სინოდის წევრობისა და კათოლიკოსის წოდების შენარჩუნებით“. ამავე წერილში იმპერატორი ჰპირდებოდა ანტონ II-ს „წყნარ და უშფოთველ ცხოვრებას შუაგულ რუსეთში“. დაკარგული თავისუფლების სანაცვლოდ ანტონ II-ს უბოძეს ხავერდის მანტია, წმ. ანდრია პირველწოდებულის ორდენი, ყოველწლიური პენსია 54 ათასი მანეთი, იმპერატორ ელისაბედ პეტრეს ასულის ნაქონი ექვსცხენიანი ოქროცურვილი ეტლი და რუსეთის სინოდის წევრობა. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა პეტერბურგში, მოსკოვში, ტამბოვში, ბოლოს კი საცხოვრებლად აირჩია ნიჟნი-ნოვგოროდი, სადაც ვახტანგ VI-ის შთამომავლები ცხოვრობდნენ. თავდაპირველად სოფელ ლისკოვოში დასახლდა. იქ ქართულ ეკლესიაში ეწეოდა ღვთისმსახურებას. 1824 წლიდან კი ნიჟნი-ნოვგოროდის ღვთისმშობლის საფარვლის მონასტრის ხარლამპის ეკვდერში ქართულად ასრულებდა წირვა-ლოცვას. 1822 წ. მარტში ანტონ II-მ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორს, რათა ნება დაერთოთ, სამშობლოში დაბრუნებულიყო და ჯანმრთელობაშერყეულს იქ გაეტარებინა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები. ხელისუფლებამ მისი ეს თხოვნა არ დააკმაყოფილა და ასტრახანში დასახლების უფლება მისცა, თუმცაანტონ II. ისევ ნიჟნი-ნოვგოროდში დარჩა. დასნეულებულმა ანტონ II-მ 1825 წ. 19 ოქტომბერს შეადგინა [[ანდერძი]], რომლის თანახმად, მთელი ქონება ერთგულ მეგობარს, თავის დისწულს, ესტატე ციციშვილს დაუტოვა.&#160; ანტონ II გარდაიცვალა 1827 წ. 21 დეკემბერს. დაკრძალეს&#160; ნიჟნი-ნოვგოროდის ხარების ტაძარში. 1841 წ. ტაძრის დანგრევის გამო, მისი ნეშტი ფერისცვალების ახალ მონასტერში გადაასვენეს და დაკრძალეს წმ. დიმიტრის ეკვდერის საკურთხევლის მარჯვენა მხარეს.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა პეტერბურგში, მოსკოვში, ტამბოვში, ბოლოს კი საცხოვრებლად აირჩია ნიჟნი-ნოვგოროდი, სადაც <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ვახტანგ VI<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-ის შთამომავლები ცხოვრობდნენ. თავდაპირველად სოფელ ლისკოვოში დასახლდა. იქ ქართულ ეკლესიაში ეწეოდა ღვთისმსახურებას. 1824 წლიდან კი ნიჟნი-ნოვგოროდის ღვთისმშობლის საფარვლის მონასტრის ხარლამპის ეკვდერში ქართულად ასრულებდა წირვა-ლოცვას. 1822 წ. მარტში ანტონ II-მ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორს, რათა ნება დაერთოთ, სამშობლოში დაბრუნებულიყო და ჯანმრთელობაშერყეულს იქ გაეტარებინა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები. ხელისუფლებამ მისი ეს თხოვნა არ დააკმაყოფილა და ასტრახანში დასახლების უფლება მისცა, თუმცაანტონ II. ისევ ნიჟნი-ნოვგოროდში დარჩა. დასნეულებულმა ანტონ II-მ 1825 წ. 19 ოქტომბერს შეადგინა [[ანდერძი]], რომლის თანახმად, მთელი ქონება ერთგულ მეგობარს, თავის დისწულს, ესტატე ციციშვილს დაუტოვა.&#160; ანტონ II გარდაიცვალა 1827 წ. 21 დეკემბერს. დაკრძალეს&#160; ნიჟნი-ნოვგოროდის ხარების ტაძარში. 1841 წ. ტაძრის დანგრევის გამო, მისი ნეშტი ფერისცვალების ახალ მონასტერში გადაასვენეს და დაკრძალეს წმ. დიმიტრის ეკვდერის საკურთხევლის მარჯვენა მხარეს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II-ის მემკვიდრე, ესტატე ციციშვილი, მისი გარდაცვალებიდან ხუთი თვის თავზე გარდაიცვალა. კათოლიკოსის პირადი ნივთები, გულსაკიდი ხატი (პანაგია), ბარტყულის ბრილიანტის ჯვარი და მდიდარი ბიბლიოთეკა, რომელიც ანტონ II-ის ბიბლიოთეკის ნაწილს წარმოადგენდა, რუსეთის უწმინდეს სინოდს გადაეცა. ჯვრისა და პანაგიის საფასური კი ესტატეს შვილს, პრაპორშჩიკ დავით ციციშვილს გადაეგზავნა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანტონ II-ის მემკვიდრე, ესტატე ციციშვილი, მისი გარდაცვალებიდან ხუთი თვის თავზე გარდაიცვალა. კათოლიკოსის პირადი ნივთები, გულსაკიდი ხატი (პანაგია), ბარტყულის ბრილიანტის ჯვარი და მდიდარი ბიბლიოთეკა, რომელიც ანტონ II-ის ბიბლიოთეკის ნაწილს წარმოადგენდა, რუსეთის უწმინდეს სინოდს გადაეცა. ჯვრისა და პანაგიის საფასური კი ესტატეს შვილს, პრაპორშჩიკ დავით ციციშვილს გადაეგზავნა. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=127365&oldid=prev 2021-09-16T11:39:49Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:39, 16 სექტემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 26:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 26:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004663/ ანტონ II (აღმოსავლეთ საქართველის კათალიკოს-პატრიარქი)]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004663/ ანტონ II (აღმოსავლეთ საქართველის კათალიკოს-პატრიარქი)]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">{|</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">|-</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">| [[ფაილი:Logo1.JPG|მარჯვენა|10px|]] [[ანტონი|ანტონი მრავალმნიშვნელოვანი]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">|}</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td></tr> </table>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=122213&oldid=prev 2021-04-11T19:18:20Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:18, 11 აპრილი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 27:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 27:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს <del class="diffchange diffchange-inline">მათლმადიდებელი </del>ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>[[საქართველოს <ins class="diffchange diffchange-inline">მართლმადიდებელი </ins>ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%9C_II&diff=120621&oldid=prev 2021-03-26T10:24:51Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:24, 26 მარტი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Anton meore.jpg|thumb|250პქ|კათოლიკოსი წმ. ანტონ II (1762-1827)]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Anton meore.jpg|thumb|250პქ|კათოლიკოსი წმ. ანტონ II (1762-1827)]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ანტონ II'''&#160; თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული&#160; - (ერისკაცობაში თეიმურაზ ბაგრატიონი) (08.01.1762-21.12.1827 ქ. ნიჟნი ნოვგოროდი), წმ. (ხსენ. დღე 21.12/03.01)], აღმოსავლეთ [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1788-1811 წწ. [[ერეკლე II]]-ისა (17441798) და დარეჯან დედოფლის ძე. პაპის - მეფე [[თეიმურაზ II]]-ის (1745-1762) — პატივსაცემად დაარქვეს თეიმურაზი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ანტონ II'''&#160; <ins class="diffchange diffchange-inline">– </ins>თეიმურაზ ბაგრატიონი მრავალვნებული&#160; - (ერისკაცობაში თეიმურაზ ბაგრატიონი) (08.01.1762-21.12.1827 ქ. ნიჟნი ნოვგოროდი), წმ. (ხსენ. დღე 21.12/03.01)], აღმოსავლეთ [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1788-1811 წწ. [[ერეკლე II]]-ისა (17441798) და დარეჯან დედოფლის ძე. პაპის - მეფე [[თეიმურაზ II]]-ის (1745-1762) — პატივსაცემად დაარქვეს თეიმურაზი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>პირველდაწყებითი განათლება [[ანტონ I]]-ის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1784 წ. ეკატერინე II-თან მოლაპარაკების მიზნით რუსეთს ეწვია ქართული დიპლომატიური მისია, რომელშიც შედიოდა ამ დროისათვის ანტონის სახელით შემონაზვნებული თეიმურაზი. 1784 წ. ერეკლე II-ის თხოვნით, [[რუსეთი|რუსეთში]] ანტონი ხელდასხმულ იქნა ნინოწმინდის (კახეთი) [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოსად]]. ქიროტონია ჩატარდა ცარსკოე სელოს კარის ეკლესიაში ეკატერინე&#160; II-ისა და სამეფო კარის თანდასწრებით. იმავე წელს, ჯერ ისევ რუსეთში მყოფი ანტონი მეფე ერეკლეს თხოვნით, დაუსწრებლად აიყვანეს ალავერდელი მიტროპოლიტის კათედრაზე, ხოლო ანტონ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1789 წ. 29 ოქტომბერს, [[მცხეთა|მცხეთაში]] აკურთხეს [[კათოლიკოსი|კათოლიკოსად]]. 1801 წ. საქართველოს პოლიტიკური დამოუკიდებლობის მოსპობის შემდეგ რუსეთის ტახტის ერთგულებაზე ხალხის დაფიცებისთანავე ანტონ II-მ მიიღო სერაფიმებით გამშვენებული თეთრი ბარტყულა და ბრილიანტის ჯვრით შემკული ალექსანდრე ნეველის ორდენი. მთავარმართებლები (კ. კნორინგი, პ. ციციანოვი, ა. ტორმასოვი) ხშირად ერეოდნენ საეკლესიო საქმეებში. ცდილობდნენ შეეზღუდათ კათოლიკოსის უფლებები, კონტროლი დაეწესებინათ საეკლესიო შემოსავალზე, მოითხოვდნენ მათთან შეთანხმებით სასულიერო პირთა თანამდებობაზე დანიშვნას, ყველანაირ ხერხს მიმართავდნენ, რათა ეპისკოპოსებს ნებაყოფლობით უარი ეთქვათ სამწყსოზე; ეპარქიების მმართველი მღვდელმთავრების გარდაცვალების შემთხვევაში ანტონ II-ს არ აძლევდნენ ახალი ეპისკოპოსების დანიშვნის უფლებას; დაქვრივებულ ეპარქიებს აუქმებდნენ და ამ გზით თანდათან ამცირებდნენ ეპარქიათა რიცხვს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>პირველდაწყებითი განათლება [[ანტონ I]]-ის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1784 წ. ეკატერინე II-თან მოლაპარაკების მიზნით რუსეთს ეწვია ქართული დიპლომატიური მისია, რომელშიც შედიოდა ამ დროისათვის ანტონის სახელით შემონაზვნებული თეიმურაზი. 1784 წ. ერეკლე II-ის თხოვნით, [[რუსეთი|რუსეთში]] ანტონი ხელდასხმულ იქნა ნინოწმინდის (კახეთი) [[ეპისკოპოსი|ეპისკოპოსად]]. ქიროტონია ჩატარდა ცარსკოე სელოს კარის ეკლესიაში ეკატერინე&#160; II-ისა და სამეფო კარის თანდასწრებით. იმავე წელს, ჯერ ისევ რუსეთში მყოფი ანტონი მეფე ერეკლეს თხოვნით, დაუსწრებლად აიყვანეს ალავერდელი მიტროპოლიტის კათედრაზე, ხოლო ანტონ I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1789 წ. 29 ოქტომბერს, [[მცხეთა|მცხეთაში]] აკურთხეს [[კათოლიკოსი|კათოლიკოსად]]. 1801 წ. საქართველოს პოლიტიკური დამოუკიდებლობის მოსპობის შემდეგ რუსეთის ტახტის ერთგულებაზე ხალხის დაფიცებისთანავე ანტონ II-მ მიიღო სერაფიმებით გამშვენებული თეთრი ბარტყულა და ბრილიანტის ჯვრით შემკული ალექსანდრე ნეველის ორდენი. მთავარმართებლები (კ. კნორინგი, პ. ციციანოვი, ა. ტორმასოვი) ხშირად ერეოდნენ საეკლესიო საქმეებში. ცდილობდნენ შეეზღუდათ კათოლიკოსის უფლებები, კონტროლი დაეწესებინათ საეკლესიო შემოსავალზე, მოითხოვდნენ მათთან შეთანხმებით სასულიერო პირთა თანამდებობაზე დანიშვნას, ყველანაირ ხერხს მიმართავდნენ, რათა ეპისკოპოსებს ნებაყოფლობით უარი ეთქვათ სამწყსოზე; ეპარქიების მმართველი მღვდელმთავრების გარდაცვალების შემთხვევაში ანტონ II-ს არ აძლევდნენ ახალი ეპისკოპოსების დანიშვნის უფლებას; დაქვრივებულ ეპარქიებს აუქმებდნენ და ამ გზით თანდათან ამცირებდნენ ეპარქიათა რიცხვს.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili